บทที่ 4/2

1662 Words
คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ============================ :: :: "พี่กร พี่ได้ยินเสียงอะไรแว่วๆ ไหมคะ?" ภมรพรรณ์ถามผู้เป็นสามีในขณะที่มือก็ยังนวดไหล่ให้กับเขาอยู่ เธอได้ยินเสียงแว่วๆ อะไรบางอย่างแต่ก็ไม่อาจแยกได้ว่ามันคือเสียงอะไร ในขณะที่ธนากรพยายามควบคุมสีหน้าให้เป็นปกติเพราะเขารู้ว่าเสียงนั่นอาจจะเป็นเสียงของอิงรักลูกเลี้ยงเขาก็เป็นได้ แต่เมื่อเห็นภรรยาทำหน้านึกสงสัยก็ทำให้เขาต้องรีบแสดงละครโอดโอยออกมา "ผมไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยนะ คุณหูแว่วหรือเปล่า? โอ๊ยๆ ตรงนั้นแหละ บีบแรงๆ เลยครับ" ภมรพรรณ์ถูกดึงความสนใจกลับมาอีกครั้งกับเสียงร้องโอดโอยของสามีพร้อมกับลงแรงบีบนวดไหล่ให้กับเขาต่อ ก่อนหน้านี้ราวๆ เมื่อห้านาทีก่อนจู่ๆ สามีเธอก็ร้องเรียกเธอให้ช่วยนวดไหล่ให้กับเขาหน่อย ท่าทางขยับหมุนหัวไหล่ไปมาบ่งบอกว่าเขาคงจะปวดเมื่อยมากจึงทำให้ภมรพรรณ์ต้องหันมาใส่ใจสามีก่อน "ผมหายแล้วล่ะ ขอบคุณมากนะครับ" ธนากรหอมแก้มภรรยาฟอดใหญ่เป็นรางวัลเมื่อเธอใช้เวลานวดให้เขาราวๆ ยี่สิบนาทีซึ่งเขาคิดว่ามันน่าจะเพียงพอแล้วสำหรับธาราลักษณ์ที่ต้องการเข้าหาอิงรัก "ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวไปดูลูกก่อนนะคะ" พูดจบภมรพรรณ์ก็เดินขึ้นชั้นสองไปหาลูกสาวและเมื่อเปิดประตูห้องก็เห็นว่าอิงรักนอนหลับเสียแล้ว "เป่าผมแห้งหรือยังนะ?" ภมรพรรณ์พึมพำกับตัวเอง เธอค่อนข้างเป็นกังวลถ้าหากลูกสาวต้องหลับพร้อมกับผมที่เปียกชื้น แต่โดยปกติแล้วอิงรักสามารถเป่าผมเองได้ แม้จะไม่ชำนาญเท่าเธอที่ทำให้ลูกในทุกๆ วันแต่เมื่อลองจับเส้นผมนุ่มดูแล้วเห็นว่าแห้งสนิทดีจึงทำให้คลายความกังวลใจได้บ้าง เมื่อเห็นว่าลูกสาวหลับแล้วเธอจึงเช็กความเรียบร้อยให้กับลูกน้อยอีกครั้งและเมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้วจึงออกมาจากห้องเงียบๆ ก่อนจะเดินกลับห้องนอนตัวเองเพื่อจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองบ้าง :: :: เช้าวันต่อมา... "ป้าไหมๆ นี่มันผมใครอะ?" แม่บ้านสาวคนหนึ่งเอ่ยถามแม่บ้านเก่าแก่ของคฤหาสน์หลังนี้ด้วยความสงสัยเมื่อเธอพบเศษผมจำนวนหนึ่งอยู่ใต้เตียงอิงรัก ทั้งสองคนเพิ่งเดินสวนอิงรักเมื่อกี้ก็ไม่เห็นถึงความผิดปกติใดๆ ผมสั้นของอิงรักที่เพิ่งตัดใหม่ก็ยังเป็นทรงเหมือนเดิมไม่เห็นมีความเว้าแหว่งตรงไหน ป้าไหมที่เป็นแม่บ้านเก่าแก่จึงตัดบทอย่างไม่สนใจ "จะผมใครก็ช่างเถอะ เอาเป็นว่าแค่ทำความสะอาดก็พอแล้ว" เศษผมสั้นที่เคยกระจัดกระจายอยู่ใต้เตียงถูกเก็บกวาดจนสะอาด เมื่อหมดหน้าที่ทำความสะอาดที่ห้องนี้แล้วจึงย้ายไปทำห้องอื่นต่อ แต่ในตอนนั้นเองที่แม่บ้านต่างวัยทั้งสองเดินสวนกับธาราลักษณ์ที่เดินออกมาจากห้องนอนเขาพอดี พวกเธอก้มหน้าลงทักทายเล็กน้อยในขณะที่ธาราลักษณ์เพียงแค่เดินผ่านเท่านั้น แต่ป้าไหมที่เพิ่งสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติก็รีบเงยหน้าขึ้นก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ไม่ต่างจากแม่บ้านสาวที่ยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจเช่นกัน "ทะ ทำไมนายน้อยถึงตัดสกินเฮดล่ะป้าไหม!!!" "ฉันจะไปรู้เรอะ!!!" เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรเข้าสิงธาราลักษณ์ถึงได้ตัดผมทรงสกินเฮดอย่างนั้น! นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นว่าทายาทของเลิศวชิรกรไว้ผมทรงนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ลดทอนความหล่อเหลาของเขาเลยแม้แต่น้อย "คนอะไรเนี่ยขนาดตัดผมทรงสกินเฮดก็ยังหล่อ!" แม่บ้านสาวทำหน้าเคลิ้มไปกับความหล่อเหลาของธาราลักษณ์ที่เดินลงไปชั้นล่างแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงนิดๆ ซึ่งเป็นเวลาทานมื้อเช้าของบ้าน อิงรักที่นั่งทานข้าวอยู่กับธนากรและภมรพรรณ์กำลังพูดเจื้อยแจ้วไปเรื่อย แต่เมื่อเห็นว่าใครเดินมานั่งฝั่งเก้าอี้ตรงข้ามก็นิ่งเงียบไป ครั้งนี้อิงรักไม่ได้หลบสายตาของธาราลักษณ์ที่มองมา ทั้งยังมองเลยขึ้นไปบนศีรษะของเขาราวกับสำรวจอย่างไรอย่างนั้นและนั่นก็ทำให้เธอนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืน... 'พี่ลักษณ์ทำบ้าอะไรคะ!!!' อิงรักไม่ได้ตั้งใจจะตะคอกธาราลักษณ์ แต่เพราะตกใจในสิ่งที่เขาทำต่างหากจึงเผลอขึ้นเสียงใส่เขาทั้งยังสะบัดมือเขาออกจากมือตัวเองที่ยังสั่นระริก เขาบ้าไปแล้วที่จับมือเธอตัดผมตัวเอง! แม้ในใจเธออยากจะตัดผมเขาจริงๆ แต่เอาเข้าจริงเธอกลับไม่กล้าทำอย่างนั้นและเหมือนธาราลักษณ์จะรู้เขาจึงเป็นฝ่ายจับมือเธอตัดเสียเอง เส้นผมนุ่มสีน้ำตาลเข้มที่ถูกตัดในครั้งเดียวร่วงลงบนไหล่กว้างของเขาและบนพื้น ผมที่เคยเป็นทรงดีๆ ยาวระต้นคอกลับเว้าแหว่งตรงกลางหัวแม้จะดูเป็นภาพที่ตลกทว่าเธอกลับหัวเราะไม่ออกแม้แต่แอะเดียว อีกทั้งสีหน้ายังเคร่งเครียดและลืมหวาดกลัวเขาเสียด้วยซ้ำ อิงรักที่เห็นว่าผมธาราลักษณ์ไม่เป็นทรงแล้วก็อดที่จะโมโหไม่ได้ที่เขากล้าทำอะไรบ้าๆ ลงไปก่อนจะเผลอออกคำสั่งกับเขาเสียงเครียด 'นั่งลงค่ะ อิงขอดูหน่อย' นี่ก็เป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่อิงรักออกคำสั่งกับธาราลักษณ์แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นคือธาราลักษณ์ยอมนั่งลงบนเตียงอย่างว่าง่ายโดยมีอิงรักที่ยืนบนเตียงเพื่อดูผมของเขาอีกครั้ง โชคดีที่ธาราลักษณ์ไม่ได้ตัดสั้นจนติดหนังศีรษะไม่อยากนั้นถ้าหากต้องตัดผมให้เสมอกันเขาคงไม่ต่างจากพระดีๆ นี่เอง 'น้องอิงโกรธพี่เหรอ?' คนถูกถามที่กำลังสางผมเขาชะงักนิ่งและเพิ่งตระหนักได้ว่าเธอไม่มีสิทธิ์โกรธเขาด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องรู้สึกโมโหที่เขาทำเรื่องบ้าๆ อย่างการตัดผมตัวเองทั้งที่ก็ไม่ใช่ผมเธอเสียหน่อย 'อิงไม่ได้โกรธค่ะ' โกหก... ถ้าหากไม่ได้โกรธแล้วทำไมต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้นน้ำเสียงก็ยังแข็งทื่อทั้งที่คนถูกตัดผมเป็นเขา อิงรักที่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังจับผมของเขาอยู่จึงรีบปล่อยมือออกแต่ยังไม่ทันจะถอยห่างจากเขาก็ถูกคว้าข้อมือเอาไว้เสียก่อน ในใจเริ่มหวาดหวั่นอีกครั้งด้วยกลัวว่าเขาอาจจะเป็นฝ่ายโกรธเธอเสียเองที่ยุ่มย่ามกับผมเขา ทว่าธาราลักษณ์ก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากจับข้อมือเธอไว้อย่างนั้นในขณะที่มืออีกข้างก็จับปัตตาเลี่ยนที่นอนแอ้งแม้งบนเตียงขึ้นมาก่อนจะเริ่มไถผมตัวเองโดยไม่ส่องกระจกแต่กลับเอาแต่จ้องหน้าอิงรักไม่วางตา หัวใจอิงรักเต้นกระหน่ำอย่างรุนแรงให้กับความใจกล้าบ้าบิ่นไม่รู้เวลาของธาราลักษณ์ มือข้างที่ถูกจับกำแน่นบนหน้าตัก ดวงตากลมโตมองดูเขาตัดผมจนกระทั่งมันกลายเป็นทรงผมสกินเฮด 'ตัดผมให้พี่หน่อยสิ แค่ให้มันเท่ากันก็พอ' ตัดผมทรงสกินเฮดไม่ใช่เรื่องยากเพราะปัตตาเลี่ยนมีหวีรองอยู่แล้ว อิงรักก็แค่ต้องไถเก็บรายละเอียดผมที่ไม่เสมอให้เข้าที่เท่านั้น 'ตัดผมให้พี่หน่อยนะน้องอิง' ธาราลักษณ์พูดอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเธอยังเอาแต่มองปัตตาเลี่ยนในมือก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองธาราลักษณ์ที่มองเธอราวกับอ้อนวอนกันอย่างไรอย่างนั้น คนที่ถูกมองด้วยสายตานั้นเป็นครั้งแรกถึงกับใจกระตุกอย่างรุนแรง ที่ผ่านมาสามเดือนนับตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่คฤหาสน์หลังนี้อิงรักไม่เคยเห็นธาราลักษณ์มองเธอด้วยสายตานี้มาก่อนเลยสักครั้ง เขากำลังจะมาไม้ไหน! ไม่ได้วางแผนจะแกล้งอะไรเธอใช่ไหม! 'พี่ลักษณ์ไม่ได้กำลังแกล้งอิงใช่ไหมคะ?' อิงรักถามอย่างหวาดระแวง ก่อนหน้านี้เธอโดนเขากลั่นแกล้งจนไม่อาจเชื่อใจอะไรได้เลย ถูกเขาหลอกนับครั้งไม่ถ้วนเพียงเพราะเธอตามเล่ห์เหลี่ยมเขาไม่ทัน 'พี่ไม่ได้แกล้งจริงๆ ที่พี่ยอมตัดผมแบบนี้ก็เพื่อเป็นคำสัญญากับน้องอิงว่าต่อจากนี้ไปพี่จะไม่รังแกน้องอิงอีกแล้วจริงๆ' ธาราลักษณ์ยอมให้เธอตัดผมเขาคืนเพื่อเป็นคำสัญญาว่าจะไม่รังแกเธออีก อิงรักไม่รู้ว่าจะเชื่อคำพูดของเขาได้แค่ไหน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนสุกใสมองลึกเข้าไปในดวงตาดุดันสีนิลราวกับคนหาคำตอบแต่เอาจริงๆ แล้วเธอก็มองไม่ออกหรอกว่าเขาพูดจริงหรือพูดโกหก แต่ถึงอย่างนั้นทุกครั้งที่เขาพูดอะไรทำนองนี้ออกมาเธอก็มักจะเชื่อเขาเสมอนั่นแหละ แม้กระทั่งครั้งนี้เธอก็เชื่อเขาเหมือนอย่างที่ผ่านมาเช่นกัน... 'อิงตัดให้ก็ได้ค่ะ' •┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈• #อิงรักซาลอน อิอิ #สัญญากับน้องแล้วว่าจะไม่รังแกก็ห้ามรังแกเชียวล่ะ!!!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD