"Manang pakihain na po yung pagkain." Utos ko.
Pagsabi ko nun gumalaw na ang mga katulong namin. Lumapit si manang sa akin "Maam hanggang ngayon di parin kumakain si Klein."
Napatingin ako sa kanya dahil sa sinabi niya kaya tumayo ako at umakyat muli papunta kay kuya sa kwarto nito.
I knock his door pero walang imik, kumatok muli ako. Pero di parin kaya tinawagan kona si manang para sa susi.
Nung dumating si manang binuksan ko agad ang pinto gamit ang susi at naabutan ko siyang nakaupo sa sahig sa tabi ng higaan nito. Andaming nagkakalat na bote nataranta akong lapitan si kuya ng mapansin kong wala itong malay.
"Kuya!" Tinapik ko siya sa pisnge ng ilang beses hanggang sa nagising na ito.
Bigla itong umiyak "She's gone." Sabi niya sa akin at niyakap niya ako.
"Kuya naman."
"Im sorry
