love Overdo รักที่เกินตัว

Ep.12 ไม่อยากรบกวน

ร้านนี้ชุดนักศึกษาไม่ได้เเเพงมาก เธอคำนวนเงินดูเเล้วเลยตัดสินใจซื้อร้านนี้

"พี่คะ ขอดูชุดนักศึกษาที่ม. xxx เขาใส่กันหน่อยคะ "

" เเป้บนะจ้ะ เดี๋ยวพี่ดูให้ น้องใส่ไซต์อะไรคะ ?

พี่คนขายถามเธอ

อ่าา...เธอไม่เคยซื้อซะด้วยสิ

"หนูขอลองได้มั้ยคะ พอดีหนูเพิ่งเข้าปีหนึ่งไม่เคยใส่คะ "

" งั้นพี่วัดรอบเอวให้ "

พี่เจ้าของร้านใจดีมาก วัดรอบเอว รอบอกเธอเเล้วเดินเข้าไปหาเสื้อกับกระโปรงตามไซต์เธอมาให้

"นี่จ้ะ ไปลองดูนะ ห้องลองชุดอยู่ทางนั้น "

นับดาวรับชุดจากพี่เจ้าของร้าน เดินเข้าไปในห้องตามที่พี่เขาบอกก่อนจะจัดการ ถอดชุดที่ใส่มาออกเเล้ว สวมชุดศึกษา ที่พอดีตัวเธอเป้ะ ส่วนเสื้อรัดตรงหน้าอกเล็กน้อย เพราะ ของเธอมันก็ใหญ่พอสมควร

เธอยกมือถือขึ้นถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก

ก่อนจะออกมาจ่ายตัง

นับดาวได้เสื้อมาสองตัว กับกรโปรงทรงเอพอดีเข่าอีกสองตัว พี่เจ้าของร้าน คะยั้นคะยอให้เธอเอาทรงเอผ่าข้างไปด้วย เพราะ เห็นเธอลองเเล้ว มันสวยมาก

คนตัวเล็กจ่ายเงินเเล้วก็เดินออกมาร้านรองเท้าต่อไหนๆก็ซื้อเเล้วก็ซื้อให้ครบๆไปสิ เงินยังพอเหลือ เป็นค่าเเทกซี่กลับห้อง รองเท้าคู่เดียวคงไม่เเพงขนาดนั้นหรอกมั้ง ..

.

.

.

ฝ่าย มาร์ติน เมื่อคืนเขากำลังจะนอนเเล้วเชียว ไอ้เเทนไทดันโทร.มาชวนเขาไปดื่มเพราะไอ้เฟลมมันไม่ว่าง เขาเองที่กำลังเบื่อๆเลยออกไป

เเต่ไม่รู้ว่าเพื่อนเรียกเด็ก มานั่งด้วยเเล้วมันก็เเอบถ่ายรูปเขาโพสในไอจีอีกตะหาก

กว่าเขาจะสร่างเมา มาเห็นโพส ก็สามโมงกว่าเเล้ว

ร่างสูงลุกขึ้นมาขยี้ดวงตา หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็เ เห็นไอ้เพื่อนเวน ของเขาก็ถ่ายรูปเขานั่งกับเด็กในร้านลงไอจเเทคเขาด้วยเเถมนับดาว ยังไปกดถูกใจ อีกต่างหาก

"ไอ้ เชี่ย...เเทนไทเเม่ง.เล่นกูเเล้วมั้ยละ "

เขารีบลุกขึ้นไปที่ห้องตรงข้ามเพื่ออธิบายกลัวว่าเธอจะเข้าใจผิดเเต่ไม่ทันได้เปิดอ่านไลน์ของนับดาว มาร์ตินกดออดห้องเธออยู่หลายครั้งเเต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ จนกระทั่งเขารอไม่ไหว เดินกลับไปเอาคีย์การ์ดห้องเธอมาเปิด ก็พบเเต่ความว่างเปล่า

เธอไม่อยุ่ .. ไปไหน วะ ??

คำถามเเรกผุดออกมาจากหัวของเขา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อจะทักถามเธอ

เเต่พอเปิดอ่านเท่านั้นหละ ทำไมมันรู้สึกผิดขนาดนี้วะเธอทักมาชวนทานข้าวตอนเเปดโมงเช้า เเล้วก็ทักมาบอกว่าจะขอออกไปห้าง ในตอนบ่าย ..เเต่เขาก้ไม่เปิดอ่านเมาเลยไม่ได้เปิดดูเลยซักนิด ไหนจะเรื่องรูแปที่ไอ้เเทนไทเเทคมาอีก

มาร์ตินไม่รอช้าจึงรีบโทร.กลับหาเธอทันที

ครืด ครืด .. เสียงโทรศัพท์ของนับดาวสั่นอยู่ในกระเป๋าเธอหยิบขึ้นมาดูก็เห็นว่าเป็นเขาโทร.มา

คะ..

"เธออยู่ไหนทำไมไปที่ห้องเเล้วไม่เจอ "

"ก็ดาวบอกเเล้วนี่คะ ว่าออกมาห้างรึยังไม่อ่านเเชตอีกคะ "

"เเล้วทำไมไม่ชวนฉัน ออกมาคนเดียวทำไม ?

"ก็คิดว่าคุณน่าจะมีความสุขอยุ่กับผู้หญิงคนเมื่อคืนอยู่เเหละคะเลยไม่อยากรบกวน "

" นับดาว . มันไม่ใช่เเบบที่เธอคิดนะ "

เขาก้ไม่รู้จะบอกเธอเเบบบไหนดี เพราะเมือคืนเขานั่งดื่มกับไอ้เเทนไทจริงเเละเด็กร้านก็จริงเเต่ก็ไม่ได้ไปต่อกับผู้หญิงคนนั้นซักหน่อย เเต่ทำไมเขาถึงไม่กล้าอธิบายกับเธอ

"คะ คงไม่ใช่เเบบที่ดาวคิดหรอก ถึงมันจะใช่มันก็เรื่องของคุณนี่คะ คุณจะเสียเวลามาอธิบายให้ดาวฟังทำไมดาวไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้น ."

ฟืดดดดด..

เสียงสูดน้ำมูกลากยาวเข้าปอด เขาก็พอจะเดาออกเธอคงจะยืนร้องให้อยู่เเน่นๆ เพราะนับดาวตอนเด็กๆโดนเขาเเกล้งจนเธอร้องให้อยู่บ่อยๆ

ฝ่ายนับดาวที่เดินหิ้วถุงเต็มมือเธอต้องรีบหาที่นั่งเพราะเหมือนจะงอนเขาเลย จู่ๆมันก็อยากร้องไห้ออกมาซะงั้น

สายโทรศัพท์ก็ยังไม่วาง มีเเต่เขาที่พยายามเรียกเธอ ในสาย จนได้ยินเสียงสบทดังออกมาเเล้วสายก็ตัดไป ..

โธ่เว้ย..!!

จากที่เขาจะงอนเธอให้เธอง้อซักน้ำสองน้ำกลับกลายเป็นเธอที่งอนเขาซะงั้น จะตามไปห้างก็ไม่รู้อีกว่า ห้างอะไรสาขาไหนอีก ทำได้เเค่กลับไปนั่งรอเธอในห้องของเธอ

มาร์ตินนั่งรอนับดาว ด้วยจิตใจที่กระสับกระส่ายเพราะนี่ก็จนเกือบหกโมง.เย็นเเล้วเธอยังไม่กลับมาอีก โทร.ไปก็ไม่ติด

ตี๊ด.. เเกร๊ก ..

เสียงประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมกับร่างบางที่เดินหิ้วของพะรุงพรังเข้ามา

"ทำไมกลับมืดขนาดนี้นับดาว "

เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงตึงๆที่เเฝงไปด้วยความเป็นห่วง

"รถติดคะ "

เธอตอบเขาสั้นๆเเต่ไม่ได้หันมองหน้า ก่อนจะเดินเข้าห้องเอาของที่ซื้อมาไปเก็บ

"นับดาวเดี๋ยว" .

. มือหน้ารั้งเเขนขาวๆของคนตัวเล็กไว้

"

เรื่องรูปนั่น ฉันอธิบายได้นะ เมื่อคืนฉันไปดื่มกับไอเเทนก็จริง เเต่ฉันไม่รุ้ว่ามันเรียกเด็ก ฉันไม่ได้ไปต่อกับเธอนะ ฉันเมาเเล้วก็กลับห้อง มานอน จนตื่นเเล้วก็ไปหาเธอที่ห้องนี่เเหละ "

"คะ .. เเต่หนูบอกเเล้วไง คุณไม่จำเป็นต้องอธิบายเพราะเด็กเลี้ยงเเบบหนู ไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้น"

อาาา.. ก็จริงอย่างที่เธอพูด เธอเเค่เด็กเลี้ยงไม่ใช่เเฟนผม ทำไมผมต้อง เเคร์เธอขนาดนั้นด้วยละ ? ผมเงียบไปซักพักก่อนจะเริ่มคุยกับเธออีกครั้ง

"เเล้วนี่ซื้ออะไรมาบ้างละ?

ผมเริ่มชวนเธอคุยเเบบเนียน ๆ

"ก็เเมคบุคไอเเพด เเล้วก็พวกชุดนักศึกษาคะ"

ส่วนรองเท้า เธอไม่ทันได้ซื้อเพราะดันร้องให้ขี้มูกโป่งเพราะเขาโท.มาซะก่อน