บทที่ 26 ตู้สมบัติ
ตั้งแต่ได้ออกไปชอปปิงและใช้เวลาด้วยกันวันนั้น ความสัมพันธ์ของแองเจล่ากับคลอฟท์ก็ดูจะผ่อนคลายลง แต่เรื่องเหลือเชื่อชวนหงุดหงิดอีกอย่างหนึ่ง ที่ทำให้แองเจล่ารู้สึกว่าจะกระดิกตัวไปทางไหนก็อึดอัดไปหมด นั่นก็คือการที่เขาส่งคนคอยตามติดเธอทุกฝีก้าว จากเดิมทีชีวิตเธอก็ไม่ต่างจากนักโทษ เพิ่งจะถูกลดโทษด้วยการที่คลอฟท์ยอมให้เธอก้าวขาออกจากห้อง และสามารถเดินเล่นไปมาได้ตามแต่ใจต้องการ หากเธอไม่ก้าวขาพ้นจากอาคารสมาคม แต่ถึงอย่างนั้นก็มีคนคอยตามประกบเป็นเงาไม่ห่าง
แองเจล่าจึงเลือกจะนอนนิ่ง ๆ บนห้องเสียดีกว่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องทนถูกใครจับตาตลอดเวลา ชีวิตของเธอช่างน่าเบื่อที่สุด แม้แต่สมาร์ตโฟนก็เป็นเรื่องต้องห้ามของเธอ ฉะนั้นสิ่งที่เธอทำได้ในแต่ละวันคือการกินและนอน ที่สำคัญต้องคอยระวังตัวแจ เพื่อจะเอาตัวให้รอดจากคนหื่นกามอย่างผู้ชายที่อยู่ข้างตัวเธอตอนนี้
“ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้น แค่
