อคิณ พาเนยหวานกลับมาที่คอนโดของเขา โดยใช้รถของเขาขับมาส่วนรถของเนยหวาน เขาได้ให้คนขับตามมาแล้ว ระหว่างทางที่นั่งกันมาภายในรถไม่มีคำพูดใดพูดออกมาจากปากของเราทั้งสองคน มีเพียงความเงียบเท่านั้น
“ เนยหวานเธอเป็นใบ้หรือไง ”
พอรถ ของอคิณถูกจอดสนิทและดับเครื่องยนต์ เนยหวานก็เดินลงจากรถทันทีโดยที่ไม่ได้สนใจว่าชายหนุ่มนั้นจะลงมาพร้อมเธอมั้ย คนตัวเล็กเดินเข้ามา ภายในห้องกว้างแล้วและเธอก็กำลังจะก้าวเดินเข้าไปภายในห้องนอนแต่แล้วเสียงของอคิณ ก็ได้พูดขึ้น
“ ป่าวค่ะ เนยหวานแค่เหนื่อย ” เธอบอกกับเขาทั้งที่เธอไม่ได้หันไปมองตัวของอคิณ เลยด้วยซ้ำและเนยหวานก็ก้าวเดินไปยังหน้าประตูห้องนอนทันที แต่เธอก็ไม่ทันได้เปิดเพราะอคิณ เดินมากระชากแขนเธอให้หันกลับไปมองเขา
“ เธอเป็นบ้าหรอเนยหวาน นึกจะเงียบก็เงียบเหมือนคน เธอไม่มีมีความรู้สึกอะไรบ้างเลยหรอ ”
เพราะการกระทำของเนยหวานทำให้อคิณ ถึงกับต้องพูดคำนี้ เพราะเ
