"ป้าไหมครับ ป้าช่วยเตรียมน้ำใส่กะละมังแล้วก็เอาผ้าสะอาดมาให้ผมหน่อยครับ"
"ค่ะๆๆ รอสักครู่นะคะ"
ป้าไหมรีบทำตามคำสั่งของเจ้านายอย่างรวดเร็วในขณะที่เขาอุ้มอิงรักขึ้นห้องนอนตัวเอง
ใบหน้าหล่อเหลาคมคายดูเคร่งเครียดในขณะเดียวกันแววตาก็ฉายชัดถึงความวิตกกังวลยามที่เห็นสีหน้าไม่สู้ดีของคนในอ้อมแขน
ธาราลักษณ์วางอิงรักลงบนเตียงนอนอย่างเบามือ เธอเบ้หน้าเล็กน้อยเมื่อรู้สึกว่าช่วงสะโพกยังแสบร้อนไม่หาย อาการของคนที่โดนน้ำร้อนลวกมันเป็นอย่างไรเธอเพิ่งเข้าใจก็วันนี้เอง
"น้องอิงรอพี่แป๊บนึงนะ พี่จะไปเอากล่องปฐมพยาบาลมาก่อน"
อิงรักพยักหน้าหงึกหงักมองดูแผ่นหลังกว้างของธาราลักษณ์ที่วิ่งออกจากห้องเพื่อไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลที่ห้องนอนของพ่อตัวเองซึ่งเก็บกล่องยาไว้ที่นั่น
ธาราลักษณ์กลับห้องอีกครั้งพร้อมกับป้าไหมที่มาถึงห้องเขาแล้วเช่นกัน
"ผมจะจัดการที่เหลือเอง ขอบคุณป้ามากครับ"
"ถ้ามีอะไรให้ป้าช่วยก็เรียกได
