Konağa gelmek içeri girip merdivenleri çıkmak benim için resmen işkenceydi. Kardeşimle günlerdir aynı çatı altındaydım. Aylardır karşı karşıyaydım. Yeri geldiğinde birbirimize düşman olmuştuk. Şimdi ise o yaralıydı. Dipteydi ve nasıl çıkacağını bilemiyordu. Ben de bilmiyordum. İkimizi de büyük ve karışık bir labirentin içine atmışlardı da yolumuzu bulamıyorduk.
Dilşad’ın odasının önüne geldiğimde boğazım düğüm düğümdü. Aynı konakta on yıl yaşamıştık. Annem. Benim güzel annem evlat acısı ile yanarken onlar keyif yapmış belki de dalga geçmişlerdi. Hangi vicdana insanlığa sığardı bize yapılanlar ya da hangi adalet bunun cezasını verebilirdi.
Ölmüş annem gelip babam hasta yatağından kalkıp evladına sarılabilir miydi? Hayır. Giden gitmiş ölen ölmüştü. Koca bir hayat bencil ve ruh hastası
