เดวิดหน้าชาไปทั้งแถบราวกับถูกตบหน้าอย่างแรง สิ่งที่ลูกๆ ทำนั้นมันทำให้เขารู้สึกอับอายจนแทบอยสกจะมุดหน้าหนีโดยเฉพาะต่อหน้าน้องเมียอย่างธนากรที่จ้องมองลูกๆ เขาด้วยสายตาที่คาดจะยากเดา
"พะ พ่อ คือผมอธิบายได้ เรื่องมันไม่ใช่อย่างที่พี่ลักษณ์บอกนะครับ น้องอิง! น้องอิงช่วยพี่พูดหน่อยสิว่าน้องอิงเป็นคนอาสาซื้อของพวกนี้ให้พี่กับยัยลีนน่ะ!"
เซโร่หันไปมองขอความช่วยเหลือจากอิงรัก แม้ประโยคนั้นฟังดูเว้าวอนทว่าสายตากลับกดข่มเธอจนหางตากระตุกยิกๆ เสียด้วยซ้ำทว่าอิงรักกลับไม่ได้ให้คำตอบที่เขาต้องการ
"อิงไม่ได้อาสาจะจ่ายเงินพวกนั้นให้เขาหรอกค่ะ แต่ที่ยอมจ่ายเพราะเขาบอกว่าจะจ่ายเงินคืนในภายหลังค่ะ อิงถึงยอมใช้บัตรเครดิตรูดให้"
เมื่อถูกความจริงกระแทกหน้าอย่างจังเซโร่ก็ถึงกับตัวสั่นด้วยความโกรธก่อนจะโพล่งออกมาอย่างเหลืออดต่อหน้าทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้
"มันจะอะไรกันนักกันหนา! น้ากรก็รวยอยู่แล้วเงินแค่ไม่กี่
