ย้อนเวลารัก

บทที่ 4/3

คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

============================

"นั่นแกไปตัดผมตั้งแต่เมื่อไหร่?"

ธนากรที่เพิ่งเห็นทรงผมใหม่ของลูกชายเอ่ยปากถามด้วยสงสัย เมื่อวานตอนเย็นที่เจอกันธาราลักษณ์ยังไว้ผมยาวซอยระต้นคออยู่เลยแต่ทำไมตอนนี้ถึงได้กลายเป็นทรงสกินเฮดเฉยเลย

อิงรักที่ก่อนหน้านี้มองสำรวจทรงผมธาราลักษณ์อยู่รีบหลุบตาลงมองจานข้าวและกินอย่างเงียบๆ ราวกับไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่ธาราลักษณ์ที่เห็นปฏิกิริยานั้นของเธอกลับระบายยิ้มบางออกมาก่อนจะหันไปตอบปัดผู้เป็นพ่อด้วยสีหน้าเรียบนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ตัดเมื่อคืนครับ"

ธาราลักษณ์ไม่ได้โกหกและคนที่ตัดผมให้เขาก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นคนที่กำลังก้มหน้ากินข้าวอยู่ตรงหน้าเขานี่เอง

"มานั่งๆ"

ธนากรไม่ได้สนใจเรื่องทรงผมของธาราลักษณ์อีกต่อไปก่อนจะสั่งให้เขานั่งลงประจำที่ซึ่งเป็นที่นั่งฝั่งตรงข้ามอิงรัก

ภมรพรรณ์มองหน้าธนากรสลับกับอิงรัก เธอรู้สึกว่าทั้งสองคนมีบรรยากาศแปลกๆ ไม่เหมือนกับที่ผ่านมา อิงรักดูไม่ค่อยหวาดกลัวธาราลักษณ์สักเท่าไหร่แล้วแม้ว่าเธอจะยังเมินเฉยต่อเขาอยู่ก็ตาม

เกิดอะไรขึ้นกับสองคนนี้อย่างนั้นหรือ?

แม้ภมรพรรณ์จะคลางแคลงใจทว่าก็ไม่ได้เอ่ยปากถามอะไรนอกจากเก็บงำความสงสัยเอาไว้เท่านั้น

"คุณแม่ขาน้องอิงอยากกินทอดมันกุ้งค่ะ ตักให้น้องอิงหน่อยได้ไหมคะ?"

อิงรักเอื้อมมือไม่ถึงทอดมันกุ้งที่อยู่ห่างออกไปแต่ภมรพรรณ์ยังไม่ทันจะเอื้อมมือตักให้อิงรักก็ถูกใครบางคนชิงตักตัดหน้าเสียก่อน

ธาราลักษณ์ที่อยู่ใกล้ทอดมันกุ้งที่สุดตักใส่จานให้กับอิงรักที่มองอาหารชิ้นนั้นในจานตัวเองก่อนจะเงยหน้ามองหน้าธาราลักษณ์ที่ไม่ได้แสดงสีหน้าใดๆ ทั้งยังไม่พูดจาอะไรและทานข้าวตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิด

แต่ที่ไม่ปกติเหมือนจะเป็นอิงรักเสียมากกว่าเมื่อเธอจิ้มทอดมันกุ้งชิ้นนั้นเข้าปากอย่างหน้าตาเฉย ทั้งที่ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาไม่ว่าธาราลักษณ์จะตักอะไรใส่จานเธอก็จะเมินเฉยตลอด

ภมรพรรณ์ที่เห็นลูกตักทอดมันกุ้งเข้าปากก็ถึงนิ่งงันไปชั่วขณะก่อนจะเหลือบตามองสามีตัวเองที่เพียงแค่ไหวไหล่กลับมาเท่านั้นบ่งบอกว่าเขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมทั้งสองคนถึงได้ดูแปลกๆ อย่างนี้

"อร่อยไหมครับ?"

ธนากรถามอิงรักด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม เห็นเธอเคี้ยวทอดมันกุ้งจนแก้มตุ่ยทั้งยังพยักหน้ารับยิ้มจนตาหยีก็นึกเอ็นดูไม่น้อยเลย

"อร่อยมากเลยค่ะ! น้องอิงชอบทอดมันกุ้ง!"

ไม่มีอะไรที่อิงรักไม่ชอบ เรื่องอาหารการกินไม่ว่าเธอจะทานอะไรก็อร่อยไปเสียหมดทุกอย่าง

รอยยิ้มของอิงรักและท่าทางที่ดูผ่อนคลายของเธอแม้จะมีธาราลักษณ์อยู่ด้วยในตอนนี้ทำให้เขามองเธอตาไม่กะพริบเชียวล่ะ! ทั้งยังเผลอยิ้มตามอิงรักอย่างไม่รู้ตัว ใบหน้าที่เคยราบเรียบก็พลันเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนอยู่หลายส่วน

เมื่อก่อนอะไรที่ทำให้เขาตาบอดถึงเพียงนี้ ทั้งที่อิงรักน่ารักมากขนาดนี้แท้ๆ แต่เขากลับรังเกียจและเอาแต่รังแกเธอไม่หยุด

เห้อ~ ตัวเขาในเมื่อก่อนช่างโง่เง่าเสียจริง...

สีหน้าอ่อนโยนของธาราลักษณ์ที่แทบจะไม่เคยเกิดขึ้นเลยทำเอาคนเป็นพ่อที่เห็นเข้าพอดีนึกอยากถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกเชียวล่ะ!

ในขณะเดียวกันคนที่เพิ่งรู้ตัวว่าเผลอยิ้มออกมารีบกระแอมไอกลบเกลื่อนทันทีก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติและทานข้าวต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทว่าหลายครั้งก็คอยตักกับข้าวให้กับอิงรักไม่ขาดและเธอก็ไม่ปฏิเสธกับข้าวที่เขาตักให้อีกแล้ว ไม่ว่าจะตัดอะไรให้เธอก็กินทุกอย่าง

"น้องน่ารักใช่ไหมล่ะ?"

ธนากรถามลูกชายเสียงแผ่ว ส่วนมือก็ทำทีเป็นตักกับข้าวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ธาราลักษณ์ที่นั่งติดกับเขาจึงได้ยินประโยคนั้นก่อนจะชะงักไปเพียงนิดทว่าไม่กี่วินาทีต่อมาก็กลับมาทานข้าวเหมือนเดิมและไม่ลืมที่จะตอบพ่อกลับไปด้วยน้ำเสียงระดับเดียวกัน

"ครับ น้องอิงน่ารักมาก"

น่ารักจนเขาอยากให้เธอโตเร็วๆ แล้วล่ะ!

มีปุ๋ยเร่งโตสำหรับคนหรือเปล่า! เขาอยากได้สักร้อยกระสอบเอามาเร่งโตอิงรักให้อายุสิบแปดเสียที!!!

•┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•

#พี่ก็ต้องหัดใจเย็นๆ นะคะ ไอ้เราก็ใจร้อนซะด้วย ทีนี้ก็ลำบาก ก็ว้าวุ่นเลย