SEVDA ŞAKAYA GELMEZ

7.BÖLÜM: YUSUF'UN AMACI

YUSUF

Elfida!! Kalp yaram!!

O doğduğunda 3 yaşındaydım.Kız abisi oldun dediler.Bunun ne demek olduğunu o zamanlar anlamamıştım.

Ama zaman geçipte, büyüdükçe , onu koruma içgüdüm daha da kuvvetleniyordu.

Öyleki kardeşim Enes ondan bir yaş büyüktü ve sürekli kavga ederlerdi.Elfida'yı sürekli ağlattığından,Enes'e çok kızardım.

Hatta çok da dövmüşümdür.

Onun, tek bir damla göz yaşına dayanamıyordum.

Zaman geçtikçe , büyüdü serpildi. Çok güzel bir kız oldu.Günden güne bir çiçek gibi yeşerdi içimde.

Okula başladı , onu üzen erkekleri dövdüm.

Liseye başladı, ona çıkma teklif etmek isteyen erkekleri dövdüm.

Koruma polisi gibi, ona hissettirmeden etrafında dolandım.

Hatta ben lise 4 de iken o lise 1'e başladığında...Sırf çok çalışıp , aynı şehirde üniversiteyi kazandım.

Her boşluğumda gelip, ona sorun çıkaran yada çıkarmak isteyen var mı , diye yokladım.

Tabi bütün bunlar , ona açılacağım güne kadar devam etti.

O gün üniversite sınavını kazandığı haberi gelmişti.''Abi başardım, din kültürü öğretmeni olucam'' demişti.Onun adına çok sevinmiştim.

Ama bana , her 'abi' demesinde kahroluyordum.

'Bana abi deme , seni küçüklüğümüzden beri seviyorum ' dememek için zor tutuyordum.

Alıştıra alıştıra anlatıcaktım ona ki, kalbi kırılmasın.O evde babasının gelmesini beklerken, bende eve gelmiştim.Önce ailemle konuşucaktım.

Küçüklüğümüzden beri , ailem Enes ile Elfida'nın, evlilik lafının latifesini yaparlardı.Ama kardeşimin sevdiği vardı.

Ve Elfida'yı ben seviyordum.Kardeşimin bunu söylemeye cesareti yoktu.Çünkü Elfida'nın kuzenine aşıktı.Onları kaç defa şirketteki odasında basmıştım.Uslanmıyordu.Ama

bana imam nikâhını kıydıklarını söyleyince, şok olmuştum.Bu kadar ciddi olduğunu bilmiyordum.İşin kötüsü aynı şirkette kızın abisi, benim en yakın dostum, Halil de çalışıyordu.

Ona da yakalanmışlardı.Bir ay süre istemiş Enes.Halil de yumuşak birisidir .Kıyamaz kardeşine.Aşka da saygısı vardır.Benimde saygım var ama kardeşim dahi olsa, Elfida'ya yanlış yapmasına

izin vermem.

Bu yüzdende Enes'le değil, benle evlenmesi gerektiğini söylecektim aileme.

Ama o gün acı bir haber aldık.Elfida'nın babası Salih amca , kırmızı ışıkta geçen bir sürücü yüzünden, kaza yapmış.Orda ruhunu teslim etmiş.

Elfida yıkıldı.Ama babasına söz verdiği gibi güçlü olup, üniversiteyi okumak için , kazandığı bölümün olduğu,

Bursa Uludağ üniversitesine gidecekti.Bunun içinde annesiyle beraber, burdaki evi kapatıp ,Bursa'ya taşındılar.Babam yardımcı olmuştu sağolsun.

Elfida'yı asla bizden ayırt etmezdi.Şimdi dostuda vefat edince, emanet olarak görüyordu .Gel zaman git zaman derken,

arada kaçamak gidip uzaktan izlesemde, ona sorun çıkaran var mı? diye yoklasam da , işlerin yoğunlaşması ve Enes'inde okulunu zorda olsa bitirip , gelmesiyle

etrafımdaki sorunlar artmıştı.Kardeşimdi ama tembeldi, hazırcıydı.Babamın ve benim emeğim olmasa , onda iş yönetme kapasitesi yoktu.

Bütün gün ofisinde ya aylaklık yapar yada Hatice ile fingirderdi maalesef.

Kaç defa uyardım ama olmadı.

,,,,,,,,

Şimdi Elfida okulu bitirmiş, stajını yapmıştı.Babam her nekadar seni buraya aldıralım.Özel okul da rahat et desede.Kabul etmedi.

Çalıştı , çabaladı.Devlet okuluna atandı.

Onunla gurur duyuyordum.Artık ne olursa olsun açılacaktım.Yoldalardı. Geliyordu.

Güzel bir çiçek buketi yaptırıp, eve geldim.

Onlar gelene kadar, ailemle görüşücektim.Son zamanlarda evde olanlardan haberim yoktu.Elfida okul için Bursa'ya gidince , arada uğruyordum buraya.

Normalde merkezde şirkete yakın, rezidanstaki dairemde kalıyordum.

İçeri girdiğimde salonda oturuyorlardı.Ama hepsinin suratı asıktı.Bugün onların en sevinçli günü olmalıydı halbuki.

Enes bugün işe gelmemişti.Sanırım gene babamdan azar yemişti.

Ama keşke sadece azar olsaydı mevzu.

''Ne oluyor ? Yüzleriniz niye sirke satıyor''dedim.

Annemin yine tansiyonu çıkmıştı.Son zamanlarda ilgilenememiştim onunla, ama doktora gittiğini biliyordum.Yalnız değildi , babam yanındaydı.Önemli birşey olsa söylerlerdi herhalde dimi.

Babam derin bir nefes alıp söze girdi..

'' Yusuf biliyorsun! Bugün Elfida ve annesi Sıdıka hanım, İstanbul'a temelli dönüş yapıyorlar.Biz de Enes ile Elfida için, vaktinde verilmiş sözü,

yerine getirmemiz gerektiğini söylüyordum.Elfida doğduğundan beri onu gelinim diye sevdim.

Her ne kadar, rahmetli arkadaşım Salih, başta şaka sansada, zamanla kabullendi.

Şimdi bu sözü yerine getirip, Elfida geldiğinde bu işin adını koymalıyız '' dedi.

Kafamdan aşağı kaynar sular döküldü.

''BABA SENİN NE DEDİĞİNİ KULAĞIN DUYUYOR MU? NE ENESİ!!!

ELFİDA'YI BEN SEVİYORUM.ONUNLA BEN EVLENİCEM'' diye bağardım, tutamadım kendimi.

Hiç sesim yükselmemişti bugüne kadar onlara.

Demek ki herkesin bir bam teli var.Elfida da benim bam telimdi.

Babam dediklerime o kadar şok olmuştu ki, sesimi yükseltmem umrunda bile olmamıştı.

''Oğlum ağzından çıkanı kulağın duyuyor mu?Yıllardır Enes ile Elfida'nın sözü konuşuldu bu evde.

Her zaman sana abisisin dedik.Şimdi kalkıp, Sıdıka hanıma nasıl 'Ben Enes dedim ama Yusuf'la evlensinler'diye.

Bu kız sana hep 'Yusuf abi' dedi.Üstelik annenin dediğine göre, Enes'i seviyor.

Ben o kıza bunu yapamam'' dedi.

Babamda duyduklarımla anneme döndüm.

Ağlıyordu.

''Anne doğru mu? Elfida Enes'imi seviyor '' dedim.

Hıçkırdı.Ama konuştu:

''Yusuf'um kara bahtlım.Sevdalandın hemi oğul! ama baban doğru söyler. Olmaz oğul!'' dedi.

Sorumu yineledim.''Elfida Enes'i seviyor mu?''

Annem '' Seviyor mu ? bilmem ama, Bursa'ya her gitmemizde Enes'i soruyordu '' dedi.

Yıkıldım. Ama sesim çıkmadı.Bu saatten sonra, ne denirdi ki.

Elfida mutlu olsun yeterdi.

Ama Enes ile Hatice ne olacaktı. Enes bunu bir an evvel çözmeliydi.Ama Enes pısırıktı.

O günden sonra babamın talimatlarını yerine getirdik.

Enes her ne kadar annemin dediklerinden sonra olmaz o iş diye diklensede ,

babam 'evlatlıktan red ederim '

deyince sus pus oldu.

Akşamında yanıma gelip, bu işi bozacağını ve Hatice ile evleneceğini söyledi.

Ben 'Elfidayı sakın üzme o seni seviyor , mutlu olsun.Hatice ile bu işin olmayacağını söyle, boşa onu' dedim.

Kendi kabuğuma çekildim.Ama Enes pes etmeyeceğini bir yol bulacağını söylesede inanmıyordum.

'Elfida anlayışlı kız, olayı tüm şeffaflığıyla anlatınca beni istemez' demişti.

Ama bilmediği bir şey vardı.

Aşkın gözü kördü.

.............

Ve bu dediğim doğruydu.Çünkü karşımda Elfida ve Enes'in yüzükleri takılıyordu.

Aile arasında oldu.Ben kurdela kesildikten sonra , daha fazla duramadım.Tebrik ettikten sonra eve geçtim.

Zaten evlerimiz arasında iki ev vardı.

Kendimi çalışma odasına attım.Halil de arkamdan geldi.

''Kardeşim bu olanlara inanamıyorum.Hatice benim öz kardeşim ama hırsı hep gözünü kör etti.Bu olanlara nasıl göz yumuyor, anlamıyorum.Canına kıymakla tehdit etti, hatta kalkıştı.

Bu yüzden susuyorum.Ama Enes'e verdiğim süre dolduğunda , kimse beni susturamaz.Elfida bunları haketmiyor '' dedi.

''Ya ben ne yapayım Halil! Sevdiğim kız bana abi , kardeşime ise nişanlım diyor.

Daha yüzük takılırken, dayanamadım.Yüreğim sızladı.

Düğünde ne yapacağım '' dedim.

Halil ''Saçmalama kardeşim, Enes ile Elfida evlenemez .Elfida gururlu kızdır .Gerçekleri öğrenince, yıkılsada toparlar kendini'' dedi.

''Bilemiyorum Halil!! Öyle bir bakışı vardı ki Enes'e.Sanırım hoşlantısı, aşka dönüşebilir. Hem Enes'inde Elfida'nın saflığına , güzelliğine dayanamayacağını düşünüyorum'' dedim.

Tam Halil bir şey daha söylücekti ki.

Dışarda bir patırdı koptu.

Sonra da Enes'in 'ELFİDA' diye haykırışı.

Odadan nasıl fırladığımı bilemedim. Tek bildiğim, merdivenden yuvarlanıp, yere düşmüş Elfida'yı görünce,

nevrim döndü.Hemen yanına koştum.Bir şeyler söyledim ama, ağzımdan çıkanları kulaklarım duymuyordu.

Bana 'merak etme , iyiyim' dedi ya ,nasıl hafifledim.Ona birşey olmasına dayanamazdım.

Elimi uzatıp yerden kalkmasını sağladığımda, kısa bir an göz göze geldik.Bakışı,, içimi gördü sanki.

Ellerimizin birbirine değmesiyle , elektrik çarpmış gibi oldum.Acaba o da hissetmişmiydi.

Kucağıma alıp salona götürdüm.Kanepeye dikkatli bir şekilde oturttum.

Halil, ecza dolabından , ilk yardım çantasını getirip, hızla pansumana başladı.Merdiven dibindeki dresuara alnını çarpmıştı, kanıyordu.

Ama Elfida'nın ''Siz kimsiniz?'' demesi beklemediğimiz bir şeydi.

Enes beni, salonun dışına sürükledi. Arkamdan Halil de geldi.Enes'in dedikleri, sonra Halil'in razı olup bana güvenmesi.

Bu oyuna alet olmama sebep oldu.

Elfida'yı kandırmak istemiyordum ama kardeşimi tanıyordum.

Enes Hem Hatice'yi, hemde Elfida'yı bırakmayacaktı.

Biliyordum;Çünkü Hatice hamileydi.Onları, şirkette konuşurken duymuştum.Bunu babama söylesem, adam kalpten giderdi.

Halil' e söylesem bu kadarını da hazmedemezdi, belkide kardeş katili olurdu.

Elfida duysa yıkılırdı.

En azından şimdi bir şansım vardı.

Elfida her ne kadar Enes'i seviyor gibi görünsede, sadece bir hoşlantıydı.Nerden mi anlamıştım?!

Enes'e karşı mesafeliydi.Kararsız olduğu hareketlerinden belliydi.Ama o da benim gibi ailelerin yönlendirmesiyle hareket ediyordu.

Bu duruma 'dur' demeliydim.Ve bu hafıza kaybı , bunun anahtarı olacaktı.

Şimdi tek sorun bunu ailelere anlatmaktı......