บทที่ 22 ประตูกลับบ้าน
ตอนนี้คลอฟท์ทำหน้าที่สารถีเป็นคนขับรถพาหญิงสาวไปร้านไอศกรีม เนื่องจากคลอฟท์ให้ลูกน้องที่มาด้วยขนข้าวของทั้งหมดของ
แองเจล่ากลับไปที่ตึก และมันเป็นการเดินทางเพียงลำพังไปยังเขตเอสที่มีรอยต่อแดนติดกับเขตตะวันออก สถานที่ที่เต็มไปด้วยอันตรายสำหรับเขา
ในขณะที่รถของเธอกำลังแล่นผ่าน มีรถยนต์อีกคันเข้ามาจอดติดไฟแดงข้าง ๆ ทำให้สายตาที่ไม่เคยเหลียวมองใครของคลอฟท์ต้องหันไปมอง แองเจล่าที่นั่งมาข้าง ๆ สังเกตเห็นว่าเขาเงียบไปพักใหญ่ จึงหันไปมองรถคันนั้นตามอย่างสนใจสลับกับมองหน้าของคนด้านข้าง
ถึงแม้ว่าในเวลาปกติคลอฟท์เองจะเป็นคนไม่ค่อยชอบพูดชอบคุยสักเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ความเงียบและใบหน้าเรียบขรึมของชายหนุ่มมันทำให้เขาดูน่าเกรงกลัวมากขึ้น และเมื่อเขาเริ่มรู้ตัวว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตาของแองจี้น้อย คลอฟท์จึงหันกลับมาทำตาดุใส่
“เรื่องของผู้ใหญ่ เป็นเด็กเป็นเล็กไม่ควรยุ่ง!!”
“ฉันมีส
