Restraint Heart (Eligible Heiress #1)

Chapter 9

The phone in my living room kept on ringing while I was in the shower. Nagmadali akong lumabas ng kwarto suot lamang ang aking puting roba.

It is 1:47 in the afternoon. Late na ako nagising dahil napuyat ako kagabi sa pagbabasa ng libro, Sabado naman ngayon at walang opisina kaya ayos lang.

Wala naman akong inaasahan na bisita kaya hindi rin ako agad bumangon.

Sinagot ko ang telepono at sinalubong ako ng maliit na boses ng isang babae.

"Good afternoon Miss Lopèz. My name is Sherly from the front desk. I just want to let you know po that there is someone named James here at the lobby looking for you. Do you want me to let him up to your unit or...?

James De Veyra?? My boss? What is he doing here? I can't let him in here, magulo ang condo at hindi pa ako naglilinis. At Isa pa, hindi pa ako nakakapagbihis.

"Uhh.. Can you give him the phone please?" I cut off. Hindi na pinatapos ang receptionist sa kanyang pangungusap.

"Hope." His voice smooth and deep.

"What are you doing? Why are you at the lobby?" Tuloy-tuloy kong tanong.

Nakakagulat lang na nandito siya sa building at ipinatawag pa ako sa receptionist. Napadaan kaya siya o sinadya niya talaga na puntahan ako?

Naputol ang pag-iisip ko ng narinig siyang tumawa sa kabilang linya at binanggit ang salitang 'Popcorn'.

"Do you want some popcorn? Sorry but I don't have one here." Malungkot kong sambit.

He chuckled at parang nakiliti ang aking tainga. His voice sounds rich and full. And I love the way he laugh, it makes me want to laugh too.

"Let's go out and get that popcorn. I'll wait for you here at the lobby. Make it fast. Chop chop!." He ended the line before I get to say anything.

Tinignan ko ng hindi mawari ang telepono.

Did he just cut the phone off?? Did he just told me what to do?? Did he just... say we are going out?

I just wore whatever clothes I get my hands on and wore white sneakers. I grab a red shoulder bag and put the things I needed inside.

Hinihingal pa ako ng makababa sa lobby. I saw James instantly standing near the reception desk playing with his car keys sporting his black short sleeve button-up polo, dark denim pants and white nikes.

He's a very good-looking man. I like this casual James rather than the businessey one.

He grin from ear-to-ear nang makalapit ako sa kanya. "How do you manage to look good on anything?"

Napatingin ako sa suot kong white plain v-neck shirt that is tucked in a light denim tattered skirt. I look good? Really? Eto ba yung good? Ni hindi nga ako nakapag-ayos dahil minadali niya ako.

"Let's go popcorn." He put his hand on my back and guide me to his car.

Tahimik ang naging biyahe namin papuntang mall. Dumiretso kami agad sa snack bar ng cinema, he really wants that popcorn. Para siyang babaeng naglilihi.

Umupo ako sa malapit na upuan habang hinihintay si James na makabili ng popcorn.

Habang naghihintay, napansin ko ang mga titig ng babae sa kanya. Ang iba ay sobrang halata pa sa pagpapapansin but apparently, his so oblivious of his surroundings.

Nakatayo lang siya at nakatingin ng diretso. Paminsan minsan ay sumusulyap din siya akin.

Napaisip tuloy ako kung wala ba talaga siyang girlfriend. Kung mayroon man, hindi ba dapat 'yun ang inaya niya lumabas? And if wala naman, sigurado ako na hindi siya mahihirapan sa paghahanap kung gugustuhin lang niya.

O baka naman he is waiting for the right girl to come along. Kagaya ko na waiting for Mr. Right.

He walked back to me hugging two popcorns using his left arm and carrying a cup holder with two sodas on his right.

"Here, let me help you." I tried to get the popcorns from his arm pero iniwas niya iyon.

"Hold this instead." He gave me the cup holder that has sodas in it.

Pagkabigay niya sa akin nun ay may hinugot siya sa kanyang back pocket na dalawang ticket.

"Come on, let's get inside. The movie will start in a few minutes." He used his head to tell me where to go.

I lagged for a few seconds before moving. When did he bought those tickets? Did he plan this ahead of time?

Tinignan ko siya ng may pagtataka sa aking mukha pero hindi niya iyon pinansin. Itinulak niya pa ako ng bahagya gamit ang kanyang braso para sabihing maglakad na ako papunta sa loob ng sinehan.

It seems that this cinema has reserved seating. James got a seat at the second row from the back and he seats on my right side.

"Hindi ka ba sinipot ng date mo at ako ang ginulo mo?" Pang-aasar ko.

"Binigla ko lang talaga siya buti suma...."

"Ahhhhh!!!"

Napatigil siya ng pagsasalita dahil sa bigla kong sigaw. Nagulat kasi ako sa malakas na tunog at nakakatakot na mukhang lumabas sa screen. Nangalahati tuloy ang popcorn ko dahil sa gulat ko.

Tawang-tawa si James sa naging reaksyon ko at sinamaan siya ng tingin.

"Hindi nakakatawa James! Bakit hindi mo sinabi na horror papanoorin natin? Ha?!" Hinampas ko ang kanyang braso sa inis.

Nakakahiya tuloy sa mga taong nakakita at nakarinig.

"I was about to tell you, naunahan lang ako." Natatawa niyang sabi.

Sumandal ako sa aking upuan ng nakakunot ang noo at hindi siya pinansin sa kabuuan ng pelikula. Nakakainis siya.

Hindi man ako madalas manood ng horror but I'm not a scaredy cat. Hindi lang talaga ako ready kanina kaya nagulat ako. Buti nalang at wala akong sakit sa puso kung hindi ay inatake na ako.

Nakalabas na kami ng cinema at hindi ko parin kinikibo si James.

"Dinner. My treat." Inakbayan niya ako at dinala sa isang seafood restaurant.

Magkatabi kaming nakaupo sa isang pang four-seater table at nakalapag sa aming lamesa ang iba't ibang ulam na puro seafoods.

May suot kaming disposable plastic gloves provided by the resto para hindi madumihan ang mga kamay habang nagbabalat at naghihimay ng ulam.

"Ang dami James, this is enough. Busog na ako." Ibinalik ko sa kanyang pinggan ang hipon na binalatan niya para sa akin.

Hindi ko alam kung paano siya nakakakain ng maayos gayong pati ako ay pinagbabalat niya ng hipon, pagkatapos nung alimango.

"Are you sure?" Tinignan niya ang plato ko na wala ng laman at saka niya inilapit sa aking bibig ang hipon na kanyang hawak. "Eat more."

Umiling ako at hinawakan ang kanyang palapulsuhan gamit ang aking dalawang kamay para ilayo at ilapit sa kanyang bibig ang sariling kamay para siya na ang kumain non.

Isinubo naman niya 'yun ng walang alinlangan kaya nginitian ko siya.

The dinner went really well, nawala na rin ang inis ko sa kanya at kinausap na siyang muli.

"Next time 'wag mo naman akong biglain sa mga lakad lakad na yan. Tell me ahead of time para makapag-prepare naman ako." I told him as we go down from his car.

Pinarada niya pa sa parking lot ang kanyang kotse kahit sinabi ko na ibaba nalang niya ako sa may lobby. Nagpumilit siya na ihatid ako sa loob kahit hanggang sa may reception area lang daw, hindi na rin ako umangal dahil ayaw ko na magtalo pa kami.

"So, I got a next time?" He said looking at me grinning.

"Pwede rin na wala na." I said the same thing to him like last time.

He laughed at my response.

I sighed watching him laugh.

'I wanna' laugh with you' I said, but only on my mind.

I don't know what I feel about James but one thing I know is that I'm starting to get drawn to him little by little as we spend time together.