“Siz hangi yüzle buraya gelmeye cesaret ettiniz?”
Sesim koridora yayılırken adımlarım hızlıydı. Onları görmek benim için artık şeytanı görmek gibi bir şeydi. Babama yaklaşmalarına asla izin vermeyecektim.
Baran dönüp bana baktığında yüzündeki öfke elle tutulur cinstendi ama hiçbiri benim kadar öfkeli olamazdı.
“Kardeşimi görmek için senin gibi bir piçten izin almayacağım.”
Duyduklarımla sinirlerim daha da tavan yaparken kapı ile aralarına girdim bekleyen adamlara “Dışarıdan adam çağırın attırın şunları. Bu odaya asla girmeyecekler. Gerekirse sıkın gitsin.” dediğimde Cihan’ın yüzü karardı. Kaşları şaşkınlıkla kalkarken onlara artık amca demek bile bana zulümdü.
Bana saldırmaya kalkıştıklarında adamlar onları engelledi. Hemşirelerden biri “Güvenlik” diye bağırmaya başladığında
