5.BÖLÜM: İSTENMEYEN NİŞAN
517 Words
ENES
İstemiyordum!!!¡.
Elfida ile nişanlanmak istemiyordum.
Ailelerimiz , daha biz küçükken söz vermişti birbirine , ama aslında bu başta, sadece babamın fikriymiş.
Hayır , neden bu kararı alırken bana sormadı ki.
Ne acelen var .İlla söz vereceksen oğulllarımdan biriyle deseydin.Niye illa ben.
Neymiş, Yusuf 3 yaş büyükmüş de olmaz mış mış.
Ya neden olmasın, ben Hatice’den 2 yaş büyüğüm, ama oluyor bizden , hemde izin verseler,
Elfida yerine Hatice ne de güzel olur.
Ama babam, inatla Elfida diyor, başka birşey demiyor.
Neymiş arkadaşı Salih’in yadigârıymış.
‘Tamam o zaman abime alalım’ diyorum.
‘Ben Enes dedim diye, o kız seni sevdi.
Asla onun üzülmesine izin vermem.
Sende zamanla seversin’ diyor.
Diyemiyorum ki benim sevdiğim var.
….........
Elfida ve annesi gelmeden önce de tartışmalarımız oluyordu.
Annem stresten, tansiyon hastası oldu.Çünkü o da babamın düşüncesindeydi.
Hatta onlar yoldayken, en büyük kavgamız oldu.
Neredeyse, sevdiğim var diye itiraf edecektim ama....
Eğer sözünden çıkarsam, evlatlıktan red edeceğini söyledi.
Her ne kadar okulu, abimin desteğiyle bir şekilde bitirsem de, babamın desteği olmadan hayatımı devam ettiremezdim.
Emir altına giremezdim.
Kendi şirketimizde rahattım.Abim işin yükünü üstleniyor, bende ofisimde Hatice ile zaman geçiriyordum.
Tabi maalesef abime yakalandığımda olmuştu.Ama en fenâsı , abimin de arkadaşı, Halil abinin bizi basmasıydı.
Az kalsın Hatice'yi yaka paça götürüp , istifasını verdirecekti.
Ayaklarına kapandım.Çok sevdiğimi ve ciddi olduğumu söyledim.
Bana, ‘ya Elfida ne olacak ? Süleyman amca , Elfida geldiği gibi yüzüklerinizi takacağını söyledi.İkiside benim kız kardeşim .
Hangisini kurban edebilirim.Bu işi çözmeden sana Hatice yok’ dedi.
Ama bilmediği bir şey vardı .Hatice benim karımdı.
Dini nikahımız kıyılmıştı.!!!
Bir sene olmuştu nerdeyse.
Tam resmi nikahıda kıyacaktık ama , Elfida'nın gelmesi, planlarımızı şuan bozdu.
Ona, en kısa zamanda Elfida ile konuşacağımı, kırmadan her şeyi söyleyeceğimi ve Hatice ile hemen evleneceğimi, söyleyince yumuşadı.
Bana bir ay süre verdi.
'Yoksa, herkes her şeyi duyar' dedi.
Bir ay sürem vardı ama, Elfida anlayışlı kız'dı.
Konuşunca bizden olmayacağını anlardı.Hatta bence, abimle olsalardı.
Geldikleri gün farkettim.
Abime, Elfida ' abi ' deyince, bozuldu.
Hem bir tek , bu da değildi, cüzdanında Elfida'nın resmini saklıyordu.
Bence birbirlerine çok da yakışırlardı.
Hem babamın aksine, beni sevmiyordu Elfida.
Onunla yolculuk yaptığım o gün , konuşunca anladım.
Gayet, dediklerime mantıklı yaklaştı.
Ama piknik yerine vardığımızda, babam bombayı patlattı.
Zaten, Halil abi'nin verdiği bir aylık süre bitmek üzereydi.O gün pikniğe bile gelmemişlerdi.Ben hala durumumuzu, açıklığa kavuşturamadım diye.
Ben açıklığa kavuşturuyordum da babam kavuşturmuyordu.
Şimdi ise o piknikten sonra , herşey o kadar hızlı gelişmişti ki , hangi ara isteme oldu.Hangi ara Elfida'yla sözümüz kesildi.
Ve en kötüsü şuanda , Hatice'nin gözü önünde parmağıma, yüzük takılmasıydı.Hayatım resmen ellerimden kayıp gidiyordu.
Ama nişandan sonra, fırsat ayağıma geldi.
Hatice ile konuşmak için, balkona çağarmıştım.Ona bu işin olmuyacağını en kısa zamanda, yüzüğü atacağımı söyleyecektim.
Ama beklemediğim şey , biz bunları konuşurken, Elfida'nın bizi duyduktan sonra, geri geri giderken, giydiği topuklular yüzünden ayağı burkulunca, merdivenlerden yuvarlanıp, aşağı düşmesiydi.
Hemen koştum ama yetişemedim.Tabi ona, birşey olsun istemezdim.
Ama bu kaza'nın , sorunlarımı çözmeye sebep olduğu için de, pişmanlık hissetmedim.
İyiki de duymuştu bizi Elfida , böylesi daha iyi olmuştu.
Ama Elfida'ya asıl iyilik yaptığımı ve esas aşkı kaybettiğimi bilsem, bu kaza’nın yaşanmasını asla istemezdim.....
- Writer
