30. Bölüm/ Söz
Kahve hareler vurgunu olduğu lacivert harelere kavuşmuştu. Dünya durmuştu ama iki ayrı bedende heyecanla çarpan iki kalp mümkünü varmış gibi daha fazla çarpmaya başlamıştı ve bu sadece bir bakışla olmuştu. Ödül Cesuruna kavuşuyordu. Artık ayrı kaldıkları son günlerdi. Bu nasıl bir heyecandı ya Rabbi.
Cesur, tüm ihtişamı ve heybeti ile Eroğlu villasına kapısında durunca derin bir nefes çekti içine, ciğerlerine dolan yârinin portakal çiçeği kokusuyla huzura vardı. Cesur baktı eşine aşkla. Kocaman gülümseyen Ödül tir tir titriyordu dizlerinin bağı çözülecek gibi hissediyor, âşık olduğu gözlerden desteğini alıyordu. Kalbi tekledi Cesurun hiç kimse karısı kadar güzel olamazdı, ‘imkânsız’ dedi içinden eşi benzeri yok ve o benim yârim.
Yavaş ama emin adımlarla arkasında Haşimo
