CHAPTER 47

1390 Words

Isang araw na ang nakalipas at gumaling na rin si Aizen sa wakas. Mabuti na lang at tumila na rin ang ulan at nagising ako sa sinag ng araw na tumatama sa mga mata ko. Isang malawak na ngiti ang bumungad sa akin dahil gumaan na ang pakiramdam ko. Hindi na rin gaano masakit ang puson ko.  Ilang segundo lang akong nanatili sa pagkakahiga bago ko napag pasyahan na tumayo at kumilos na dahil masyadong maganda ang panahon para tumunganga na lang dito at walang gawin.  Niligpit ko ang higaan ko bago ako pumunta sa banyo para mag hilamos at magsuklay. Tinitigan ko muna ang sarili ko saka inayos ang salamin ko sa mga mata ko. At nang sa tingin ko ay okay na ang ayos ko ay agad akong lumabas.  Isang araw na ang nakalipas at gumaling na rin si Aizen sa wakas. Mabuti na lang at tumila na rin ang u

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD