“เออ! ชมกันพอหรือยัง พวกมึงจะไปไหนก็ไปไป๊!”
คลาวด์ตวาดเสียงขุ่นจนพนักงานในร้านสะดุ้ง เขาหันไปคว้าถุงรองเท้าจากมือพนักงานมาถือไว้เองด้วยความรวดเร็ว
“เสร็จแล้วใช่ไหมปริม เสร็จแล้วก็กลับ!”
คลาวด์คว้าข้อมือปริมเตรียมจะลากออกจากร้าน แต่พอหันไปเห็นสายตาล้อเลียนของภรีมกับศิลา ที่จ้องถุงรองเท้าในมือเขาอยู่ คลาวด์ก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามาเฟียอย่างเขาไม่ควรมาถือถุงช้อปปิ้งให้เด็กสาวต่อหน้าเพื่อน
เขาชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะรีบยื่นถุงรองเท้าใส่หน้าปริมอย่างรวดเร็ว
“อะ! เอาไปถือเองสิ จะให้ฉันถือให้ไปถึงไหน เป็นหลานก็ต้องปรนนิบัติลุงสิ ไม่ใช่ให้ลุงมาคอยบริการ!”
ปริมทำหน้าเหวอ รับถุงรองเท้ามาถือไว้แบบงงๆ
“อ้าว... ก็เมื่อกี้เฮีย เอ๊ย… คุณลุงยังบอกว่าจะถือให้เองอยู่เลยนี่คะ”
“ฉันบอกตอนไหน! ถือไปเลย อย่าพูดมาก”
คลาวด์ตัดบทเสียงดังกลบเกลื่อนความอาย
ภรีมกับศิลาถึงกับหลุดขำก๊ากออกมาพร้อมกัน
“โอ๊ยยย
