“เรานี่มันจริงๆ เลยนะ งั้นเดี๋ยวพี่ไปหาเพื่อนก่อนนะ... หรือจะไปนั่งกับพวกพี่ด้วยไหม?” เลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถาม
“ไม่ดีกว่าค่ะ อายอยู่คุยกับเพื่อนๆ ตรงนี้ดีกว่า” ฉันส่งยิ้มหวานให้ไปทีหนึ่งแล้วพี่ภูผาก็เดินกลับไปหากลุ่มเพื่อนๆ พี่เขา แต่จู่ๆ ฉันก็รู้สึกขนลุก รู้สึกเย็นวาบๆ มาจากด้านหลังแปลกๆ เหมือนมีใครกำลังแอบมองอยู่ ก่อนจะยกมือขึ้นลูบแขนตัวเองเบาๆ...
Timetawin part……
“ไอ้เหี้ยธามที่มึงชวนพวกกูมาเที่ยวเขาใหญ่นี่คือมึงจะมาเฝ้าเมียว่างั้น??” เสียงไอ้อิฐดังอยู่ข้างๆ หูผม
ใช่ครับตอนนี้ผมอยู่ที่เขาใหญ่แล้วก็พักรีสอทร์เดียวกับพวกอายตานั่นแหละ พูดตรงๆ เลยก็ตามเธอมานั่นแหละครับ แต่มาคนเดียวกลัวเหงาเลยหลอกไอ้พวกนี้มาด้วย แต่ที่ผมมาที่นี่เพราะผมมีเหตุผลบางอย่างที่ไม่ได้บอกพวกมัน
“กูก็แค่อยากมาเที่ยวพักสมอง” แต่ก็ปฏิเสธมันไป ใครจะไปยอมรับกันง่ายๆ หละครับ
“คนอย่างมึงนี่นะจะมาพักสมองในรีสอทร์ที
