"งานที่ผมทำค้างไว้ครับปู่ ยังไงผมขอตัวก่อนนะครับ"
เมื่อคลาวด์กล่าวขอตัวเสร็จสรรพและก้มศีรษะลาอย่างมีมารยาท ร่างสูงสง่าก็สาวเท้าเดินออกจากห้องอาหารไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงบรรยากาศที่ยังคงอบอวลไปด้วยแผนการเกี่ยวดองของสองตระกูล
คุณปู่คชาและคุณราชชฤทธิ์ต่างก็หยุดบทสนทนาครู่หนึ่ง เพื่อมองตามแผ่นหลังที่ดูรีบเร่งเกินปกติของชายหนุ่มไปจนสุดสายตา
“เจ้าคนนี้... พอเป็นเรื่องงานล่ะก็ ทุ่มเทจนมองไม่เห็นหัวปู่เลยจริงๆ”
คุณปู่คชาส่ายหน้ายิ้มๆ แม้ปากจะบ่นแต่ในแววตากลับเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในตัวหลานชาย
“ต้องขอโทษแทนเจ้าคลาวด์ด้วยนะคุณราชชฤทธิ์ รายนี้เขาจริงจังกับงานมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว”
คุณราชชฤทธิ์หัวเราะเบาๆ อย่างไม่ถือสา พลางจิบไวน์ในมือด้วยท่าทางสบายใจ
“ไม่เป็นไรเลยครับคุณปู่ คนหนุ่มไฟแรงและรับผิดชอบสูงแบบนี้แหละครับที่ผมถูกใจ ยิ่งเขาจริงจังกับทุกเรื่องขนาดนี้ ผมยิ่งมั่นใจว่าถ้าเขารับลูกสาวผ
