“He can’t be here. He’s mad at me. My husband is mad at me.” then a single tear fell from my eye. “Hey, wife . . . don’t cry.” His soothing voice filled my ears. Mas lalo akong naluha nang marinig ‘yon. Samu’t saring emosyon ang nararamdaman ko lalo na nang marinig ulit ang nang-aalu niyang boses. “No . . . my husband, Callum, is mad at me.” Para na akong batang umiiyak pero wala pa ring pakialam. “Hush now, baby. I’m sorry, I was just pissed. I’m not mad at you.” Alu niya sa akin bago ako niyakap. I cried in his chest, not minding if I everybody’s looking at us now. I just want to cry like a baby here. “My sister is a mess, Callum. You should get her home now.” rinig kong sambit ni Ate Kiana sa asawa ko. “Thank you for calling me,” sagot ni Callum habang hinahaplos nang marahan ang

