บทที่ 15/2

1915 Words

:: :: สิ่งที่ธาราลักษณ์ฝากเอาไว้ นอกจากจะเป็นคำเตือนแล้วยังฝากแผลเอาไว้บนแก้มของเซโร่ด้วย ตอนนี้แก้มของเขาข้างที่ถูกเปลวไฟร้อนลวกเริ่มเกิดแผลพุพองขึ้นมาแล้ว อาการแสบร้อนยังคงติดตรึงอยู่ไม่จางหายและได้แต่นึกเจ็บใจตัวเองที่ตอนนั้นไม่อาจปัดป้องหรือทำอะไรธาราลักษณ์ได้เลยและอีกคนหนึ่งที่เขาอดกล่าวโทษไม่ได้คือน้องสาวตัวดีอย่างเซลีน "เพราะแกเลยยัยลีน! ถ้าตอนนั้นแกกินๆ ไปซะฉันก็ไม่ต้องทนร้อนให้หน้าไหม้อย่างนี้!" "นี่! อย่ามาโทษลีนนะ! พี่คิดว่ากินแป้งดิบๆ ที่มันตกพื้นแล้วมันน่าอร่อยมากหรือไงกัน! ตัวเองไม่มีแรงสู้คนอื่นเขาได้แท้ๆ กลับมาโทษคนอื่น พี่นั่นแหละกากเอง!" "อย่ามาปากดีนะ! โอ๊ย!" เซโร่ยกมือขึ้นกอบกุมบาดแผลตรงแก้มตัวเองเมื่อรู้สึกว่าใช้กล้ามเนื้อหน้ามากเกินไป ความเจ็บแสบแล่นริ้วจนต้องหุบปากงดด่าน้องสาวเป็นการชั่วคราวแต่ถึงอย่างนั้นก็มองเธอด้วยสายตาคาดโทษกรุ่นโกรธโดยไม่นึกโทษตัวเองเลยแม้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD