REPENT 03
******************************
“พี่พูดจริงๆ นะเค้กว่าพี่จะไม่เลิกกับเค้กเด็ดขาด พี่รักเค้กและพี่ก็ต้องการเค้กด้วย”
“พูดแต่ประโยคเดิมๆ ความรักของพี่มันไม่ได้มีความหมายกับเค้กแล้วค่ะ”
“ยกโทษให้กันไม่ได้เลยเหรอ พี่แค่ทำผิดครั้งเดียวเค้กต้องเกลียดพี่ขนาดนี้เลยหรือไง”
และคนตรงหน้าก็ทำหน้าเศร้าบอกว่ามันเป็นความผิดพลาดของเขาแค่ครั้งเดียว แต่ทำไมฉันถึงยกโทษให้เขาไม่ได้
ก็อย่างที่ฉันบอกนั่นแหละว่าถ้าเป็นเรื่องที่เขาผิดนัดกับฉันบ่อยๆ หรือไม่ค่อยมีเวลาให้กัน เรื่องนั้นฉันพอจะเข้าใจและยกโทษให้เขาได้นะ
แต่พอเป็นเรื่องของการนอกใจฉันไม่สามารถยกโทษให้เขาได้จริงๆ คิดดูแล้วกันว่าตอนนั้นฉันรักเขามากเลยนะและไม่ได้อยากเลิกกับเขาด้วย
แต่ที่ต้องเลิกเพราะฉันทนไม่ได้อีกแล้วก็เท่านั้นเอง และบอกเลิกเขาทั้งที่ยังรักเขามากด้วย แต่เขากลับไมเคยนึกถึงความรู้สึกของฉันบ้างเลย
เพราะงั้นแล้วความรักที่เขาพูดมาตลอดมันไม่ใช่เพราะเขารักฉันหรอก แต่มันเป็นเพราะเขารักตัวเองมากกว่า และฉันก็ไม่อยากฟังในสิ่งที่เขาจะพูดด้วย
“พี่พูดจริงๆ นะเค้กว่าถ้าเค้กยอมกลับมาคบกับพี่อีกครั้ง พี่จะไม่ทำให้เค้กเสียใจเลยสักวัน พี่จะรักและทะนุถนอมเค้กอย่างดี”
“ตอนที่คบกันแรกๆ พี่ก็เคยพูดแบบนี้นะคะพี่คิรินก็ไม่เห็นว่าพี่จะรักษาคำพูดของตัวเองเลย”
“แต่ครั้งนี้พี่พูดจริงๆ พี่ทำได้อยู่แล้วเพราะพี่ไม่อยากเสียเค้กไปไง”
“เค้กจะบอกอะไรพี่เอาไว้อย่างหนึ่งนะคะว่าพี่ได้เสียเค้กไปตั้งแต่วันแรกที่พี่เริ่มคุยกับคนอื่นแล้ว”
“เค้ก…”
“เพราะงั้นอย่ามาพูดว่าไม่อยากเสียเค้กไป ตอนนั้นเค้กทั้งรักและดูแลพี่อย่างดี เค้กเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะว่าอะไรที่ทำให้พี่ทำร้ายเค้กได้มากขนาดนี้เหรอ”
“พี่ขอโทษ พี่มันไม่มีความยับยั้งชั่งใจเอง พี่มันเลวเอง แต่ตอนนี้พี่ปรับปรุงตัวเองใหม่แล้วนะเค้ก”
“มันไม่ทันแล้วล่ะคะพี่คิริน”
และฉันก็ตอบกลับไปทันทีว่าตอนนี้มันไม่ทันแล้วที่เขาจะกลับมา เชื่อมั้ยว่าฉันยกโทษให้เขาเป็นสิบๆ ครั้งแล้วนะ
เพียงแต่เขาไม่รู้ก็เท่านั้นเอง ในตอนที่มีคนมาบอกฉันว่าเขาพาผู้หญิงไปกินข้าว ฉันก็ตามไปและได้เห็นว่าเขาพาผู้หญิงเข้าร้านอาหารจริงๆ ฉันก็เลือกที่จะยกโทษให้เขา
ไหนจะมีคนมาบอกฉันว่าเขาพาผู้หญิงไปดูหนัง ก่อนหน้านั้นฉันคิดว่าเขาซื้อตั๋วหนังเพื่อที่จะมาเซอร์ไพรส์ฉันซะอีก
แต่ปรากฏว่าไม่ใช่ เพราะเขาแอบซื้อตั๋วหนังเพื่อที่จะพาอีกคนไปดู และวันที่เขาโทรมาบอกฉันว่ามารับฉันที่คณะไม่ได้เพราะติดทำรายงาน
ตอนนั้นเขาจะรู้หรือเปล่าว่าฝนมันตกหนักจนฉันต้องวิ่งตากฝนไปเรียกแท็กซี่ แต่มันกลับเป็นวันที่เขาพาผู้หญิงอีกคนไปเที่ยวกันอย่างมีความสุข
พอนึกถึงเหตุการณ์พวกนั้นแล้วฉันเลยไม่อยากยกโทษให้เขาอีกไง เพราะฉันคิดว่าตัวเองใจกว้างมากที่สุดแล้วนะ เพราะถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นอาจจะบอกเลิกเขาตั้งแต่ที่รู้ว่าเขาโกหกแล้วก็ได้
แต่ที่ฉันไม่ทำแบบนั้นก็เพราะว่าฉันไม่อยากเสียเขาไป ฉันรักเขา เราสองคนผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะมากเลยนะ
สองปีที่เราคบกันมาฉันไม่เคยนอกใจเขาหรือทำอะไรที่ไม่น่ารักเลย ถ้ารู้ว่าสิ่งไหนที่เขาไม่ชอบฉันก็จะไม่ทำ
แต่แล้วทุกอย่างที่มันเป็นฉัน มันก็กลับกลายเป็นสิ่งที่เขาไม่ต้องการซะอย่างนั้น แล้วพอมาตอนนี้กลับมาเรียกร้องอยากให้ฉันกลับไปรักเขางั้นเหรอ
“หนูไม่ได้รักพี่แล้วค่ะ”
“พี่ไม่เชื่อว่าเค้กจะไม่รักพี่แล้ว ให้ตายแม่งก็ไม่เชื่อ”
“จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็เรื่องของพี่เลยค่ะ เพราะเค้กไม่สามารถพูดให้พี่เชื่อได้”
“เค้กอย่าทำแบบนี้เลย ตอนนี้พี่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเค้กจริงๆ นะคะ”
“ไปเริ่มต้นใหม่กับผู้หญิงคนอื่นเถอะค่ะพี่คิริน เพราะผู้หญิงตรงหน้าพี่ไม่ได้อยากกลับไปรักพี่แล้ว”
“เวลาแค่ไม่กี่เดือนพี่ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าเค้กจะลืมพี่ได้ง่ายขนาดนี้”
“มันไม่มีอะไรให้่น่าจดจำเลยนะคะ แล้วทำไมเค้กจะลืมไม่ได้ล่ะ”
หรือมันไม่จริง ช่วงเวลาที่เราสองคนคบกับยอมรับนะว่ามันก็มีตอนที่พี่คิรินน่ารักกับฉัน แต่นั่นมันก็แค่ช่วงแรกเท่านั้นแหละ
มันเลยทำให้ฉันไม่อยากจดจำอะไรที่เกี่ยวกับผู้ชายคนนี้อีกแล้วไง ไม่อยากเห็นหน้า ไม่อยากได้ยินเสียง ไม่อยากให้เขาเข้ามาในชีวิตฉันอีกแล้ว
ฉันจะลืมเขาได้หรือไม่ได้มันไม่สำคัญเลย เพราะที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือฉันจะไม่กลับไปเป็นแฟนโง่ๆ ของเขาอีกต่อไปแล้ว
“หลีกทางให้ด้วยค่ะ เค้กจะกลับ”
“ถ้างั้นพี่ขอไปส่งนะ”
“ไม่ต้อง ไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือจากแฟนเก่า”
“ถ้าเค้กไม่ยอมให้พี่ไปส่งวันนี้พี่ก็จะตามเค้กทั้งวันนะ”
“พี่คิริน!!!”
“พี่ให้เค้กเลือกเลยว่าจะยอมให้พี่ไปส่งแต่พี่จะไม่ตามเค้กทั้งวัน หรือเค้กจะกลับเองแต่จะต้องเห็นหน้าพี่ทั้งวันเหมือนกัน”
“แล้วทำไมเค้กต้องเลือกด้วยในเมื่อพี่ควรจะไสหัวไปได้แล้ว”
“ไสหัวไปงั้นเหรอ หึ ยิ่งเค้กพูดแบบนี้มันก็ยิ่งทำให้พี่อยากตามเค้กทั้งวันเลยนะ”
ดูเหมือนว่าพี่คิรินจะไม่ยอมให้ฉันเป็นอิสระเลยนะ และถ้าฉันไม่ยอมให้เขาไปส่ง เขาก็จะตามฉันทั้งวันแน่นอน เพราะเขาเคยทำมาแล้วไง
เห็นแบบนั้นมันก็ทำให้ฉันไม่มีทางเลือกเพราะฉันไม่ได้อยากให้เขามาตามและไม่ได้อยากเห็นหน้าเขาตลอดเวลาด้วย
“ว่ายังไง จะยอมให้พี่ไปส่งหรือเปล่าหืม?”
“งั้นก็รู้เอาไว้ด้วยนะคะว่าที่เค้กยอมเพราะเค้กไม่อยากเห็นหน้าพี่มากกว่า”