Ertesi sabah Korhan da Güldem de erkenden kalkmıştı. Korhan iyi bir uyku sonrası zinde olarak; Güldem ise düşüncelerle harcadığı tüm gecenin ardından yorgun olarak çıkmıştı yataktan.
Güldem, kahvaltı boyu babasının yüzüne bakamamış, bakışları kesiştikçe gözlerini kaçırmıştı. Adem Bey ise kızının yaşanan nahoş hadiselerden ötürü suçluluk duyduğuna kanaat getirmişti.
Fakat Güldem'in asıl meselesi, babasına rağmen; Korhan ile devam etme kararlarından duyduğu endişe ve utancın, yüzünden anlaşılmaması için kendini saklamaktı bir anlamda.
Adem Bey, eşi ve yeğenini alıp evden çıkmadan evvel kızını yanına çağırdı, Güldem'in kalp kırıkları kendi içini çiziyor gibi hissediyordu. Evladını üzgün ve mahcup görmek; sevgisini kızgınlığına galip kılmıştı.
Babasının seslenmesiyle ona doğru ilerleyen Gü
