"ฮึก!... ฮึก!..."
เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ปริมยังคงซบหน้าสะอื้นไห้อยู่กับอกแกร่งของคลาวด์ จนเสื้อเชิ้ตของเขาเปียกชุ่มเป็นวงกว้าง มือหนาของมาเฟียหนุ่มยังคงโอบกระชับไหล่บางไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ราวกับจะถ่ายทอดกำลังที่มีทั้งหมดให้เด็กสาวที่ตัวสั่นเทาคนนี้
แกร็ก!!
เสียงประตูห้องไอซียูเปิดออกอีกครั้ง ทั้งคลาวด์และปริมสะดุ้งสุดตัวพร้อมกัน คุณหมอเดินออกมาด้วยสีหน้าที่เหนื่อยล้า และนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความลำบากใจ เขาถอดหน้ากากอนามัยออกช้าๆ ก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าคนทั้งคู่
“คุณหมอคะ... ยาย... ยายหนูเป็นยังไงบ้างคะ”
ปริมละล่ำละลักถาม เสียงของเธอแหบพร่าจนแทบไม่ได้ยิน
คุณหมอมองหน้าปริมสลับกับคลาวด์ที่ยืนหน้านิ่ง ทว่ามือยังคงบีบไหล่เด็กสาวไว้แน่น ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ
“หมอเสียใจด้วยจริงๆ ครับ... เราพยายามช่วยคุณยายอย่างสุดความสามารถแล้ว ทั้งปั๊มหัวใจและใช้ยาที่ดีที่สุดเท่าที่จะหาได้... แต่ร่างกายคุณย
