.........................................
เมื่อท้องอิ่มก็พร้อมคุยให้มันจบ เธอไม่อยากกลับไปเจ็บอีกต่อไปแล้ว...
โซฟาหน้าทีวี...
"เฮีย มีอะไรก็รีบพูดมา" ร่างบางยืนกอดอกมองเขา..ดวงตารีเล็กแข็งกร้าวไม่ยอม..
"มานั่งนี่มา" ภูริพัฒน์ขยับที่ว่างให้เธอนั่ง
"ไม่อย่ามาเยอะ รีบพูดมา" ทุกครั้งเธอก็มักจะเป็นฝ่ายยอมเพราะอยากให้เฮียรักแต่ครั้งนี้ไม่มีทางเธอจะไม่ยอมแล้ว เป็นพี่แก่กว่าหลายปีแล้วไงเธอไม่แคร์
"เฮียกับพิมพ์เราเลิกกันนานแล้ว" ใบหน้าหล่อเงยหน้าขึ้นมองเธอแววตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและรุ้สึกผิด
"แล้วไง จะมาบอกผิงเพื่อ?" เหอผิงเหลือบตามองบน ทำหน้าเบื่อโลก
" เฮียอยากให้ผิงรู้"
"รู้แล้วได้อะไร มีเรื่องจะพูดแค่นี้ใช่ไหม เชิญ" เธอทำมือไล่เขาไม่ได้สนใจหรือดีใจกับสิ่งที่เขาพูดเลยสักนิด...
" ผิง เฮียขอโทษ กับสิ่งที่ผ่านมา ผิงคงเกลียดเฮียมากจริงๆเฮียเข้าใจ" เขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำกับเธอที่ผ่านมามันผ
