ย้อนเวลารัก

บทที่ 6/1

คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

============================

"มื้อค่ำตั้งโต๊ะเสร็จแล้วค่ะคุณลักษณ์"

หัวหน้าแม่บ้านอย่างป้าไหมเดินเข้ามาบอกธาราลักษณ์อย่างนอบน้อมทำให้เขาจำต้องปรับสีหน้าเป็นปกติก่อนจะตอบรับกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"ครับ" แต่ประโยคต่อมากลับพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มเมื่อหันไปคุยกับคนข้างกายอย่างอิงรัก "ไปกินข้าวกันครับน้องอิง"

อิงรักที่หิวข้าวพอดีจึงไม่ปฏิเสธคำชวนของธาราลักษณ์ก่อนจะลุกขึ้นเดินตามเขาไปยังโต๊ะทานอาหารที่วันนี้มีผู้นั่งร่วมโต๊ะแค่สองคนเท่านั้นคือเธอกับธาราลักษณ์

เมนูอาหารวันนี้เป็นอาหารที่นานๆ ครั้งจะได้ทาน ก่อนที่ธนากรจะบินขึ้นเครื่องเขากระซิบบอกกับลูกชายว่าอาหารที่อิงรักโปรดปรานก็คืออาหารเกาหลี

แน่นอนว่าเมื่อธาราลักษณ์รู้อย่างนั้นแล้วย่อมต้องเอาใจอิงรักอย่างแน่นอน เมื่อกลับมาถึงบ้านเขาจึงสั่งเดลิเวอรี่อาหารเกาหลีหลายอย่างที่คาดว่าเธอน่าจะชอบ หนึ่งในนั้นมีไก่ราดซอสที่พ่อเขากำชับนักหนาว่าอิงรักชอบมากและเมื่อเห็นปฏิกิริยาอิงรักแล้วก็ไม่ทำให้เขาผิดหวังจริงๆ

"ไก่ราดซอส!!!"

อิงรักที่เห็นไก่ราดซอสหลากหลายรสชาติอยู่ตรงหน้าก็ถึงกับตาวาวขึ้นมา นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ทานอาหารเกาหลี!

อิงรักไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญที่ธาราลักษณ์อย่างกินอาหารเกาหลีในวันนี้หรือเพราะอยากเอาใจเธอกันแน่ แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนอิงรักก็ยอมรับว่าเธอรู้สึกดีกับเขาขึ้นมานิดหนึ่งแล้วล่ะ!!! แต่ก็แค่นิดเดียวเท่านั้นแหละนะ!!

"ทำไมไม่นั่งล่ะน้องอิง?"

ธาราลักษณ์ถามอิงรักเมื่อเห็นว่าเธอเอาแต่ยืนอยู่ไม่ยอมนั่งเสียที ทั้งยังอึกอักเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง

"คือว่า…"

อิงรักไม่กล้าพูดว่าเธออยากกินไก่พร้อมกับนั่งดูการ์ตูนเรื่องโปรด ที่ผ่านมาเธอต้องนั่งทานข้าวพร้อมกับทุกคนจึงทำให้เธอไม่อาจทำอย่างนั้นได้เพราะแม่บอกว่าไม่ควรทำ แต่วันนี้มีสมาชิกทานข้าวด้วยกันแค่สองคนเท่านั้น อีกทั้งแม่ก็ไม่รู้ด้วยถ้าไม่มีใครบอก เพราะอย่างนั้นเธอลองขอธาราลักษณ์ดีไหมนะ? เขาจะอนุญาตหรือเปล่า? หรือเธอจะถูกเขาดุกลับมา?

หลากหลายความรู้สึกตีกันวุ่นไปหมด แววตาที่มองธาราลักษณ์ก็วูบไหวคล้ายกับคนที่กำลังลังเลอย่างหนักจนธาราลักษณ์จับสังเกตได้

"น้องอิงเป็นอะไร? ไม่ชอบไก่ราดซอสเหรอ?"

"อะ อิงแค่จะขออนุญาตไปนั่งทานตรงหน้าโทรทัศน์ได้ไหมคะ? อิงอยากทานไปด้วยดูการ์ตูนไปด้วยค่ะ"

อิงรักกลั้นใจพูดออกไป น้ำเสียงเธอแฝงไปด้วยความไม่มั่นใจในขณะเดียวกันสรรพนามเดิมที่เธอเคยใช้กับเขาก็กลับมาอีกครั้ง วูบหนึ่งเธอเห็นความไม่พอใจในดวงตาคมของคนตรงหน้าจึงคิดว่าเขาอาจจะไม่พอใจในสิ่งที่เธอร้องขอก็เป็นได้จึงรีบเอ่ยปากอีกครั้ง

"ถะ ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรค่ะ อิงนั่งทานตรงนี้ก็ได้"

สีหน้าของเธอสลดทันตาเห็น เด็กหญิงก้มหน้าไม่กล้าสบตาธาราลักษณ์ด้วยกลัวว่าเขาจะไม่พอใจแต่กลับได้คำตอบไม่คาดคิดจากเขา

"ได้สิครับ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ"

"แลกเปลี่ยนอะไรคะ?"

อิงรักเอียงคอสงสัยมองหน้าธาราลักษณ์ที่ถือวิสาสะยื่นมือลูบผมเธอเบาๆ อย่างอ่อนโยนทว่าเป็นเธอที่เกิดเกร็งขึ้นมาชั่วขณะไม่คุ้นชินกับการกระทำนั้นของเขา แต่ธาราลักษณ์ก็ไม่ได้หยุดลูบกลุ่มผมนุ่มเธอแต่อย่างใด

"น้องอิงก็แค่ต้องแทนตัวเองด้วยคำว่า 'น้องอิง' กับพี่ไปตลอดก็เท่านั้นเอง ตกลงไหม?"

อิงรักมองธาราลักษณ์ตาปริบๆ แม้จะไม่เข้าใจว่าเขาต้องการสิ่งนี้ไปเพื่ออะไรแต่สำหรับเธอแล้วมันไม่ใช่เรื่องยากเลยและเธอก็สามารถทำให้เขาได้เพราะเธอเองก็อยากได้ในสิ่งที่ต้องการเช่นกันเพราะอย่างนั้นจึงตกปากรับคำโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่น้อย

ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา! น้องอิงอยากนั่งดูการ์ตูนพร้อมกับกินไก่ไปด้วย!

"ได้สิคะ ต่อจากนี้ไปจะแทนตัวเองด้วยวคำว่าน้องอิงกับพี่ลักษณ์ค่ะ"

"เด็กดี"

ธาราลักษณ์มองอิงรักด้วยสายตาพึงพอใจ แม้เธอจะไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องการสิ่งนี้แต่เป็นเขาที่เข้าใจคนเดียวก็พอแล้วเพราะอย่างน้อยการแทนชื่อตัวเองด้วยคำว่า ‘น้องอิง’ มันทำให้ดูสนิทสนมกันมากกว่าที่เธอแทนตัวเองด้วยคำว่า ‘อิง’ เสียอีก

"ถ้าอย่างนั้นเราไปนั่งกินไก่ดูการ์ตูนกันดีกว่า"

"เอ่อ คะ คุณลักษณ์คะ"

ป้าไหมที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดอ้าปากพะงาบๆ อย่างคนทำอะไรไม่ถูก แต่ก็ไม่อาจรั้งเรียกเขาเอาไว้ได้เมื่อฝ่ายนั้นเอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน

"ช่วยย้ายอาหารบนโต๊ะมาไว้ตรงหน้าโทรทัศน์ด้วยครับ น้องอิงจะดูการ์ตูน"

"ค่ะๆๆ ป้าจะย้ายให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

ป้าไหมกุลีกุจอรีบเรียกแม่บ้านคนอื่นๆ ให้ช่วยกันทำตามคำสั่งของเจ้านาย ในขณะเจ้าตัวกับอิงรักเดินตัวปลิวไปนั่งรอที่หน้าโทรทัศน์ตรงโถงรับแขก

ธาราลักษณ์ทำหน้าที่เปิดการ์ตูนให้อิงรักเป็นคนเลือก เธอเป็นเหมือนเด็กหญิงทั่วไปที่ชื่นชอบการ์ตูนจำพวกแนวเจ้าหญิงอะไรประมาณนั้น แม้ว่าจะดูมาแล้วหลายสิบรอบแต่เธอก็ยังคงเพลิดเพลินกับเนื้อเรื่องทั้งที่รู้ว่าตัวละครจะดำเนินต่อไปอย่างไร

ธาราลักษณ์นั่งมองคนข้างกายที่กำลังจดจ่อกับโทรทัศน์เบื้องหน้าที่มีตัวละครเป็นนางเอกผมยาวอยู่บนหอคอย ในมืออิงรักถือน่องไก่ราดซอสพร้อมกับเคี้ยวจนแก้มตุ่ย

ธาราลักษณ์ลองใช้โอกาสนี้พูดคุยกับเธอเกี่ยวกับเนื้อเรื่องในการ์ตูนและเธอก็สามารถพูดเจื้อยแจ้วกับเขาโดยไม่รู้สึกอึดอัดใจแต่อย่างใดเมื่อเป็นหัวข้อสนทนาที่เธอชื่นชอบ

ทั้งสองนั่งทานอาหารและดูการ์ตูนไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมือของพวกเขาชนกันในจังหวะที่กำลังหยิบไก่ราดซอสซึ่งเป็นชิ้นสุดท้ายที่เหลืออยู่ อิงรักหันมองหน้าธาราลักษณ์สลับกับไก่ก่อนจะรีบคว้ามันไว้ ซึ่งธาราลักษณ์ก็ไม่ได้ว่าหรือแย่งอะไร ทั้งยังเต็มใจให้เธอเสียด้วยซ้ำแต่อิงรักกลับทำในสิ่งที่เขาไม่คาดคิดเมื่อเธอเป็นฝ่ายยื่นไก่ชิ้นสุดท้ายให้กับเขา

"ชิ้นนี้น้องอิงให้พี่ลักษณ์ค่ะ!"

"...!!!"

ธาราลักษณ์นิ่งอึ้งไปหลายวินาที เป็นครั้งแรกที่เธอหยิบยื่นของกินให้กับเขาขณะเดียวกันหัวใจเขาพลันเต้นแรงจนแทบทะลุอก!

ธนากรเคยบอกกับเขาว่าถ้าหากอิงรักยื่นของกินให้ นั่นหมายความว่าเธอเริ่มสนิทใจกับเขาแล้ว! และตอนนี้เธอก็ยื่นไก่ซึ่งเป็นของโปรดให้กับเขาด้วย!!

โธ่...ว่าที่ภรรยาในอนาคตเขาช่างใจกว้างเสียจริง!

"น้องอิงให้พี่จริงๆ เหรอ?"

"ค่ะ น้องอิงให้"

อิงรักยิ้มกว้างให้กับคนที่นั่งอยู่ข้างกาย แววตาเขาวูบไหวมองเธอเหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ เธอเพิ่งเคยเห็นเขาเป็นอย่างนี้พานทำเอาเธอที่ถือไก่อยู่เกิดไม่มั่นใจว่าเขาจะรับน้ำใจเธอหรือเปล่า

"ถะ ถ้าพี่ลักษณ์ไม่กิน น้องอิงกินเองก็ได้ค่ะ"

"ไม่ใช่อย่างนั้น ขอบคุณครับที่แบ่งให้พี่กิน แต่น้องอิงกินเถอะ"

เขารู้ว่าอิงรักชอบไก่ราดซอสมาก เธอไม่มีท่าทีว่าจะอิ่มเลยทั้งที่กินไปหลายชิ้นแล้ว แต่เด็กหญิงกลับทำหน้าม่อยเสียอย่างนั้น เธอแอบรู้สึกเสียใจที่เขาปฏิเสธน้ำใจของเธอทั้งที่เธอไม่ใช่คนจะแบ่งปันของกินให้กับใครง่ายๆ นะ!

ธาราลักษณ์เห็นอิงรักทำหน้าอย่างนั้นต่อหน้าเขาเป็นครั้งแรกก็ทำเอาใจหายขึ้นมาก่อนจะรีบตอบรับน้ำใจของเธอทันที

"กินครับกิน แต่พี่ให้น้องอิงกินก่อนเลย เดี๋ยวที่เหลือพี่กินเอง โอเคไหม?"

"โอเคค่า! น้องอิงกินครึ่งหนึ่ง พี่ลักษณ์กินครึ่งหนึ่ง"

สีหน้าอิงรักพลันสดใสขึ้นทันตาเห็นเมื่อธาราลักษณ์ตอบรับน้ำใจของเธอก่อนจะยิ้มแป้นมากกว่าทุกครั้งที่เคยยิ้มให้กับเขา พานทำเอาคนมองอย่างธาราลักษณ์เกิดใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำขึ้นมา

เอาอีกแล้ว ใจเขามันระทวยไปหมดแล้วเพียงแค่เธอยิ้มให้กันเท่านั้น

ธาราลักษณ์ไม่อยากจะเชื่อว่าแผนกระชับมิตรด้วยของกินที่เธอชอบจะทำให้เขากับเธอสนิทกันมากขึ้น ไม่ผิดหวังจริงๆ ที่เชื่อในคำพูดของคนเป็นพ่อที่แนะนำเรื่องนี้ให้กับเขา เห็นทีเขาจะต้องตอบแทนพ่อด้วยการทำกำไรของบริษัทให้มากกว่าทุกปีที่ผ่านมาเสียแล้ว!

•┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•

#ใกล้แล้วค่ะ คำว่าคุกอยู่ใกล้แค่เอื้อม…

ฝากกดเคว้ป กดหัวใจและคอมเมนต์นิยาย

เพื่อเป็นกำลังใจให้กันน้า

ฝากเพจด้วยน้า ติดตามข่าวสารได้ในเพจค่า

https://facebook.com/tuakrajitrit