ย้อนเวลารัก

บทที่ 1/1

คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

============================

เรื่องราวน่าเหลือเชื่อได้เกิดขึ้นแล้วจริงๆ เมื่อธาราลักษณ์ย้อนเวลากลับมาในช่วงที่ตัวเองอายุยี่สิบสามปี ซึ่งนับว่าเป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอิงรักเลยก็ว่าได้ แต่ถึงจะบอกว่าเริ่มต้นใหม่ทว่าก็ไม่ค่อยเป็นการเริ่มต้นที่ดีสักเท่าไหร่เมื่อเขาดันย้อนเวลามาผิดจังหวะไปเสียหน่อย

"แกไปแกล้งน้องอย่างนี้ได้ยังไงไอ้ลักษณ์!!!"

เสียงตวาดลั่นของ ‘ธนากร’ ไม่ได้ทำให้ธาราลักษณ์ตกใจแต่อย่างใด สีหน้าเขายังคงเรียบนิ่งเป็นปกติทว่าสายตาวูบไหวที่ได้เห็นหน้าอิงรักอีกครั้งและหัวใจก็ยังเต้นแรงกระหน่ำจนแทบทะลุอก

ถ้าไม่ติดที่ว่าพ่อกับแม่เลี้ยงเขานั่งอยู่ตรงนี้เขาคงไม่ลังเลที่จะคว้าตัวอิงรักเข้ามากอดให้สาสมกับความคิดถึงและโหยหาที่เขามีต่อเธอ

ในที่สุด…เขาก็ได้เจอเธออีกครั้งแล้ว

ก่อนหน้านี้เมื่อไม่กี่นาทีก่อนธาราลักษณ์ลืมตาตื่นภายในห้องนอนตัวเองด้วยเสียงปลุกของคนเป็นพ่อที่เรียกเขาด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด ในตอนนั้นธาราลักษณ์ยังมึนงงว่าเขากลับมามีชีวิตอีกครั้งได้อย่างไร กว่าจะตั้งสติกับเรื่องเหลือเชื่อที่เกิดขึ้นก็ผ่านไปนานหลายนาทีแล้ว

ถ้าหากไม่เห็นหน้าอิงรักที่นั่งอยู่ตรงนี้เขาก็คงไม่มีทางเชื่อว่าตัวเองย้อนเวลากลับมาแล้วจริงๆ

เด็กน้อยวัยสิบขวบกำลังนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน เธอกอดแขนผู้เป็นแม่อย่างภมรพรรณ์เอาไว้แนบแน่นด้วยความเสียใจ

ธาราลักษณ์ที่เงียบอยู่นานกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากก่อนจะเหลือบตามองเส้นผมที่เคยสวยของอิงรักทว่าบัดนี้กลับเว้าแหว่งจนดูไม่ได้ ส่วนที่สั้นที่สุดของผมที่ถูกตัดนั้นคือตรงบริเวณหัวไหล่ เพียงแค่แวบแรกที่เห็นก็รู้แล้วว่ามันถูกตัดส่งๆ อย่างกลั่นแกล้งและคนที่ตัดผมอิงรักก็ไม่ใช่ใครแต่เป็นเขานั่นเอง ทว่าเป็นตัวเขาก่อนจะย้อนเวลากลับมา!

ไอ้เด็กเวร!!! นี่มึงทำอะไรกับอิงรักลงไป!!!

ธาราลักษณ์นึกโกรธในสิ่งที่เขาคนเดิมได้กระทำกับอิงรัก เขาอยากจะเอามีดกรีดหัวแล้วแหวกสมองตัวเองคนเดิมดูว่าตอนนั้นเขากำลังคิดอะไรอยู่ถึงได้กล้าแกล้งเด็กน้อยแสนไร้เดียงสาอย่างเธอทั้งที่เธอไม่เคยทำอะไรให้เขาไม่พอใจเลยสักครั้ง แต่เป็นเขาต่างหากที่คอยจ้องจะหาเรื่องกลั่นแกล้งเธอเมื่อมีโอกาส

เขาในช่วงชีวิตก่อนนี่มันโคตรนิสัยไม่ดีเอาเสียเลย! ทั้งที่ตอนนั้นก็อายุยี่สิบสามแล้วแท้ๆ แต่กลับทำตัวเป็นเด็กๆ กลั่นแกล้งอิงรักไม่ลดละทั้งที่เธอเพิ่งจะย้ายเข้ามาอยู่ร่วมบ้านเขาได้เพียงสามเดือนเท่านั้น

ไม่ต้องถามถึงว่าสามเดือนที่ผ่านมาอิงรักถูกเขากลั่นแกล้งไปมากแค่ไหนและครั้งนี้การกลั่นแกล้งครั้งใหญ่ที่เขากระทำต่อเธอนั่นคือการตัดผมที่เธอแสนจะหวงจะรัก!

ธาราลักษณ์ยังจำได้ว่าในตอนนั้นเขาปัดความผิดที่ตัวเองทำอย่างหน้าด้านๆ ด้วยการบอกพ่อกับแม่เลี้ยงว่า ‘อิงเป็นคนตัดผมตัวเองต่างหาก ผมไม่ได้ทำเสียหน่อย ใช่ไหมล่ะอิง?’

ตอนนั้นเขาข่มขู่เธอทางสายตาให้เธอรับบทเป็นคนกระทำตัวเอง เด็กน้อยวัยสิบขวบที่ปกติก็กลัวเขาจนตัวสั่นอยู่แล้วมีหรือจะกล้าโต้แย้ง แค่เห็นสายตากดดันและข่มขู่ของเขาเธอก็จำต้องพยักหน้ารับทั้งน้ำตาและนั่นก็ทำให้เธอต้องถูกผู้เป็นแม่ด่าเสียเอง

ในตอนนั้นเขาไม่มีความรู้สึกสงสารอิงรักสักนิด ออกจะสะใจด้วยซ้ำที่ได้กลั่นแกล้งเธอทั้งยังเห็นว่าเธอถูกแม่ตีซ้ำอีกด้วย เสียงร้องไห้ของเธอเป็นเหมือนดั่งความสนุกของเขา แต่ตัดภาพมาในเวลานี้สิ แค่เห็นน้ำตาร่วงเผาะของเธอจิตใจเขาก็เหมือนถูกบดขยี้จนเป็นผุยผง

ครั้งนี้เขาไม่อาจโยนความผิดตัวเองให้อิงรักเพราะไม่ต้องการให้เธอถูกภมรพรรณ์ตีซ้ำ ฉะนั้นเขาจึงพูดยอมรับอย่างไม่อาจเลี่ยงได้

"ครับ เป็นผมที่ทำน้องอิงเอง"

ธนากรและภมรพรรณ์เบิกตากว้างตกใจ ไม่รู้ว่าจะตกใจกับสิ่งไหนก่อนดีระหว่างที่ธาราลักษณ์ยอมรับความผิดอย่างตรงไปตรงมาหรือสรรพนามที่เขาเรียกอิงรักว่า 'น้องอิง' ทั้งที่ปกติแล้วเขาไม่เคยเรียกอิงรักว่าน้องเลยสักครั้ง!

เรื่องนี้ธนากรกับภมรพรรณ์รู้มานานแล้วว่าธาราลักษณ์ไม่เคยยอมรับอิงรักเป็นน้องสาวเลย แต่วันนี้กลับได้ยินคำว่าน้องจากปากเขาเป็นครั้งแรก แต่ถึงอย่างนั้นความผิดที่เขามีต่ออิงรักก็ไม่ได้ลดน้อยลง

"แล้วแกไปตัดผมน้องทำไม? แกก็รู้ว่าน้องรักผมตัวเองมากแค่ไหน"

"ขอโทษครับ"

เป็นอีกครั้งที่ธาราลักษณ์ยอมเอ่ยปากขอโทษออกมา ทำเอาคนเป็นพ่อตกใจรอบสองตาโต ปกติแล้วธาราลักษณ์ไม่ใช่คนที่จะเอ่ยคำขอโทษออกมาได้ง่ายๆ เขาเลี้ยงลูกชายมาเองกับมือทำไมจะไม่รู้ว่าลูกตัวเองหยิ่งในศักดิ์ศรีมากแค่ไหน ทั้งยังทะนงตัวเองและไม่ค่อยเห็นหัวใครด้วย เพราะอย่างนั้นคำขอโทษที่ออกมากจากปากธาราลักษณ์จึงไม่ต่างจากดอกพิกุลเสียด้วยซ้ำ

อิงรักเองที่ได้ยินคำขอโทษจากธาราลักษณ์เป็นครั้งแรกก็ตกอยู่ในอาการนิ่งอึ้งอย่างไม่เชื่อหูตัวเองเช่นกันเพราะที่ผ่านมาตลอดสามเดือนนับตั้งแต่เธอย้ายเข้าบ้านเลิศวชิรกรเธอไม่เคยได้ยินเขาพูดคำว่าขอโทษมาก่อนเลยสักครั้ง

ไม่ว่าเขาจะรังแกและกลั่นแกล้งเธอมากแค่ไหนคนอย่างเขาไม่เคยสนใจความรู้สึกเธอด้วยซ้ำ มีแต่จะทำให้เธอหวาดกลัวมากกว่าเดิมเหมือนอย่างตอนนี้ที่เธอกำลังหวาดกลัวเขา

คำขอโทษที่ออกจากปากธาราลักษณ์ทำให้ธนากรมองลูกชายอย่างเคลือบแคลงใจที่ฝ่ายนั้นทำตัวแปลกไปแต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากถามอะไรนอกจากหันไปมองลูกเลี้ยงอย่างอิงรักพร้อมกับลูบหัวเธอเบาๆ ด้วยความสงสารและเอ็นดูแต่ในใจก็นึกโกรธลูกชายเช่นกันที่รังแกอิงรักทั้งที่เด็กคนนี้ออกจะน่ารักเสียขนาดนี้

มันตาบอดหรือไงถึงมองไม่เห็นความน่ารักของน้องอิง!!

"พี่ลักษณ์ขอโทษน้องอิงแล้ว น้องอิงให้อภัยพี่เขาได้ไหม?"

ธนากรพยายามไกล่เกลี่ยปัญหาของลูกๆ อิงรักเหลือบตามองธาราลักษณ์อีกครั้งแต่เมื่อเห็นว่าเขามองอยู่เธอจึงรีบหันกลับไปซุกแขนภมรพรรณ์อีกครั้งก่อนจะค่อยๆ แอบมองเขาอีกครั้งอย่างกล้าๆ กลัวๆ ทว่าก็ยอมพยักหน้ารับให้อภัยเขาแต่โดยดี

แหงล่ะ! เธอจะต่อต้านอะไรธาราลักษณ์ได้ล่ะ ในเมื่อเธอกลัวเขาเสียขนาดนี้! ขืนบอกว่าไม่ให้อภัยมีหวังเขาคงตามมาเอาคืนเธอในภายหลังอย่างแน่นอน

เขาน่ากลัวมานะ! น้องอิงไม่อยากมีเรื่องกับคนน่ากลัว!

อิงรักวัยสิบขวบไม่ได้มีความคิดซับซ้อนแต่อย่างใด แววตาเธอที่มองเขานั้นแสดงออกอย่างชัดเจนว่ากลัวพี่ชายต่างสายเลือดคนนี้มากแค่ไหนและคนที่เห็นแววตานั้นอย่างธาราลักษณ์ก็อดรู้สึกผิดไม่ได้กับการกระทำของตัวเองที่เคยทำไม่ดีกับเธอตั้งมากมาย

เห็นทีเขาคงต้องรีบทำคะแนนเอาใจเธอเสียแล้ว เขาไม่อยากเห็นเธอต้องมองเขาด้วยสายตาแบบนั้นเลย! แค่นี้คนมองก็ปวดใจจะแย่แล้ว!

•┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•

#ภารกิจพิชิตใจว่าที่เมียในอนาคตมาแล้วค่ะ!!!