บทที่ 5/3
1031 Words
คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
============================
ธาราลักษณ์เห็นอิงรักนิ่งเงียบไปก็รู้สึกร้อนใจขึ้นมา เขารู้ว่าเธอกำลังเสียใจที่จู่ๆ ก็ต้องมาอยู่กับเขาอย่างไม่มีทางเลือกอย่างนี้แต่มันก็เลี่ยงไม่ได้จริงๆ
ตลอดระยะทางกลับบ้านไร้เสียงพูดคุยของทั้งสองคน คนหนึ่งมองรถราที่สัญจรไปมาอย่างเหม่อลอย ในขณะที่อีกคนหนึ่งขับรถเงียบๆ ไม่ได้พูดจาอะไรแต่ถึงอย่างนั้นก็มีเสียงเพลงจากวิทยุที่เปิดทำลายความเงียบไม่ให้ทั้งสองอึดอัดต่อกัน
"ขอบคุณที่ไปรับค่ะ"
ทันทีที่รถจอดสนิทตรงบริเวณหน้าคฤหาสน์อิงรักก็ไม่ลืมที่จะขอบคุณธาราลักษณ์ที่มารับเธอก่อนจะวิ่งเข้าบ้านและขึ้นห้องนอนตัวเองโดยไม่ได้หันกลับมามองว่าธาราลักษณ์มีสีหน้าสลดมากเพียงใดที่เธอยังทำตัวห่างเหินกับเขาไม่เลิกก่อนจะถอนหายใจหนักๆ อย่างคนคิดไม่ตก
ก็รู้อยู่แล้วว่ามันไม่ง่ายที่จะทำให้อิงรักสนิทใจกับเขา แต่ก็ไม่คิดว่าจะยากถึงเพียงนี้
กิจวัตรประจำวันของอิงรัก ภมรพรรณ์บอกกับเขาเอาไว้คร่าวๆ แล้วว่าในแต่ละวันต้องทำอะไรบ้าง อย่างแรกเมื่อกลับมาถึงบ้านแล้วอิงรักจะทำการบ้านก่อนซึ่งคนที่สอนการบ้านให้กับเธอมักจะเป็นภมรพรรณ์แต่ในเมื่อตอนนี้เธอไม่อยู่หน้าที่นั้นจึงต้องเป็นเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้
หลายครั้งที่ธาราลักษณ์มักจะเห็นอิงรักนั่งทำการบ้านอยู่กลางโถงบ้านและตอนนี้เธอก็นั่งอยู่ตรงนั้นหลังจากที่เปลี่ยนจากชุดนักเรียนเป็นชุดลำลองสบายๆ อย่างเสื้อยืดสีขาวและกางเกงขาสั้นสีครีม
สายตาและสีหน้าของอิงรักเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเธอกำลังพยายามทำความเข้าใจกับบทเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ซึ่งเป็นวิชาที่อิงรักไม่ถนัดมากที่สุดและเธอก็ไม่ชอบมากๆ เมื่อคุณครูให้การบ้านกลับมาทำ แต่ที่ทำให้เธอหงุดหงิดนั่นก็คือต่อให้เธอจะทำความเข้าใจอย่างไรมันก็ไม่เข้าหัวสมองเธอเลย!
ทำไมวิชาคณิตศาสตร์ถึงยากอย่างนี้นะ! เธอเกลียดคณิตศาสตร์!!!
"น้องอิงทำตรงนี้ผิดแล้ว ถ้าจะให้ถูกต้องแทนค่าด้วยตัวนี้"
ปลายนิ้วชี้เรียวยาวของใครบางคนจิ้มลงบนหนังสือเรียนหน้าที่เปิดค้างไว้ขณะเดียวกันน้ำเสียงนุ่มทุ้มที่อธิบายอย่างใจเย็นนั้นก็ทำให้อิงรักต้องคิดตามคนที่ย่อตัวนั่งลงอยู่ข้างๆ เธอ
อิงรักไม่รู้ตัวเลยว่าใช้เวลากับการนั่งฟังธาราลักษณ์อธิบายบทเรียนให้กับเธอนานแค่ไหน แต่การบ้านที่คาดว่าอาจจะใช้เวลานานถึงสองชั่วโมงก็เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมงเท่านั้นจากฝีมือธาราลักษณ์ที่คอยสอนเธออย่างใกล้ชิด
อิงรักปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสิ่งที่ธาราลักษณ์สอนเธอนั้นเข้าใจง่ายกว่าอาจารย์ที่สอนในคาบเรียนเสียอีก เขาไม่มีทีท่าหงุดหงิดอะไรเลยแม้ว่าหลายครั้งเธอจะตอบคำถามผิด มิหนำซ้ำเขายังใจเย็นและคอยอธิบายเนื้อหาให้เธอฟังจนกว่าจะเข้าใจอีกด้วย
ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะใจเย็นกับเธอถึงเพียงนี้…
"น้องอิงมีตรงไหนที่ยังไม่เข้าใจอีกไหม?"
"มะ ไม่มีแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะที่สอนอิง"
อิงรักอยากจะเอ่ยชมเขาเสียด้วยซ้ำว่าเป็นคนเก่งมาก แต่ก็ไม่กล้าที่จะพูดออกไปสุดท้ายจึงได้แต่เก็บคำนั้นชื่นชมเขาในใจเท่านั้น
"ยังมีการบ้านวิชาอื่นอีกไหม?"
"มีค่ะ แต่ยังไม่ถึงวันส่งงาน เอาไว้เราค่อยทำต่อวันพรุ่งนี้ได้ไหมคะ? วันนี้ไม่อยากทำแล้ว"
อิงรักเริ่มงอแงตามประสาเด็กน้อยเมื่อเริ่มขี้เกียจทำการบ้านต่างจากธาราลักษณ์ที่ยังอยากใช้เวลากับเธออีกสักหน่อย
เมื่อกี้ตอนที่สอนการบ้านให้กับเธอ เขามีโอกาสพูดคุยกับอิงรักมากกว่าปกติเสียด้วยซ้ำ เพราะต้องคอยถามตอบในสิ่งที่อิงรักไม่เข้าใจ ครั้นจะให้จบการสอนการบ้านเพียงแค่นี้ก็ออกจะน่าเสียดายอยู่หน่อยๆ
เขายังอยากพูดคุยกับอิงรักอยู่เลย…ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาเดียวที่เธอสามารถพูดคุยกับเขาได้โดยไม่อึดอัดใจหรือประหม่าหวั่นเกรงต่อเขา
เอายังไงดีนะ? สอนต่อดีไหม?
"แต่พี่ว่า…เราทำให้เสร็จ…"
ธาราลักษณ์ทิ้งคำพูดเอาไว้แค่นั้นเมื่อจู่ๆ อิงรักรีบคว้าแขนเขาเอาไว้
"เอาไว้เราค่อยทำการบ้านต่อวันพรุ่งนี้นะคะ ตอนนี้น้องอิงหิวข้าวแล้วค่ะ"
เพียงแค่คำว่า ‘น้องอิง’ ที่หลุดจากปากเจ้าตัวก็ทำเอาเขาถึงกับใจอ่อนยวบแล้ว! แม้ว่าน้ำเสียงจะไม่ได้ออดอ้อนแต่แค่อิงรักจับแขนเขาเอาไว้บวกกับสรรพนามแทนตัวเองที่เปลี่ยนไปมันก็ทำให้เขาไม่อาจปฏิเสธความต้องการของเธอได้จริงๆ!
"เอางั้นก็ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นวันนี้ก็พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน"
ธาราลักษณ์ตอบกลับอย่างเลื่อนลอยไม่ต่างจากคนที่วิญญาณหลุดออกจากร่างแล้ว ยิ่งเห็นอิงรักชูมือขึ้นแล้วร้อง ‘เย้! พี่ลักษณ์ใจดีที่สุดเลย!’ ออกมาด้วยน้ำเสียงสดใสเขาก็แทบจะทิ้งตัวลงนอนดิ้นบนพรมด้วยซ้ำ
ไม่คิดเลยว่าดาเมจของอิงรักมันจะรุนแรงต่อใจของเขาถึงเพียงนี้! นี่ขนาดเธอยังไม่ได้อ้อนเขาเต็มสูบนะ! เขายังระทวยขนาดนี้!
ถ้าเธออ้อนเขาด้วยน้ำเสียงหวานๆ ทำตัวน่ารักๆ มีหวังเขาได้ตายอย่างสงบศพสีชมพูแน่ๆ!
•┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•
#เริ่มเห็นอาการคนคลั่งน้องแว้บๆ ไหมคะ?
ฝากกดเคว้ป กดหัวใจและคอมเมนต์นิยาย
เพื่อเป็นกำลังใจให้กันน้า
ฝากเพจด้วยน้า ติดตามข่าวสารได้ในเพจค่า
https://facebook.com/tuakrajitrit
- Writer
