Kulüpten koşarak çıktım. Kaldırıma adım atınca Doğa'yı hatırladım. Off! Oraya geri dönmek istemiyordum.
Ben ne yapacağımı düşünürken kulübün kapısından koşarak Doğa çıktı ve yanıma geldi, çantamı elime tutuşturdu.
"Neredesin sen, tuvalette yoktun."
"Doğa lütfen hemen gidelim buradan." Gözlerim dolmaya başlamıştı.
Neyse ki Doğa ikiletmedi. Arabamın yanına gelince kullanabilecek gibi hissetmediğim için anahtarları ona uzattım.
"Senin evine gidebilir miyiz Doğa? Birkaç gün sende kalmak istiyorum."
Doğa anlayışla başını salladı ve eve sürdü.
*
*
*
Doğanın evinde, kanepede oturmuş kahvemi içiyordum. O da karşımdaki tekli koltukta bacaklarını altına almış beni izliyordu:
"Hakan'a üzüldüğümü söyleyemeyeceğim Aybike. Ama yine de Teoman'ın yaptığı hastalıklı bir hareket."
Ona bakıp kaş
