Independent
His POV
Maaga Ako nagising dahil sa alinsangan nang kwarto ko totoo nga Ang Sabi nila ma alinsangan at ma init Dito sa pinas kahit pa Ber months na parang summer pa din , sanay kasi Ako sa malamig na klima which is sa U.S.A kung saan Ako lumaki at namulat
Kuya are you already awake? My mom knock at my door "Yes mom " I simply answer her then she open the door and smile "Kamusta tulog mo kuya? I know na mamamahay ka dahil hindi eto Ang kinasanayan mo Lalo na Ang klima Dito ibang iba sa klima sa USA" mahabang litanya nya. "I told you mom dapat Iniwan nyo nalang Ako dun eh!" I said
"Here we are again Ilan beses ba natin toh pag tatalunan nak Dito na Ang magiging Buhay natin right? Wag Mona ipilit yang gusto mo pag narinig ka nang daddy mo magagalit ulit yun" she said
Ayoko na ipilit Ang Sarili ko I mean ayoko na lang Ipilit Ang gusto ko I'm minor kaya dapat nasa poder Padin nila ko I'm just 14 years old pero Sabi nga nila matured Ako kaysa sa mga ka age ko ayoko naman talaga sumama sakanila Dito Lalo na for good na Ang pag stay namin Dito I remember when I have An argument with my parent's about that in the end I give up and I surrender alam Kong talo Ako in a first place.
(FLASHBACK)
"Mom, Dad can we talk ?" I ask my parent's para Sabihin Ang saluobin ko dahil narinig ko Ang usapan nila last time sa reassignment ni Dad sa pilipinas pero syempre andito na Buhay ko Dito Nako lumaki kaya mapipilitan Ako na ilaban Sarili ko na Dito na lang Ako at bisitahin nalang nila ko yun kung papayagan nila ko maging independent in my very young age kaya ko naman alagaan Sarili ko kaya ko na mag Isa if payagan nila ko
"What is it son? Bumalik Ako sa Sarili ko nang narinig ko Ang sagot nang ama ko "it's all about what you both talking Dad Yung pagkaka re-assign mo sa pinas " he just nooded " what about it son?" Bumuga Ako nang malalim na hininga Bago Sila hinarap at sinabi Ang gusto Kong Sabihin I need to speak out what's in my mind Right now
"I want to be independent dad , di po ko sasama sa inyo sa pilipinas " di na ko nagpaligoy ligoy pa I saw his eye brows frowned at umiling iling pa sya to show his unbelief I just crossed my fingers at my back praying na sana um-agree Sila sa gusto ko.
Then my dad finally speak "No! No one can left here alone and I will not allow you to be independent at your young age that's final" he said with finality I expected it but I just still hope na payagan nila ko, sa Ngayon Wala na Kong nagawa kung Hindi pumayag sa gusto nila cause I'm still minor.
Then the day came Ang Araw nang pag Alis namin Dito sa amerika "Kuya Maki okay na ba mga gamit mo?" my mom ask me "Not yet mom" I look at her "Can I come in My dear?" Sure mom then she walk towards me at tinulungan nya ko ayusin pa Ang iba Kong gamit na diko pa na iimpake at na ilalagay sa maleta ko then he held my hand " I know son you don't like this but you have too son. Pwede Naman tayong bumisita Dito dahil andito Ang family nang Daddy mo pwede rin natin bisitahin mga friends mong ma iiwan Dito. " She said in calm voice I know na sinasabi nya yun para ma convince Ako Lalo pero tulad nang sinabi ni mom andito Ang mga kaibigan ko that's why nagpaalam Nako sakanila before we left.
"If you think you will left here son swear you can gain a friend's in the Philippines too you can have new circle of friends there I promise you that. Okay I go to your sister's room then I just check on her too" I just nooded and there we are we just arrived here yesterday New environment , New community, New people, New adjustment
And that's life.
(END OF FLASHBACK)