REPENT 03
******************************
ฉันกลับมาที่ห้องหลังจากที่ยอมให้พี่คิรินเป็นคนมาส่ง ที่จริงฉันไม่ได้อยากให้เขามาส่งหรอกนะ
แต่เขาก็บังคับที่จะมาส่งฉันให้ได้ด้วยการที่บอกว่าถ้าฉันยอมให้เขามาส่งวันนี้ทั้งวันเขาจะไม่มาตามฉันและไม่ทำให้ฉันต้องอึดอัดเลย
แต่ถ้าฉันไม่ยอมให้เขามาส่งวันนี้ทั้งวันเขาก็จะตามตื๊อฉันอยู่อย่างนั้น ทำให้ฉันอยู่ไม่ได้ไปเลย
แล้วคิดว่าฉันจะเลือกทางไหนล่ะ ฉันก็ต้องยอมให้เขามาส่งไง เพราะฉันรู้ว่าคนอย่างพี่คิรินน่ะทำจริงอย่างที่พูดแน่ และเขาก็เคยทำมาหลายครั้งแล้ว
ฉันเดินไปนั่งที่โซฟาแล้วเอนหลังพิงพนักโซฟาก่อนจะเงยหน้ามองเพดานห้อง ที่จริงแล้วเรื่องระหว่างฉันกับพี่คิรินน่ะฉันเองก็ไม่ได้ลืมเขาหรอกนะ
จะลืมได้ยังไงล่ะในเมื่อเขาเล่นมาตามฉันแบบนี้ทุกวันเลย ไม่มีวันไหนที่เขาไม่โผล่หน้ามาให้ฉันเห็นเลยด้วยซ้ำ แล้วแบบนนี้ฉันจะลืมเขาได้ยังไงกันล่ะจริงมั้ย
ที่จริงแล้วฉันเองก็ไม่ได้อยากเลิกกับพี่คิรินหรอกนะ เพราะเราสองคนคบกันมาสองปีและเราก็ผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะมากเหมือนกัน
แต่พอจับได้ว่าเขาแอบนอกใจฉันแล้วสวมเขาให้ฉันแบบนี้มันเลยทำให้ฉันรับไม่ได้จริงๆ มันโคตรเจ็บมากเลยนะที่เขามาหลอกฉันอ่ะ
ถ้าเกิดว่าเขาหมดรักฉันแล้วมาบอกเลิกฉันดีๆ ฉันจะไม่โกรธเท่านี้เลย และตอนนั้นด้วยความเสียใจมันเลยทำให้ฉันต้องบอกเลิกเขาไป
แต่ถ้าถามว่าอยากลับไปคืนดีกับเขาเหมือนเดิมหรือเปล่า ฉันเองก็ตอบได้ทันทีเลยว่าไม่แล้วล่ะ เรื่องระหว่างฉันกับพี่คิรินมันจบไปตั้งแต่เจ็ดเดือนแล้ว
ต่อให้เขามาตามง้อฉันแบบนี้มันก็ไม่มีประโยชน์หรอก เพราะฉันไม่คิดที่จะกลับไปหาเขา มันก็เสียดายเวลาที่เสียไปเหมือนกันนะ
แต่ถ้าจะให้ฉันพาตัวเองกลับไปเจ็บอีกฉันก็คงไม่ทำแบบนั้นแล้วล่ะ ต่อให้จะรักเขามากแค่ไหนก็ตามแต่ฉันก็ต้องรักตัวเองด้วยเหมือนกัน
ถ้าฉันยอมกลับไปหาเขาง่ายๆ เหมือนที่ผ่านมาคิดว่าเขาจะไม่กลับไปทำผิดซ้ำอีกเหรอ
ฉันเคยมีบทเรียนแล้วและฉันคิดว่าบทเรียนที่ฉันได้เจอมามันทำให้ฉันไม่คิดที่จะทำผิดพลาดอีกแล้วล่ะ
“ผู้หญิงที่ชื่อวีวี่นี่ใครเหรอคะ?”
“รุ่นน้องของเพื่อนพี่น่ะ พอดีรู้จักกันแล้วน้องขอติดรถไปด้วยพี่ก็เลยได้ไปส่งค่ะ”
“ไปส่งถึงห้องเลยเหรอคะ?”
“ใครเอาอะไรมาพูดให้เค้กฟังอีกล่ะ”
“ไม่มีใครพูดใส่ร้ายพี่หรอกนะคะ แต่เค้กมีหลักฐาน”
ฉันมองหน้าพี่คิรินก่อนจะยื่นมือถือไปให้เขาดูว่ามีผู้หญิงที่ชื่อวีวี่ส่งรูปของพี่คิรินที่นั่งอยู่ในห้องของเธอมาให้ฉันดู เหมือนอยากจะบอกว่าแฟนของฉันตอนนี้ก็เป็นแฟนเธอด้วยเหมือนกัน
พอพี่คิรินเห็นแบบนั้นเขาก็ทำหน้าตกใจเพราะไม่คิดว่าผู้หญิงของเขาจะกล้าทำแบบนี้ ฉันเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าจะมีใครกล้ามาหยามหน้าฉันมากขนาดนี้
เพราะที่ผ่านมาพี่คิรินก็แค่พาพวกเธอไปกินข้าว ดูหนังกันเท่านั้น และพวกเธอก็ไม่มีใครส่งรูปอะไรแบบนี้มาเลย
ฉันเลยเลือกที่จะหลับหูหลับตาแกล้งทำเป็นไม่เห็นไง แต่ครั้งนี้ผู้หญิงของเขาส่งมาหยามหน้าฉันขนาดนี้ถ้าจะให้ฉันอยู่เฉยๆ ฉันเองก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
“พี่คิรินนอกใจเค้กเหรอ?”
“เค้กคือว่าพี่...”
“ไหนบอกว่าเลิกไปหมดแล้วไงคะนิสัยแบบนี้ เค้กถึงได้ยอมตกลงคบกันพี่ไง”
ใช่ ก่อนที่เราจะคบกันฉันเองก็พอจะรู้นิสัยของพี่คิรินดีเหมือนกันว่าเขาเป็นคนยังไง เขาเป็นผู้ชายเจ้าชู้ที่เปลี่ยนผู้หญิงไปเรื่อย คบใครได้ไม่ถึงเดือนก็เลิกกัน
แต่เขาก็บอกฉันนะว่าเขาจะเลิกนิสัยแบบนี้แล้วมีแค่ฉันคนเดียว ตอนนั้นฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงได้หลงเชื่อเขาไปได้
ไม่ใช่แค่เชื่ออย่างเดียวแต่มันยังรักเขามากอีกด้วย ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรฉันก็พร้อมที่จะเชื่อใจเขาหมดทุกอย่างเลย
“มันไม่ได้มีอะไรเลยเค้ก น้องก็แค่อยากให้พี่ขึ้นไปส่งที่ห้องเท่านั้น”
“แล้วพี่ก็ไม่ปฏิเสธเลยงั้นเหรอ?”
“คือว่าพี่…”
“พี่รู้หรือเปล่าว่าการที่อีนี่มันทำแบบนี้มันคือการหยามหน้าเค้กมากเลยนะ เหมือนมันจะบอกว่ามันก็เป็นเมียอีกคนของพี่เหมือนกัน”
“ไม่จริงเลย เพราะพี่มีเมียแค่คนเดียวเท่านั้นก็คือเค้กนะคะ”
“ปากบอกว่ามีแค่เค้กคนเดียว แต่นี่มันไม่ใช่นะคะพี่คิริน หรือยังไคะ หรือว่าพี่ต้องการที่จะมีเมียเพิ่มอีกคนเหรอ?”
“เปล่า พี่ไม่ได้คิดแบบนั้นเลย และพี่ก็จะมีแค่เค้กเท่านั้น”
“ขึ้นห้องไปกับผู้หญิงยังจะเรียกว่ามีแค่เค้กคนเดียวได้ยังไง”
“พี่ขอโทษค่ะ ครั้งนี้พี่จะเลิกแล้วค่ะไม่ติดต่อไม่อะไรกับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น”
“พี่คิรินอยากเลิกกับเค้กมั้ยคะ?”
“ไม่ พี่ไม่อยากเลิกกับเค้ก พี่ยอมรับว่าตัวเองไม่ดีเองที่ทำให้เค้กเสียใจ แต่ทุกครั้งที่พี่ไปหาผู้หญิงคนอื่นพี่ก็กลับมาหาเค้กเหมือนเดิมนะ เพราะยังไงแล้วพี่ก็เลือกเค้กอยู่แล้วนะคะ”
“เห็นแก่ตัวเกินไปหรือเปล่า ถ้าเกิดว่าเค้กไปนอนกับผู้ชายคนอื่นแล้วมาบอกพี่คิรินว่าเค้กเลือกพี่นะคะ พี่รับได้เหรอที่แฟนตัวเองไปนอนกับคนอื่นอ่ะ”
“แต่ครั้งนี้พี่จะเลิกจริงๆ นะเค้ก สัญญาเลยค่ะว่าจะไม่สานต่ออะไรกันอีกแล้ว และพี่ก็ไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงคนไหนเลยนะ”
“แล้วเค้กจะรู้ได้ยังไงว่าพี่ไม่ได้ไปมีอะไรกับพวกเธอ”
“พี่สาบาน ถ้าพี่ไปนอนกับคนอื่นให้พี่แม่งไม่ตายดี เค้กให้โอกาสพี่ได้แก้ตัวใหม่นะคะ”
“แน่ใจเหรอคะว่าทำได้อย่างที่พูด”
“พี่รักเค้ก พี่ทำได้อยู่แล้วค่ะ”
และตอนนั้นฉันก็ยอมยกโทษให้พี่คิรินเพราะคิดว่าเขาคงไม่ได้ตั้งใจที่จะนอกใจฉันจริงๆ เห็นมั้ยล่ะว่าฉันยอมกลับไปหาเขาง่ายเกินไปมันเลยทำให้เขาได้ใจไง
คิดว่าถ้าถูกฉันจับได้ยังไงฉันก็ต้องยกโทษให้เขาแล้วกลับไปรักกับเขาเหมือนเดิม ไอ้ที่ยอมยกโทษให้เขาน่ะมันเป็นเพราะว่าฉันรักเขามากและมันก็ยังไม่พร้อมที่จะเสียเขาไปก็เท่านั้นเอง
แต่พอมันเจอเรื่องที่เขาทำให้ฉันเสียใจมาตลอด ฉันก็เลยบอกกับตัวเองว่ามันควรถึงเวลาที่ฉันจะต้องถอยออกจากความเสียใจแล้วล่ะ
เพราะถ้าฉันยังอยู่ต่อฉันก็จะเจ็บแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ และถ้าไม่อยากเจ็บก็ควรที่จะเลิกแล้วไปหาแฟนใหม่ที่มันดีกว่าแฟนเก่ามันน่าจะดีกว่านะ