Görüşmeden sonra Korhan'ın Adem Bey'e karşı duyduğu öfkesini bastıran Güldem'in masumane sevgisi, can kırıklarının şifası sihirli bir merhem olmuştu adeta. Bu kez gerçek anlamda iyi hissetmeye başlamıştı. Öfke nöbetlerinin yorduğu kalbinin ilacı yalnızca oydu...
Güldem de ürkek yüreğine serpilen cesaret tohumlarıyla, kendini hiç olmadığı kadar güçlü hissediyordu. Pes etmek; Kaf Dağı'nın ardında gizli bir duyguydu artık onun için. Ateşe tutkun olmak, yangınlara ve yanmaya razı olmak demek değil miydi?
Korhan keyifle mutfağa girdi ve yemek hazırlığı yapan annesinin omzuna kolunu atarak başını annesinin başına yasladı ve yapmakta olduğu işleri bıraktırarak oturma odasındaki köşe koltuğuna annesini oturttu. Kendisi de annesinin yanına oturup kolunu tekrardan annesinin omzuna attıktan sonra
