ย้อนเวลารัก

บทที่ 7/2

คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

::

::

สามวันต่อมา…

การเซ็นสัญญาทำธุรกิจร่วมกับคู่ค้าคนใหม่กินเวลานานกว่าที่ธาราลักษณ์คิดเอาไว้ สาเหตุที่ช้าก็มาจากเจ้าสัวแห่งจีนแผ่นดินใหญ่วัยสี่สิบห้าในชุดแดงกำลังสนุกสนานหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอยู่กับสาวๆ ของเลานจ์ที่ตามเอาอกเอาใจไม่ห่าง

ทั้งที่เซ็นสัญญาเสร็จแล้วแท้ๆ แต่ก็ยังนั่งดื่มแอลกอฮอล์ต่อทั้งที่ก่อนหน้านี้บอกว่าจะรีบกลับจีน แต่ไหงตอนนี้ถึงทำตัวสบายๆ ราวกับไม่ได้รีบร้อนจะกลับ ทว่าเป็นเขาที่กำลังรีบร้อนเมื่อใกล้ถึงเวลาที่จะต้องไปรับอิงรักที่โรงเรียนแล้วแต่เขายังไม่อาจสลัดเจ้าสัวคนนี้ได้เลย

"เอ้า ดื่ม!"

เจ้าสัวคะยั้นคะยอธาราลักษณ์ให้ดื่มวิสกี้รสดี แต่เขาก็จำต้องปฏิเสธเพราะไม่อยากดื่มให้กลิ่นเหล้ามันติดเพราะกลัวว่าอิงรักจะไม่ชอบ

เมื่อช่วงชีวิตก่อนเขาใช้ชีวิตเป็นหนุ่มเจ้าสำราญที่ชื่นชอบออกเที่ยวกลางคืน ทุกครั้งที่เขากลับมาหาอิงรักเธอมักจะคอยเตือนและบ่นเงียบๆ ว่าไม่ชอบกลิ่นของเหล้าเลยแต่เขาก็ได้ยิน ทว่าก็ไม่เคยเลิกดื่มทั้งยังเมินเฉยความห่วงใยของเธอที่มีต่อเขา

แต่ในตอนนี้อะไรที่ทำให้อิงรักรู้สึกสบายใจเขาก็ยินดีที่จะทำด้วยความเต็มใจ

"พ่ออย่าคะยั้นคะยอเขาสิคะ! เขาต้องขับรถกลับนะ!"

'ลี่อิน' หญิงสาววัยยี่สิบปีหน้าสละสลวยซึ่งเป็นลูกสาวของเจ้าสัวที่ติดสอยห้อยตามพ่อมาด้วยก็ได้แต่เอ่ยปากห้ามพ่อที่เมาทีไรก็เริ่มจะเอาแต่ใจทุกที

สีหน้าของเธอดูไม่ค่อยชอบใจในสิ่งที่พ่อทำสักเท่าไหร่ รู้ว่ามาเจรจาธุรกิจแต่เธอก็ไม่คิดเลยว่าสถานที่นัดหมายจะเป็นที่นี่และไม่ต้องสงสัยว่าใครเป็นคนเลือกสถานที่ถ้าไม่ใช่พ่อของเธอ

ลี่อินรู้สึกเบื่อหน่ายกับสถานที่นี้แต่ถึงอย่างนั้นในความเบื่อหน่ายก็ยังมีอะไรที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อยเมื่อเธอเกิดถูกตาต้องใจคู่ค้าของพ่อเข้าอย่างจัง

ลี่อินรู้ว่าเขาชื่อธาราลักษณ์และเป็นชายหนุ่มนักธุรกิจที่อายุยังน้อยทว่ากลับทำงานเก่งกาจและเขายังสามารถทำให้พ่อของเธอที่เป็นคนเขี้ยวลากดินยอมเซ็นสัญญาทำธุรกิจร่วมกันโดยที่ต่างฝ่ายต่างได้รับผลประโยชน์ที่เท่าเทียมกัน

ในสายตาของลี่อินเธอมองว่าชายคนนี้ไม่ธรรมดา โดยเฉพาะหน้าตาหล่อเหลาคมคายของเขาที่ถูกใจเธอมากที่สุด ตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยเจอใครหล่อเหลาเท่าเขามาก่อนและเธอก็ถูกใจตั้งแต่แรกเห็นเมื่อเขาก้าวเท้าเข้ามาในห้องแห่งนี้

"ถ้าหากคุณมีธุระก็กลับได้เลยค่ะ เดี๋ยวฉันออกไปส่งเองยังไงพ่อก็ไม่ว่าอะไรหรอก"

ธาราลักษณ์ไม่ได้ปฏิเสธน้ำใจของลี่อินที่อาสาออกมาส่งเพราะเขาต้องการออกจากที่นี่อยู่พอดีและเป็นไปตามคาดเมื่อเจ้าสัวไม่ได้เอ่ยรั้งอะไรให้เขาต้องอยู่ต่อ

"ขอบคุณนะครับ แล้วก็ขอโทษด้วยที่ไม่อาจอยู่ได้นานกว่านี้"

ธาราลักษณ์กล่าวขอบคุณลี่อินไปตามมารยาทในขณะที่ทั้งสองกำลังเดินออกจากเลานจ์ของทางโรงแรม แต่ในตอนนั้นเองที่จู่ๆ คนข้างกายก็เกิดแข้งขาอ่อนเปลี้ยสะดุดขาตัวเองขึ้นมาก่อนจะเซถลามาทางเขาที่จำต้องโอบเอวรับร่างเธอเอาไว้อย่างพอเหมาะพอเจาะ

กลิ่นน้ำหอมราคาแพงแต่ฉุนสำหรับเขาตีขึ้นจมูกจนเผลอกลั้นหายใจเอาไว้ก่อนจะรีบดันตัวลี่อินให้ออกห่างด้วยท่วงท่าเป็นธรรมชาติ ต่างจากลี่อินที่หน้าแดงซ่านเพราะความเขินหรืออับอายเขาก็ไม่แน่ใจสักเท่าไหร่

"ขอบคุณค่ะ"

"ไม่เป็นไรครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"

ไม่เสียเวลาร่ำลาไปมากกว่านี้อีกแล้วธาราลักษณ์ก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองลี่อินที่ได้แต่ยืนมองตามแผ่นหลังกว้างด้วยสายตาเสียดายที่การอ่อยในครั้งนี้ล้มเหลว

ทันทีที่ขึ้นรถเบนท์ลีย์สีดำเขาก็มุ่งตรงไปยังโรงเรียนอิงรักทันที ตอนนี้เขาไปรับเธอสายกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว ไม่รู้ว่าอิงรักจะโกรธเขาหรือเปล่า ยิ่งการจราจรช่วงเย็นอย่างนี้เป็นอะไรที่น่าหงุดหงิดเสียจริง!

กว่าจะมาถึงโรงเรียนเขาก็เลทเกือบหนึ่งชั่วโมง เห็นอิงรักเดินหน้ามุ่ยมาแต่ไกลใจเขาพลันหายวาบทันที

"ทำไมวันนี้พี่ลักษณ์มารับน้องอิงช้านักล่ะคะ?"

ทันทีที่ขึ้นรถอิงรักก็ถามด้วยน้ำเสียงติดฉุนเฉียวนิดๆ เธอรอเขามารับนานเกือบหนึ่งชั่วโมงจะไม่ให้หงุดหงิดได้อย่างไร ทั้งที่ปกติแล้วเขามารับเธอตรงเวลาเสมอ

"พี่ขอโทษ พอดีพี่ติดงานสำคัญน่ะ น้องอิงไม่โกรธพี่นะ"

"..."

คราวนี้กลับเป็นอิงรักที่นิ่งเงียบไปก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าอาจจะเผลอทำตัวเอาแต่ใจเกินไปทั้งที่เขามาสายเพราะต้องทำงานแทนธนากรที่ยังไม่กลับมาจากอเมริกา

"น้องอิงไม่โกรธหรอกค่ะ ว่าแต่...พี่ลักษณ์ดื่มมาเหรอคะ?"

"นิดหน่อยน่ะ"

อิงรักยื่นหน้าเข้าใกล้ธาราลักษณ์ที่เกิดตัวแข็งทื่อขึ้นมา เธอทำจมูกฟุดฟิดๆ ราวกับต้องการพิสูจน์กลิ่น ทั้งที่เขารู้อยู่เต็มอกว่าการกระทำของเธอไม่ได้แอบแฝงอะไร แต่ถึงอย่างนั้นหัวใจเขากลับเต้นกระหน่ำคับอกเมื่อถูกปลายจมูกรั้นถูไถตามลำคอเพื่อดมกลิ่นจนขนอ่อนลุกชันทั้งกาย

"น้องอิงได้กลิ่นน้ำหอม..."

อิงรักย่นจมูกพร้อมกับผละตัวถอยห่างจากธาราลักษณ์ทันทีเมื่อได้กลิ่นน้ำหอมที่เธอไม่คุ้นเคยจากเขามาก่อนทั้งยังฉุนมากด้วย ขนาดแม่ของเธอยังไม่ใส่น้ำหอมที่ฉุนอย่างนี้เลย

จู่ๆ อิงรักก็เกิดรู้สึกไม่ชอบใจขึ้นมาเสียอย่างนั้นก่อนจะเบือนหน้าหนีทั้งที่ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องไม่ชอบใจด้วย

"น้องอิงเหม็นเหรอ?"

เห็นปฏิกิริยาที่เธอมีต่อเขาแล้วก็ทำให้อดใจเสียไม่ได้ ธาราลักษณ์ก้มหน้าลงสูดดมตามเสื้อเชิ้ตและเขาก็ได้กลิ่นน้ำหอมที่ไม่คุ้นเคยเช่นกันก่อนจะนึกไปถึงใบหน้าของลี่อินและเหตุการณ์ที่เธอเกิดล้มขึ้นมาจนเขาต้องโอบรับตัวเธอเอาไว้

คาดว่าน่าจะเป็นตอนนั้นที่กลิ่นน้ำหอมฉุนๆ ของเธอติดตัวเขามา

"น้องอิงไม่ชอบให้กลิ่นคนอื่นติดตัวพี่ลักษณ์ค่ะ"

อิงรักกอดอกบอกเขาอย่างเด็กเอาแต่ใจ มีน้อยครั้งมากที่เธอจะแสดงอาการอย่างนี้เมื่อรู้สึกไม่พอใจอะไรสักอย่างและครั้งนี้เธอก็แสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่พอใจในตัวธาราลักษณ์ที่ไม่รู้ว่าไปเอากลิ่นน้ำหอมฉุนๆ นี่ติดตัวได้อย่างไร

ธาราลักษณ์เห็นท่าทางราวกับ ‘หวง’ เขาก็นิ่งงันไป ก้อนเนื้อใต้อกเกิดเต้นระส่ำอย่างรุนแรงกับคำพูดนั้น

เขาไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเธอจะหวงเขาอย่างที่คิดไปเองไหม แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ติต่างไปแล้วว่าเธอต้องหวงเขาอย่างแน่นอน!

ถ้าไม่หวงจะทำหน้าบูดแล้วเหมือนคนที่งอนเขาหรือไง!

"พี่ลักษณ์ถอดเสื้อทำไมคะ!"

อิงรักถามคนข้างกายที่จู่ๆ ก็ถอดเสื้อเชิ้ตก่อนจะโยนทิ้งไปทางด้านหลังรถอย่างไม่สนใจ แผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นๆ ปรากฏสู่สายตาอิงรักเป็นครั้งแรกก่อนจะรีบยกมือขึ้นปิดตา

ถึงเธอจะเป็นแค่เด็กสิบขวบแต่เธอก็รู้จักอายเป็นนะ!

ธาราลักษณ์หัวเราะขำในลำคออย่างชอบใจ เขาไม่ได้ตั้งใจเย้าแหย่อิงรักหรอกแต่เห็นเธอหน้าแดงอย่างนี้แล้วก็นึกอยากแกล้งขึ้นมา

"ก็น้องอิงบอกว่าไม่อยากให้กลิ่นน้ำหอมคนอื่นติดตัวพี่ไม่ใช่เหรอ? พี่ก็ต้องถอดเสื้อสิ"

"ตะ แต่ก็ไม่เห็นต้องถอดตอนนี้เลยนี่คะ! ถ้ามีใครเห็นเข้าจะว่ายังไงล่ะคะ!"

เขาต้องแกล้งเธอแน่ๆ เลย! ไหนสัญญากันแล้วไงว่าจะไม่แกล้งกันน่ะ!!!

"ไม่มีใครเห็นหรอก รถพี่ติดฟิล์ม"

ถึงจะเห็นแล้วอย่างไรในเมื่อเขาไม่ได้สนใจสายตาคนอื่นที่มองมา ตอนนี้คนที่เขาสนใจมีคนเดียวเท่านั้นแหละ! คือยัยเด็กแก้มแดงที่เขาภาวนาเช้าเย็นขอให้เธอโตวันโตคืนเร็วๆ เสียที!

เขาชักจะทนความน่ารักของเด็กมันไม่ไหวแล้วนะ! ต้องอดทนอย่างนี้ไปอีกตั้งแปดปีเชียวหรือ!

ทำไมเขาถึงไม่ย้อนเวลากลับมาในช่วงที่เธออายุสิบแปดกันนะ! ถึงตอนนั้นเขาคงไม่ต้องอดทนถึงเพียงนี้!

สวรรค์กลั่นแกล้งชัดๆ! นี่กำลังเอาคืนเขาแทนอิงรักใช่หรือไม่ที่ครั้งหนึ่งเขาเคยรังแกเธอ!

•┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•

#ตอนหน้าน้องจะใส่ปุ๋ยเร่งโตเป็นเด็กสาววัย 15 แล้วนะคะ

อาจจะมีเสี่ยงคุกเสี่ยงตะรางกันบ้างนิดหน่อยแต่อย่าดราม่าเลย