“ ของหมามั้ง ”
คำตอบที่แสนกวน ของอคิณทำให้เนยหวานถึงกับต้องมองบน แต่เธอก็ไม่สามารถต่อล้อต่อเถียงกับเขาได้ พอรู้ดีอยู่แล้วว่าหากเธอต่อปากต่อคำกับเขามีแต่เธอที่ต้องเป็นฝ่ายเจ็บตัว
“ ค่ะ งั้นเนยหวานเอาเข้าไปเก็บในห้องพี่อคิณ ได้มั้ยคะหรือว่าจะให้เนยหวานเอาไปเก็บไว้ตรงไหนช่วยบอกทีค่ะ ” สำหรับเธอที่ไม่มีการตัดสินใจอะไรด้วยตัวเองได้ซักอย่างไม่ว่าจะเรื่องอะไรทำให้เธอต้องเอ่ยถามเขา
“ อืม ไปจัดเอาเอง ”
อคิณ ตอบออกมาเพียงเท่านั้นและเขาก็ไม่ได้มองว่าเนยหวานจะทำอะไรต่อ เพราะงานตรงหน้าของเขาทำให้อคิณไม่มีเวลามาสนใจมองเนยหวาน หญิงสาวตัวเล็กที่เห็นว่าตอนนี้ เขาหันกลับไปสนใจ ที่หน้าโน๊ตบุ๊กของเขาแล้วเธอเลยลากกระเป๋าเดินทางเข้าไปในห้องนอนของอคิณก่อน และก็ค่อยดูว่าเธอจะสามารถเก็บของของเธอไว้ตรงไหนได้บ้างที่ไม่เกะกะขวางหูขวางตาคนผีเข้าผีออกอย่างอคิณ
หลายวันต่อมา
ตั้งแต่ที่เธอย้ายมาอยู่คอนโดส่วนตัวขอ
