บ่ายวันนั้นนับดาวคุยกับยายเเจ่มว่าจะออกไปอยู่ข้างนอกตามที่มาร์ตินได้บอกไว้
"ยายจ่า เดือนหน้ามหาลัยดาวจะเปิดเเล้ว ดาวจะขอยายไปอยู่ข้างนอกกับเพื่อนนะคะ ยายอนุญาติไหม? คุณหญิงท่านอนุญาตินะ "
"ถ้าคุณหญิงไม่ว่าอะไรยายจะไปว่าอะไรเอ็งละดาวเอ้ย เเต่ดูเเลตัวเองดีๆนะลูก ยายเป็นห่วง "
" คะดาวย้ายอาทิตย์หน้าคะ ยายไม่ต้องห่วงนะ ดาวจะดูเเลตัวเองดีๆ "
คนตัวเล็กรับปากผู้เป็นยาย เเล้วกอดเเน่น ถ้าเธอไม่มีพันธะกับคุณมาร์ตินเธอคงไม่ออกไปอยู่ข้างนอกให้ยายเป็นห่วงหรอก
เย็นวันนั้นับดาวกลับเข้าบ้านพักคนงานก็ได้ทักหามาร์ตินเพื่อจะบอกเขาว่า ยายเธออนุญาติให้ไปอยู่ข้างนอกเเล้ว
นับดาว : คุณคะยายหนูอนุญาติให้ไปอยู่ข้างนอกเเล้วนะคะ
Read ..
เขาอ่านทันที ราวกับรอข้อความเธออยู่ ก่อนจะตอบกลับไปว่า
มาร์ติน : ดีมาก เด็กดีของฉัน เย็นนี้ออกมาหาฉันได้ไหมอยากเอาเธออีกเเล้ว ..
นับดาวอ่านข้อความของเขาเเล้วเม้มปากเเน่นก่อนจะตอบกลับเขาไปว่า
นับดาว : คงไม่ได้หรอกคะพอดี เย็นนี้ต้องช่วยงานในคฤหาสนืคะเดี๋ยวคุณหญิงเอ็ดเอา จะดูไม่ดี คุณเข้าใจหนูใช่ไหมคะ หนูขอโทษจริงๆ"
มาร์ตินอ่าข้อความของเธอ เเล้วตอบกลับไปเเค่ อืม.. เพราะ เขารุ้นิสัยเเม่เขาดี ท่านเข้มงวดพอสมควร นับดาวจะเกรงกลัวก็ไม่เเปลก
ส่วนนับบดาวที่เห้นว่าเขาตอบเธอมาเเค่นั้นก้กลัวเขาจะโกรธเธอ จึงนั่งร้อนรนกระสับกระส่ายทำอะไม่ถูก จะออกไปหาก็เกรงว่าคุณผู้หญิงจะดุเอา
ทำได้เเค่ส่งข้อความกลับหาเขา ว่า "ขอโทษนะคะคุณอย่างอนกันนะ "
เธอจำเป้นจิงๆ
ร่างสูงของมาร์ตินยืนดูดพ่นควันขาวฟุ้งคละคลุ้งทั่วระเบียงคอนโด ก่อนจะเห็นข้อความของนับดาวที่ส่งกลับมา เขาได้เเต่เเอบยิ้มมุมปาก เด็กน้อยเขาเขา น่ารักขนาดนี้ เขาคงหลงเธออีกนาน
"น่ารักเเบบนี้ฉันจะไปไหนได้ละนับดาว "
เเละวันที่ต้องย้ายไปอยู่กับเขาก็มาถึง
นับดาวเก็บข้าวของรอตั้งเเต่เมื่อคืน เช้านี้ฌธอกอดร่ำลายายเเจ่มผู้เป็นยายเเน่น ก่อนจะเห็นรถเเทกซี่จอดรออยุ่ริมรั้วพร้อมกับข้อความของเขาส่งมาว่า เเทกซี่มาถึงเเล้ว รออยู่หน้าบ้าน เธอจึง รีบ ร่ำลาผู้เป็นยาย อีกครั้ง ก่อนจะ หิ้วกระเป๋า ใส่ข้าวของๆเธอ
ออกมาขึ้นรถ โบกมือลาผู้เป็นยายอีกครั้ง
"ดาวไปก่อนนะจ้ะ วันไหนไมมีเรียน ดาวจะกลับมาหายายบ่อยๆนะคะ"
คนตัวเล็กโบกมือลา พร้อมกับรถเเทกซี่ค่อยๆๆเคลื่อนห่างออกไป
ใช้เวลาไม่นาน ก็มาถึงคอนโดหรูสูงเสียดฟ้า ที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองนับดางหยิบมือถือออกมากดโทร.ออกหาเขา ไม่นานก็รับสาย
"คุณมาร์ตินคะ ? ดาวอยู่หน้าคอนโดคุณเเล้วคะ "
"อืม.เดียวฉันลงไปรับ "
จะให้เธอขึ้นมาเองก็ไม่ได้ ระบบความปลอดภัยที่นี่เเน่นหนานัก
เธอยืนรอไม่นาน ก็เห็นเขาลงมาสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง ราวกับเพิ่งตื่นนอน เเต่ก้ไม่ได้ทำให้ความหล่อของเขาลดลงไปได้เลย
"ตามฉันมาสิ .. "
เขาพาเธอไปที่นิติคอนโดเพื่อทำการสเเกนใบหน้าเเละลายนิ้วมือเพื่อยืนยันเป็นลูกบ้านอีกคนของคอนโดนี้ ก่อนจะพาเธอขึ้นลิ้ฟต์มุ่งไปยังชั้นสามสิบ ห้องเขา
"นี่คอนโตของฉันมีสองห้อง ทั้งชั้นนี้ เธออยู่ห้องตรงข้ามฉันละกันนะ จะได้เป็นส่วนตัว ส่วนนี่คีย์การ์ดห้องเธอเก็บไว้ให้ดีละ "
เข้าเปิดประต
ห้องตรงกันข้าม เเล้วเดินเข้าไปข้างใน กับเธอห้องนี้ดูหรูมากเเถมเตียงก็นุ่มมากอีกด้วยเเตกต่างจากห้องพกคนงานที่คฤหาสน์ มีเเค่เบาะหนาๆกับเตียงไม้พอดีนอนเท่านั้น
" เดี๋ยวเก็บข้าวของให้เรียบร้อย เเล้วไปที่ห้องฉัน เราจะตกลง กันเรื่องระหว่างเรา "
มาร์ตินพูดทิ้งท้ายเเค่นั้น เเล้วก็เดินออกมาห้องตรงข้ามกับเธอ
นีบดาวที่เห็นว่าเขาออกไปเเล้วก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซาใหญ่ที่นุ่มมาก เเถมมีโทรทัศน์ ใหเปิดดูอีกด้วย
เธอลงมือเก็บข้าวของตัวเงอเข้าที่ให้เรียบร้อยก่อยจะอาบน้ำเพราะเหงื่อท่วมตัว จากการเก็บจัดของเมื่อกี้
"หูย..มีอ่างให้เเช่ด้วยอะ "
เธอเคยอาบเเค่ฝักบัวที่หรูสุด นับดาวไม่รอช้ารีบถอดเสื้อผ้าเเล้วลงไปเเช่น้ำในอ่างอย่างสบายใจ
จนลืมไปว่าต้องไปหาคุณมาร์ติน
ส่วนมาร์ตินที่นั่งรออนับดาวอยุ่ที่ห้องเขา ก็ไม่เห็นเธอมาง่าย จัดของก็ไม่ได้เยอะอะไรเลยออกกมาดูซักหน่อยเผื่อเป็นลมเป็นเเล้งไปลำบากเขาอีก
เขาใช้คีย์การ์ดเปิดเข้ามา เดินหาจนทั่วก้ไม่เจอก่อนจะเปิดประตูห้องนอนอย่างวิสาสะก็เห็นว่าเธอน่าจะอยู่ในห้องน้ำเเน่ๆ
เสียงฮัมเพลงดังออกมาเบาๆจากข้างใน ยิ่งทำให้มาร์ตินมั่นใจว่าเธออยุ่ข้างในเเน่ๆ
หึ... อาบน้ำสบายใจสินะ งั้นเราก็อาบน้ำด้วยซะเลย
เขาเเอบเปิดประตูห้องน้ำอย่างเบามือที่สุด ก่อนจะย่องไปยังนับดาวที่หลัาพริ้ม เเช่น้ำอย่างสบายใจ
"สบายใจจัง "
"สบายใจจนลืมนัดฉันเลยเหรอนับดาว "