อ่าา.. เขาเล่นถามเธอตรงๆเเบบนี้ ใครมันจะไปตอบได้กันละ ??
นับดาวจ้องหน้า คนตรงข้ามนิ่ง ก่อนจะตอบออกไปว่า
"ยังไม่รู้สิคะ ดาวยังไม่เคย กิน..คุณบ่อยเท่าไข่เจียวเลย"
เเม่ง .. ยั่วกันซื่อๆ เลยวะ
"เดี๋ยวเหอะ . . เดี่ยวจะได้กินอย่างอื่นเเทนข้าวนับดาว "
มาร์ตินจ้องมองหน้าเธออย่างคาดโทษไว้อีกกระทง
ก่อนที่ทั้งสองจะลงมือทานข้าวกันอย่างจริงจังจนอิ่ม เธอเก็บของไปล้างเเล้วมานั่งที่โซฟาข้างๆกับเขา
"มหาลัยเธอเปิดวันไหน ?
"เอ่อ .. เปิดวันที่หนึ่งเดือนหน้านี้คะ หนูว่าจะไปซื้อของอยู่พวกชุดนักศึกษา รองเท้า จะไปดาวน์เเมคบุคกับไอเเพ่ดมาไว้ใช้ทำงานซักหน่อยคะ
"ทำไมต้องดาวน์ซื้อสดไปเลยสิ ของเเค่นี้เเค่ไม่กี่บาท"
"ไม่ได้หรอกคะ "เธอตอบเเล้วส่ายหัวไปมา
"ดาวต้องเก้บเงินไว้ ด้วย ค่าเทอม ค่าของใช้ ส่วนตัว ไหนจะเก็บไว้เพื่ออนาคตด้วยคะ อีกอย่างยายของดาวก็เเก่มากเเล้ว เอาไว้เลี้ยงดูท่านคะ"
"จะไปซื้อวันไหน เดี่ยวฉันซื้อให้เอง"
เหมือนจะเอ่ยออกมาเพื่อตัดความรำคาญเเต่จริงๆเเล้วเขาสงสารเธอ เพราะรู้ดีว่า ตั้งเเต่เด็กนับดาวจะเป็นคนเเบบนี้เสมอ ไม่งั้นเขาคงไม่เลี้ยงเธอหรอก
"คุณใจดีจัง .. ขอบคุณนะคะ "
ก็เธอเป็นเด็กของฉันนี่ ซื้อของให้เเค่นี่สบายอยู่เเล้ว"
"งั้นคืนนี้กินฉันหน่อย จะได้รู้ว่าไข่เจียวจานนั้นกับฉันอันไหนมันอร่อยกว่ากัน "
ใช่..เเล้ว ฉันได้กินของเขาเป็นของว่าง
ปากเล็กของฉันกำลัง กลืนกินเเก่นกายใหญ่ที่อยู่กลางกายของคนตรงหน้า
อื้มม... มันใหญ่จนคับปากไปหมด
บ๊วบ.. บ๊วบ .. บ๊วบ.. ซี้ดด..อ่าาสส์ อร่อยมั้ยนับดาว?
เสียงลามกของริมฝีปากที่ดึงดูดกับเเก่นกายใหญ่ดังสลับกับเสียงคราง ของมาร์ติน
ฉันพยายามทำให็ถูกเขาที่สุด เเม้มันจะ เเน่นปากมากเเละเข้ามาลึกมากกตาม
"ซื้ดดด... เก่งจังวะดาว เเบบนี้ฉันจะไปไหนรอด"
คำชมของเขาเหมือนทำให้ฉันได้ใจ ดูดเลียเเก่นกายของเขาเเรงขึ้นเรื่อยๆ ปายลิ้นเรียวตวัดไปมาใส่หัวหยักสีชมพู ของเขา จนเขาเองก็ครางลั่น
ซี๊ดด.. ไม่ไหวเเล้ววะ "
สุดท้ายเขาก็ปล่อยลูกๆของเขาเข้ามาในปากเธอ
นับดาวจึง จำเป็นต้องกลืนมันลงไปจนหมด
"เป็นไงนับดาว อะไรอร่อยกว่า ?
"ก็ไม่รู้สิคะ ของคุณมันเฝื่อนๆไข่เจียวที่คุณทำอร่อยกว่า"
"เเม่ง.. ตอบเเบบนี้ฆ่ากันเลยดีกว่า ของเขาออกจะใหญ่ จะยาว มันไม่อร่อยตรงไหน??
มาร์ตินเดินดึงกางเกงขึ้นเดินดุ่มๆกลับห้องไปเหมือนคนงอนกัน ที่เธอตอบเเบบนั้น
ส่วนนับดาวก็ได้เเต่ง งงวยว่าทำอะไรผิด เธอเเค่ตอบไปตามความจริง ส่วนคนที่งอน ก้กลับห้องไปนั่งหน้ามุ่ยอยู่บนโซฟา
หึ. .. นับดาว ตอบมาได้ไงว่าไข่เจียวอร่อยกว่าของฉัน คอยดูกูจะตอกให้ครางลั่นไปเรียนไม่รอดเลย เเม่ง ..
มาร์ตินหัวเสียสุดๆเเต่ก็ทำได้เเค่ เข้าห้องไปนอน
ตื่นเช้ามาคอยดูจะไปไม่คุยกับเธอให้รู้เเล้วรู้รอด
ส่วนนับดาวเองวันนี้ตื่นเเต่เช้าอีกเช่นเคย เธอติดนิสัยตื่นเช้าเพราะต้องไปช่วยงานที่คฤหาสน์ เเต่เเปลกใจเล็กน้อยที่มาร์ตินไม่ได้มาวอเเวเธอเเต่เช้าเช่นทุกวัน
"ไปไหนของเค้านะ .. ไปทำงานเเล้วรึเปล่า?
เธอมายืนกดออดหน้าห้องเขาอยู่หลายครั้ง เเต่ก็ไม่มีใครมาเปิด ก่อนจะส่งข้อความไปหาเขา
Line
นับดาว . คุณมาร์ตินไปทำงานเเล้วเหรอคะ ?ดาวไปเคาะห้องจะชวนมาทานข้าวก็ไม่เปิด
ไม่มีขึ้นอ่าน ไม่มีตอบกลับจากเขาก็ทำให้เธอกังวลไปอีก
เเต่สุดท้ายก็เดินวนกลับไปห้องของตน
นับดาวขลุกตัวอยู่ในห้องนั่งเล่นมือถือจนบ่ายเผื่อเขาจะตอบกลับมาบ้าง จนเจอร้านเเห่งนึงในห้างที่มี
โปรโมชั่น ลดเครื่องใช้ไอทีต่างๆ เธอจึงจัดสินใจออกไปซื้อของวันนี้ซะเลย จะได้เเวะไปดูเเมคบุคเเละไอเเพดที่เธออยากได้ด้วย
ก่อนอกไปเธอก็ไม่ลืมที่จะส่งเเชตไปบอกเขา ว่าจะออกไปซื้อของข้างนอก เเต่ก็เหมือนเคย เขาไม่อ่าน ราวกับเมินเเชตเธอไปซะอย่างนั้น
เฮ้อ...เราจะไปมีสิทธิ์จุ้นจ้านอะไรชีวิตเขาละนะ เราเเค่เด็กเลี้ยงเขานี่ เธอตัดสินใจเดินลงลิ้ฟต์มาโบกเเทกซี่ไปยังห้างสรรพสินค้า
ระหว่างนั่งบนรถก็เล่นโทร.ศัพท์เชคไอจีไปเรื่อยๆก็เจอกับโพสที่พี่เเทนไท เเทคเขา ที่นั่งข้างๆกับผู้หญิงอีกคน ในผับท่าทางที่ออกจะล่อเเหลมหน่อย
หัวใจด้วยน้อยกระตุกวูบเขาคงไม่ได้งอนเธอเพราะเรื่องไข่เจียวนั้น จนไปเอากับใครหรอกนะ
เธอกดรีโพสรูปนั้น เเต่ไม่ได้คอมเม้นอะไร
จนกระทั่งมาถึง หน้าห้อง นับดาวจ่ายค่าเเทกซี่เสร็จเเล้วก็เดินขึ้นไปร้านไอทีที่เป้าหม้ายของเธอ
"ขอดูไอเเพ่ด เเล้วก็เเมคบุคที่ราคาไม่เเรงเสปกดีๆหน่อยคะ"
"น้องรอซักครุ่นะคะ เดี่ยวพี่ดูให้ "
พนักงานเดินหายไปหาของที่เธอต้องการมาให้เธอ
" นี่คะ น้อง ตัวนี้ไอเเพดมินิ รุ่นล่าสุด พกพาง่ายกระทัดรัดเหมาะกับพาไปเรียนคะ ส่วนนี่เเมคบุคตัวนี้เสปกดีมาก ใช้งานก็ง่ายเเถมยังราคาดีด้วยนะคะ
"
"ถ้าเอาสองตัวนี้ เท่าไหร่หรอคะ ??
"สองตัวนี้ก็สามหมื่นห้าคะ เเต่พี่รับประกันการใช้งานนะถ้าน้องเอา พี่ลดให้อีกคะ "
ในที่สุดนับดาวก็ได้ไอเเพดเเละเมคบุกมา เเะอเหลือเงินอยู่อีกหมื่นนิดๆ กับ เงินเดือนที่คุณหญิงวรรณวิไล จ่ายให้ทุกเดือน ก็พอเหลือใช้อยู่
เธอเดินลงมาชั้นล่าง เพื่อดูพวกชุดนักศึกษาเเละรองเท้า ไหนๆก็ออกมาเเล้วเเวะดูซักหน่อย ก็เเล้วกัน
.