วันต่อมา
อคิณ มาที่บ้านเนยหวานตั้งแต่เวลาเช้าตรู่และเขาก็หอบหิ้วของกินมากมายที่ซื้อมาจากตลาดมาให้เนยหวานและก็ลูกสาวของเขารวมไปถึงพี่เลี้ยงของพวกเธอที่อยู่ดูแลเธอที่นี่ ที่เขามาตั้งแต่เช้าได้เพราะเมื่อคืนนี้อคิณ เขาไม่ได้กลับกรุงเทพแต่เลือกที่จะนอนอยู่โรงแรมแถวนี้ เพราะหลังจากนี้เขาตั้งใจแล้วว่าจะตามง้อตามขอโอกาสจากเนยหวานเพื่อให้เธอยอมใจใจอ่อนให้เขาให้ได้ หากเขาต้องขับรถไปมากรุงเทพฯราชบุรีต่อให้จะใช้เวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมงแต่มันก็ไม่สะดวกเหมือนการมาพักอยู่ใกล้เธอแบบนี้
“ นายน้อยซื้ออะไรมาเยอะแยะคะ ”
เพราะนี่ยังเป็นเวลาเช้ามากๆอยู่เลยทำให้ภายในบ้านยังไม่มีใครตื่นขึ้นมาไม่ว่าจะเป็นเนยหวานหรือว่าคุณหนูเอวามีเพียงแค่ ใบบัวและใบตองกับพี่เลี้ยงของเอวาเท่านั้นที่ตื่นขึ้นมาแล้ว ใบบัวพอเห็นนายน้อยของตัวเองหอบหิ้วของเต็มสองมือเธอก็ต้องรีบเข้าไปที่นายน้อยและมองไปยังสองมือของนายน้อยที่หอบหิ้วอาหารมาก
