Zaman neyi nasıl gösterir bilmiyordum ama Aram gideli beş gün olmuştu. Attığım son mesajdan sonra baktım dönüş yapmıyor ben de üstelemedim. Sonuçta gelecekti ve biz yüz yüze konuşacaktık. Babam konağa geldiği gece Dijvar baba sayesinde yine onlarla kalmıştım. Bejna Hanım’ın suratının aldığı şekli gördükçe kendi kendime gülesim geliyordu. Kadın tuhaftı. Diktatör gibi evdeki tüm kadınlar ve erkekler –ki Dijvar babama da laf yetiştirmeye çalışıyordu- onun elinin altında olsun onu dinlesin istiyordu.
Kızlarına üzülüyordum. Çünkü böyle bir anne ile bu yaşa gelebilmişlerdi. Resmen survivor yaşamışlardı her gün. Şimdi bende Dila ablanın “Kızım laf etmesin kaynanan. Gördün dili sivri. Kocan da yok. Gözüne batma. Sonra gelirsin yine” demesiyle döndüğüm konakta odamda oturuyordum. Daha doğrusu yi
