หลายวันต่อมา
อคิณ ยังคงมาที่บ้านของเนยหวานทุกเช้า และในทุกเช้าก็จะมีอาหารและของบำรุงต่างๆติดไม้ติดมือเขามาด้วยจนล้นมือ เขาใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านของเนยหวานในตอนกลางวันจนกระทั่งถึงช่วงค่ำ อคิณ ก็กลับไปนอนที่โรงแรมเพราะเจ้าของบ้านยังไม่ได้ยอมให้เขานอนค้างที่นี่ หลายวันที่ผ่านมาต่อให้อคิณจะเอาชนะใจเอวาได้แต่เขาก็ก็ยังเอาชนะใจของเนยหวานไม่ได้อยู่ดี เธอยังคงนิ่งกับเขามากและไม่ได้แสดงท่าทียินดียินร้ายที่เขาดูแลเธอแบบนี้ แต่มันก็ไม่เป็นไรเพราะมันถือว่าเขาจะได้ชดเชยกับการละเลยเธอในเมื่อก่อนมันคงเป็นการเอาคืนของเนยหวานที่กำลังเอาคืนเขาอยู่ในตอนนี้
” ป่ะป๊า “
เด็กน้อยที่นั่งของเล่นอยู่ภายในบ้าน เธอเล่นอยู่กับคนเป็นพ่อของเธอซึ่งอคิณ ก็ตามใจลูกสาวของตัวเองทุกอย่างไม่ว่าเอวาจะเล่นอะไร
“ ป่ะป๊ารักลูกนะครับเอวา ” อคิณ พูดกับลูกสาวของเขาในตอนที่เขากำลังดูแลลูกและเล่นกับลูกอยู่เพียงแค่สองคนภายในห้องนั่ง
