ตอนที่ 17
ใจนี้เป็นของคุณ
ในวันแต่งงานของคีริน
วันนี้พิมพ์พิชชารู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูกเธอไม่อาจที่จะอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไป วันนี้จะเป็นโอกาสที่ดีที่เธอจะต้องรีบหนีไปจากที่นี่ให้พ้นๆ คนที่นี่โหดร้ายกว่าที่เธอคิดช่วงนี้ยิ่งเธอรู้สึกไม่ค่อยจะดีร่างกายอ่อนเพลียและรู้สึกอาเจียนอยู่บ่อยครั้ง วันนี้ที่คฤหาสน์แห่งนี้ผู้คนจะอยู่น้อยเป็นพิเศษ น่าจะเป็นวันที่ดีที่สุดที่เธอจะต้องหนีออกไปจากที่นี่
เมื่อโอกาสมาถึงพิมพ์พิชชารีบเตรียมตัวและค่อยๆย่องออกไปในตอนกลางดึก ขณะที่ทุกคนกำลังนอนหลับไหล กลับมีรัตน์ศิรินทร์ที่ยืนอยู่ตรงที่ระเบียงมองพิมพ์พิชชาที่กำลังวิ่งแกมเดินออกไปจากที่นี่ด้วยใบหน้าเรียบนิ่งพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปากขึ้นมา
"แกคิดว่าจะหนีพ้นไปหรือไงถึงแม่แกจะมีความสุขแต่แกก็ไม่มีวันที่จะได้มีความสุข ฉันจะทรมานแกฉันจะฆ่าแกให้สาสมกับที่แม่ของแกทำไว้กับฉัน แย่งเอาสามีฉันไปต่อหน้าต่อตา คนอย่างพวกแกไม
