Fatma kolu kucağında ağlıyordu yine ,ağrısı vardı,yanına yaklaştı
Fatma geri çekildi korkuyla kolunu tutarak .
" bakayım dur "
" uzak dur benden "
Karşısındaki izmandut gibi adamdan az da olsa korkuyordu artık .Elinin tersiyle sildi gözlerini kalktı ve banyoya geçti , ama daha çok ağrıyordu
Faruk yatağın kenarına oturmuş elleri başının arasında kendine kizmakla meşguldü .
Dün olanları hatırladı,kalktı ilacını getirdi ama elinde kaldı herşey.
Ona ne minneti ne de ihtiyacı yoktu .Dün hastaneye geldiklerinde arabadan indirmişti .Faruk arabayı parketmek için devam etti .
Ne oldu diye sorararlarsa ve oda Faruk un yaptığını söylerse ...koşarak girdi hastaneye Fatma doktorun yanındaydı .
" nasıl oldu kolunuz röntgen çekilmesi gerek "
" üzerine düştüm doktor bey " dedi gözlerine bakara
