“แบบนี้สิถึงจะถูก คนให้เข้ากันแบบนี้... อื้มมม ต้องอร่อยกลมกล่อมมากแน่ๆ เลย”
ปริมคลี่ยิ้มปริ่มด้วยความภาคภูมิใจในฝีมือตัวเอง แววตาเป็นประกายวิบวับราวกับเพิ่งรังสรรค์เมนูระดับโลกเสร็จ เธอประคองแก้วกาแฟร้อนๆ ออกไปวางตรงหน้าคลาวด์ด้วยท่าทางมั่นใจสุดๆ
“กาแฟได้แล้วค่ะคุณคลาวด์... รับรองว่าสูตรนี้พิเศษกว่าที่ไหนแน่นอนค่ะ”
เธอยืนลุ้นตัวโก่ง รอคอยที่จะเห็นสีหน้าประทับใจของเขา โดยหารู้ไม่ว่ากาแฟดำที่เธอมั่นใจนักหนานั้น แท้จริงแล้วมันคือน้ำเชื่อมกลิ่นกาแฟดีๆ นี่เอง
“ขอบใจ”
คลาวด์เอ่ยสั้นๆ โดยไม่หันมามอง เขาปรายตาดูเอกสารในมือต่อ โดยยังไม่ได้แตะต้องแก้วกาแฟที่วางอยู่ตรงหน้า
ปริมยืนจ้องแก้วกาแฟตาปริบๆ จนทนไม่ไหว
“เฮียไม่ดื่มก่อนล่ะคะ เดี๋ยวเย็นหมดจะไม่อร่อยนะ”
เธอเอ่ยเตือนด้วยความหวังดีแบบซื่อๆ ตามสไตล์คนตั้งใจทำของอร่อยมาเสิร์ฟ
“..........”
คลาวด์ชะงักไปเล็กน้อย เขาเหลือบตาขึ้นมองตรงไปข้
