Defne, tüm bedeninin tarifi imkânsız bir yangında kül olmanın eşiğinden geçerken bakışlarını Alpaslan’ın parlak mavi gözlerinden ayırmıyordu. Genç adamın gözleri normalde parlak deniz mavisiydi ama şu anda Defne cidden o gözlerin siyah karanlık bir çukur olduğuna yemin bile edebilirdi. Tüm bedenini yakan, eriten ve tanıdık olmayan ne kadar duygu varsa hissetmesini sağlayan bir karanlık siyah çukur diye geçirdi içinden. Bedeni yanıyor, karnı kasılıyor ve bacaklarının arası resmen karıncalanıyordu. Öyle ki genç kadının nefes alışverişi bile değişmişti. Lanet olası karıncalar tüm bedeninde taarruza kalkmış gibi hissediyordu. Oysaki onlara defalarca rahat durmaları konusunda uyarıda bulunmuştu. Cidden sözünü bedenindeki karıncalara bile geçiremiyorken nasıl bir çocuk yetiştirmeyi düşünüyordu o
