Hariette's POV
"Sorry talaga..." bulong pa niya sa tainga ko.
Matagal din kaming magkayakap ni Mr. Tocson, hindi ko alam kung anong espiritu ang sumanib sa kanya para gawin 'yon at magsalita siya ng gano'n pero natutuwa ako dahil nagso-sorry siya sa mga ginawa niya sa akin. Hindi ako makapaniwala na nangyayari ito ngayon, hindi naman siguro ito panaginip, hindi ba? Totoo namang yakap-yakap niya ko ngayon at humingin talaga siya ng tawad.
Maya-maya ay kumalas na siya sa pagkakayakap sa akin. Napayuko lang ako nang tingnan niya ako dahil hindi ako makatingin ng diretso sa kanya sa sobrang hiya ko. Ipinatong niya lang ang kamay niya sa ulo ko at saka muling nagsalita.
"Pangako...susubukan kong hindi ka na ulit saktan pa," sabi niya lang.
Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko ng mga
