“ พี่อคิณ จะไปด้วยเหรอคะ ” เขาพูดมาเเบบนั้น แสดงว่าพี่เขาจะตามเธอไปรึป่าว ถามให้รู้เลยละกัน
“ ใครจะไปกับเธอ ฉันแค่บอกว่า ว่างแล้วก็ไม่ได้ไปนานแล้วแค่นั้น ทำไมอยากให้ฉันไปด้วยรึไง “
ยัยเนยหวานนี้ ถามอะไรแบบนั้น เขาไม่ไปกับเธอหรอก แค่พูดขึ้นมาแค่นั้น พออคิณ พูดจบตัวเขาก็เดินหนีเนยหวานเข้าไปในห้องทำงานทันที ทำให้เนยหวานก็ได้แต่มองตามหลังพี่ไปเพียงเท่านั้นแต่เธอก็คิดอยู่แล้วแหละว่าคนอย่างเขาไม่มีทางที่จะไปไหนมาไหนกับเธออยู่แล้ว และวันนี้ที่เขาไปห้างพร้อมกันกับเธอมันก็เกินคาดมากแล้ว สำหรับเธอเป็นได้เพียงแค่ผู้หญิงนอกสายตาของเขาเพียงเท่านั้น คงไม่ไม่อาจเป็นตัวจริงสำหรับเขาได้หรอก
“ มึงเป็นบ้าอะไรว่ะ อคิณนี้ไม่ใช่ตัวมึงเลยสักนิด ”
อคิณเดินเข้ามาในห้องทำงานแล้วบ่นให้ตัวเอง เพราะว่า ความคิดและการกระทำในวันนี้ตั้งแต่พาเนยหวานไปช้อปปิ้งเเล้ว มันไม่ใช่ตัวตนของเขาเลย อคิณเลยนั่งอยู่ในในห้องทำงาน
