ย้อนเวลารัก

บทที่ 9/2

อิงรักที่เพิ่งรู้ตัวว่าเสียท่าให้กับคนเจ้าเล่ห์อย่างธาราลักษณ์ก็ดิ้นขลุกขลักอย่างนั้นนานนับนาทีแต่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากอ้อมแขนแข็งแรงได้เลย มีแต่ยิ่งดิ้นก็ยิ่งถูกกอดแน่นขึ้นจนหน้าอกของเธอเบียดเสียดกับแผงอกแน่นของธาราลักษณ์ที่มองเธอด้วยสีหน้าเป็นต่อ รอยยิ้มของเขาก็ช่างดูไม่น่าไว้ใจเอาเสียเลย!

"พี่จะไม่ปล่อยจนกว่าน้องอิงจะบอกพี่มาว่าพรุ่งนี้นัดกับใครแล้วจะไปไหนกัน?"

อิงรักเลือกที่จะหยุดดิ้นเมื่อเธอรู้สึกเหนื่อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองธาราลักษณ์ ใบหน้าของเธอใกล้ชิดกับเขามากจนรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่ราดรดบนใบหน้าและในตอนนั้นเองที่หัวใจดวงน้อยดันเกิดเต้นผิดจังหวะขึ้นมาและเธอก็กลบเกลื่อนอาการเหล่านั้นด้วยการเถียงพี่ชายหน้าหนาที่เอาแต่กอดเธอไม่ยอมปล่อย

"ไม่บอกค่ะ!"

"ทำไมถึงไม่บอก?"

"ทีตัวเองไปไหนมาไหนก็ยังไม่เห็นบอกน้องอิงเลย แล้วทำไมน้องอิงต้องบอกพี่ลักษณ์ด้วย!"

เมื่อถูกกดดันมากเข้าอิงรักก็เผลอโพล่งความรู้สึกลึกๆ ที่อยู่ในใจออกมา ธาราลักษณ์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็นิ่งงันไปชั่วขณะกับคำพูดที่ฟังอย่างไรก็ดูออกว่าเธอกำลังน้อยใจเขาอยู่ชัดๆ!

ธาราลักษณ์จะยิ้มก็ไม่ได้จะโกรธก็โกรธไม่ลงสุดท้ายจึงได้แต่ลอบถอนหายใจอย่างอ่อนอกอ่อนใจก่อนจะเปลี่ยนท่าเป็นลุกขึ้นนั่งโดยมีอิงรักที่นั่งอยู่บนตักไม่ห่าง

"ปล่อยนะคะ"

"คุยกันดีๆ ก่อนแล้วพี่จะปล่อย"

"..."

อิงรักยอมนั่งนิ่งบนตักเขาไม่ขยับกายส่งเดชอีก ใบหน้าหวานงอง้ำบ่งบอกว่าเธอกำลังไม่พอใจเขาแต่มีหรือที่เขาจะสนใจ มิหนำซ้ำยังกอดเธอแน่นขึ้นอีกด้วย

"ไหนบอกพี่มาซิ้ว่าตลอดหลายวันที่ผ่านมาที่น้องอิงทำตัวหมางเมินพี่เป็นเพราะเรื่องนี้อย่างนั้นเหรอ?"

"..." เป็นอีกครั้งที่อิงรักนิ่งเงียบแต่ความเงียบนั่นแหละคือคำตอบ

คราวนี้กลับเป็นธาราลักษณ์ที่ขำไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกเพราะไม่รู้ว่าจะต้องรู้สึกอย่างไรก่อน แต่เมื่อเห็นเด็กน้อยในสายตาเขากำลังกัดริมฝีปากอยู่ทั้งยังเบือนหน้าหนีไม่กล้าสบตากับเขาก็ทำให้นึกเอ็นดูไม่น้อย

ตอนนี้เขาพอจะรู้สาเหตุแล้วล่ะที่ทำให้อิงรักทำตัวห่างเหินกับเขาตลอดหลายวันที่ผ่านมา เมื่อนึกๆ ดูแล้วก็เป็นจริงอย่างที่อิงรักบอกจริงๆ นั่นแหละ

ทุกครั้งที่เธอถามว่าเขาไปไหนเขามักจะตอบว่าไปทำ ‘ธุระ’ เสียทุกครั้งแต่ความเป็นจริงแล้วเขาแค่ไม่อยากบอกเธอให้เป็นห่วงกันก็เท่านั้นเอง

อิงรักไม่รู้ว่าส่วนใหญ่แล้วที่เขาต้องออกจากบ้านดึกๆ ดื่นๆ นั่นก็เป็นเพราะว่าต้องการสงบจิตสงบใจที่กำลังว้าวุ่นเพราะเรื่องของเธอนั่นเองและสถานที่ที่เขาก็ไม่ใช่ที่ไหนไกลเลยแต่เป็นบริษัท

ถ้าหากเขาไม่ไปหาเพื่อนอย่างจิรพลเขาก็จะขลุกตัวอยู่กับการทำงานต่อ ส่วนเรื่องเที่ยวผู้หญิงตัดไปได้เลยเพราะเขาไม่คิดทำอย่างนั้น ที่ผ่านมาเขายอมอดทนมานานหลายปีก็เพื่ออิงรักคนเดียวเท่านั้น

แต่เมื่อมานึกๆ ดูแล้วเขาไม่เคยบอกกับอิงรักเลยว่าเขาออกจากบ้านไปไหน จึงไม่แปลกถ้าหากเธอจะคิดเป็นอื่นและนั่นก็ช่างเป็นการกระทำที่ตื้นเขินเกินไป เขามองข้ามความรู้สึกของอิงรักที่บางทีเธอก็คงนึกเป็นห่วงเขานั่นแหละถึงได้คอยถามว่าเขาจะไปไหนในเวลาดึกดื่น

ห้าปีที่ผ่านมาความสัมพันธ์ของเขากับอิงรักมันแน่นแฟ้นจนเกินจะอธิบาย จนบางครั้งเธออาจจะไม่รู้ตัวเสียด้วยซ้ำว่าเธอเป็นคนที่ติดพี่ชายอย่างเขามากแค่ไหน เหมือนอย่างที่เขาก็ติดเธอเช่นกัน แต่ด้วยสรีระทางร่างกายที่เปลี่ยนไปและยากเกินควบคุมมันจึงทำให้เขาจำต้องรักษาระยะห่างต่อเธอบ้างก็เท่านั้นเอง

"ที่น้องอิงทำอย่างนี้ก็เพราะว่าน้องอิงโกรธพี่ใช่ไหม?"

"พี่ลักษณ์ไม่รักน้องอิงแล้วใช่ไหมคะ? พี่ถึงได้เปลี่ยนไปอย่างนี้น่ะ"

อิงรักพูดตัดพ้อ ดวงตาทั้งสองแดงก่ำจนคนมองใจหาย ธาราลักษณ์กอดอิงรักแนบแน่นก่อนจะพรมจูบหน้าผากเธอหลายครั้งและเอ่ยคำขอโทษออกมา

"พี่ผิดไปแล้วน้องอิง เป็นพี่ที่คิดน้อยไปเอง ที่ผ่านมาพี่ไม่ได้รักน้องอิงน้อยลงเลยนะ มีแต่จะรักน้องอิงมากขึ้นทุกๆ วัน"

แม้ว่าอิงรักจะยังไม่เข้าใจคำว่ารักที่เขาบอก แต่ในสักวันหนึ่งเธอจะต้องรู้ว่ามันหมายความว่าอย่างไร

"..."

คนถูกบอกรักมีสีหน้าดีขึ้น แต่ก็ยังไม่ยอมหายงอนง่ายๆ ทำให้ธาราลักษณ์จำต้องง้อต่อแต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกรำคาญแต่อย่างใดเพราะรู้ว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิดที่ทำให้เธอคิดมาก

"พรุ่งนี้ไม่ไปไหนได้ไหม? พรุ่งนี้น้องอิงอยู่กับพี่ทั้งวันได้หรือเปล่า?"

"แต่ก่อนหน้านี้พี่ลักษณ์บอกว่าไม่ว่างนี่คะ"

อิงรักตวัดตามองอย่างขุ่นเคืองแต่ธาราลักษณ์กลับนึกอยากตบปากตัวเองเสียจริง!

เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเมื่ออาทิตย์ก่อนอิงรักถามเขาว่าวันเสาร์ที่จะถึงนี้เขาว่างไหม แต่เขาก็ดันปากไวตอบกลับไปว่าไม่ว่างโดยไม่คิดถามเธอด้วยซ้ำว่าเธอต้องการอะไร

เป็นเขาเองที่ผิด เป็นเขาเองที่คิดน้อยไปเพราะเอาแต่ความรู้สึกตัวเองเป็นที่ตั้งจนลืมนึกถึงใจของเธอและเมื่อโดนเอาคืนก็กลับเป็นเขาที่ดิ้นพล่านอยู่ฝ่ายเดียว

"พี่ขอโทษ น้องอิงไม่โกรธพี่นะ พรุ่งนี้น้องอิงอยากไปไหนพี่จะพาไปหมดเลย น้องอิงอยากได้อะไรพี่ก็จะซื้อให้ แต่น้องอิงไม่โกรธพี่ได้ไหม?"

ธาราลักษณ์แสดงสีหน้าเว้าวอนที่หาดูได้ยากจนอิงรักต้องเบือนหน้าหนีเพราะกลัวว่าจะใจอ่อนก่อนจะกอดอกและตอบกลับเสียงแข็ง

"ไม่ต้องมาทำพูดดีหรอกค่ะ ถ้าไม่คิดจะสนใจกันแล้วก็ไม่ต้องมาทำอย่างนี้ ต่อจากนี้ไปน้องอิงจะไม่ยุ่งกับพี่ลักษณ์อีกแล้ว!"

เพราะน้อยใจอิงรักจึงประชดประชันเขาด้วยวิธีเด็กๆ ปกติแล้วเธอไม่ใช่เด็กนิสัยไม่ดี แต่เป็นเพราะพี่ชายคนนี้นิสัยไม่ดีก่อนเธอจึงเอาคืนบ้าง

แล้วเป็นอย่างไรล่ะ! รู้สึกบ้างหรือยังว่าการถูกเมินเฉยและทำตัวแปลกไปนั้นมันเป็นอย่างไร! เหอะ! คิดว่าตัวเองทำตัวห่างเหินเป็นคนเดียวหรือไง! เชอะ!

"น้องอิง...พี่ผิดไปแล้วจริงๆ พี่สัญญาว่ามันจะไม่มีเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้นอีกแล้ว ไม่โกรธกันนะคนดี"

ใจอิงรักอ่อนยวบไปกับคำว่า 'คนดี' ที่เขาพูดออกมา ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่คำคำนี้มีอิทธิพลต่อใจเธอเหลือเกินและเหมือนธาราลักษณ์จะรู้จุดนี้เป็นอย่างดีจึงใช้มันให้เป็นประโยชน์ได้อย่างถูกจังหวะถูกเวลา แล้วอย่างนี้คนที่แพ้พี่ชายอย่างเธอจะโกรธเขาลงได้อย่างไร!

"ก็ได้ค่ะ น้องอิงไม่โกรธก็ได้ แต่ถ้าหากพี่ลักษณ์ทำตัวห่างเหินกับน้องอิงอีก คราวหน้าน้องอิงจะไม่คืนดีกับพี่ลักษณ์แล้วนะ!"

อิงรักได้ทีวางท่ากับพี่ชายที่พยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มโล่งอกเมื่ออิงรักหายโกรธเขาแล้ว

"ขอบคุณครับที่ไม่โกรธกันแล้ว"

ธาราลักษณ์ก้มหน้าลงกดริมฝีปากทาบทับบนกลีบปากนุ่มของอิงรักที่เกิดตัวแข็งทื่ออย่างคนไม่ทันตั้งตัว ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจและไม่คิดว่าพี่ชายต่างสายเลือดจะกล้าจุ๊บปากเธอ!!!

หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติกลับมาเต้นแรงไม่เป็นส่ำอีกครั้ง ใบหน้าก็ร้อนระอุจนต้องกลบเกลื่อนอาการเขินที่เกิดขึ้นด้วยการโวยวายธาราลักษณ์เสียงดัง

"พี่ลักษณ์ทำอะไรคะเนี่ย!!!"

แต่แทนที่ธาราลักษณ์จะสลดเขากลับหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดีก่อนจะหันมาลอยหน้าลอยตาและคำพูดของเขาก็ทำเอาเธอถึงกับเถียงไม่ออกจริงๆ

"ทำมาเป็นหวง ทีเมื่อก่อนตัวเองไล่จุ๊บพี่ด้วยซ้ำ"

แม้วันนี้จะเป็นเพียงแค่การจูบอย่างผิวเผินแต่ในสักวันหนึ่งเขาจะทำให้เธอรู้เองว่าการ ‘จูบ’ ที่แท้จริงมันเป็นอย่างไร หรือแม้แต่เรื่องอื่นๆ เขาก็จะเป็นฝ่ายสอนเธอด้วยตัวเองและคนอื่นก็อย่าได้หวังมายุ่งกับคนรักของเขาเด็ดขาด!

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาเฝ้าเลี้ยงดูเธอมาอย่างดี แล้วอย่างนี้จะให้คนอื่นมาชุบมือเปิบได้อย่างไร!

ฝันไปเถอะว่าคนอื่นจะได้ครอบครองเธอ ต้องเป็นเขาคนเดียวเท่านั้นที่ได้ทุกอย่างของเธอและต่อให้เขาต้องอดทนรออีกสามปีเขาก็จะทน! สามปีมันก็แค่ลมหายใจเข้าเท่านั้นแหละ!!!

•┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•

#ลมหายเข้าที่ไม่มีออกจ้าาาา 55555555