ครึด... ครึด... ครึด...
คลาวด์เหลือบตาไปมองโดยอัตโนมัติ ทันทีที่เห็นชื่อที่โชว์เด่นอยู่บนหน้าจอ มือแกร่งที่กำลังจะหยิบแก้วเหล้ากลับชะงักค้าง แววตาที่เคยแข็งกร้าวและเย็นชาเมื่อครู่กลับสั่นไหว และเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด
ปริม
ชื่อสั้นๆ พยางค์เดียวที่ปรากฏ ทำให้หัวใจของมาเฟียหนุ่มกระตุกวูบไปจังหวะหนึ่ง พีพีคงไม่ได้เป็นคนโทร เพราะเขามีเบอร์พีพีแยกต่างหาก นั่นหมายความว่าเจ้าของเบอร์เป็นคนกดโทรหาเขาเอง
“ใครโทรมาวะไอ้คลาวด์ ทำหน้ายังกะเห็นผี”
ภรีมที่ตาไวรีบยื่นหน้าเข้ามาดู แต่คลาวด์ไวกว่า เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาถือไว้ทันที
“ธุระของกู”
คลาวด์ตอบเสียงเรียบ แต่ท่าทางที่เขารีบยืดตัวตรงและวางแก้วเหล้าลงนั้น มันดูลนลานผิดปกติในสายตาเพื่อนสนิท
“ธุระห่าอะไร หน้าจอมันชื่อปริมไม่ใช่เหรอวะ”
ศิลาที่นั่งฝั่งตรงข้ามแอบเห็นแวบๆ ถึงกับเลิกคิ้วกวนๆ
“ปริมไหนวะ หรือว่านี่คือภาระที่มึงบอก
