12 ปีก่อน
มูลนิธิช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาส เป็นมูลนิธิที่คนมีชื่อเสียง คนในวงการบันเทิง คนในวงการไฮโซหรือเซเลบดารา มักจะสนับสนุนทุนให้เด็กที่ด้อยโอกาสและขาดแคลนทุนทรัพย์ ให้ได้มีโอกาสได้รับการศึกษา ซึ่งตระกูล มิลเลอร์ ก็เป็นหนึ่งในกำลังสำคัญในการสนับสนุนมูลนิธิแห่งนี้ด้วย
เพียงแวบแรกที่บิดาของราล์ฟได้วางรูปถ่ายของเด็กด้อยโอกาสลงบนโต๊ะ ราล์ฟก็สะดุดตากับรูปถ่ายของเด็กหญิงคนหนึ่งขึ้นมา ก่อนจะรีบคว้ารูปถ่ายใบนั้นขึ้นมาดูโดยอัตโนมัติ
เด็กหญิงในวัย 7 ปี หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก ดวงตากลมโตเป็นประกาย ถึงใบหน้าจะดูยิ้มแย้มแจ่มใส แต่แววตากลับดูเศร้าจนน่าใจหาย อาจจะเป็นเพราะดวงตาเศร้าคู่นั้นที่ทำให้เขาสะดุดตา จนต้องคว้ารูปถ่ายใบนั้นขึ้นมาท่ามกลางรูปถ่ายมากมายที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ
ทายาทนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในวัย 22 ปี ก็หยิบประวัติของเด็กสาวคนนั้นขึ้นมาอ่าน ก่อนจะเอ่ยประโยคบางอย่างออกมา
"แด๊ดครับ ถ้าครอบครัวเราอุปการะเด็กคนนี้จะได้ไหม"
"ฉันเลือกเด็กที่จะอุปการะได้แล้วล่ะ นี่ไง"
"ครบ 20 คนแล้วเหรอครับแด๊ด ถ้าเพิ่มคนนี้ไปอีกสักคนจะได้ไหม"
"ไม่ได้หรอก ฉันเลือกคนที่จะอุปการะแล้ว แล้วทางมูลนิธิก็ไม่ให้รับเกิน 20 คนด้วย เดี๋ยวก็มีคนอื่นรับไปอุปการะเองนั่นแหละ แต่ถ้าแกอยากจะส่งเสริมเด็กด้อยโอกาสมากขนาดนั้นก็ทำเองเลยสิ แกก็เรียนจบแล้วนี่ แถมอายุก็ครบตามเงื่อนไขของการรับอุปการะเด็กแล้วด้วย กลับมาจากเมืองนอกแค่ไม่กี่เดือนก็ดูแลทุกอย่างแทนฉันได้ดีขนาดนี้ แค่ส่งเสริมเด็กด้อยโอกาสสักคน ขนหน้าแข็งแกคงไม่ร่วงหรอก"
"ผมสามารถสนับสนุนได้ด้วยเหรอครับ"
"ได้สิ แกก็เรียนจบแถมมีหน้าที่การงานที่มั่นคงแล้วด้วย ทางมูลนิธิก็อนุมัติให้เป็นผู้อุปการะได้อยู่แล้วล่ะ"
"งั้นผมขออุปการะเด็กคนนี้นะครับแด๊ด"
"ทำไมจู่ ๆ ถึงอยากจะอุปการะเด็กคนนี้ขึ้นมาล่ะ ปกติแกไม่เคยสนใจเรื่องที่ฉันทำการกุศลหรือช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสแบบนี้เลยด้วยซ้ำ แล้วทำไมถึงต้องเป็นเด็กคนนี้ด้วยล่ะ"
"ไม่รู้สิครับแด๊ด แต่พอผมดูรูปถ่ายแล้ว ผมก็รู้สึกได้ว่าเด็กคนนี้น่าสงสาร โดยเฉพาะแววตาที่มองมาคู่นั้น ผมแค่อยากจะสนับสนุนให้ได้รับโอกาสที่ดี อาจจะทำให้เด็กคนนั้นมีรอยยิ้มขึ้นมาบ้างก็ได้ครับ"