CHAPTER 8
πππππππ πππππππ: πππ‘πππππ’ π΄π‘ππππππ π²ππππππ. ππππ πππππππππ πππ’ πππ ππ ππππππππ πππ πππππππ πππππ π·π½.
"Oh, look at Ivanna. She's Sad. Is that because she has no Father? Oh, and also a Mother?"
Nabaling ang tingin ko sa aking kaklase, Si Loreign. She's a Pure Latina and also a Pure Bully.
"You're right Loreign. She has no Family that's why she is always Sad. That makes her more Ugly."
Ang natatawang saad naman nang kaniyang kaibigan dahilan para magsitawanan lahat ng aking mga kaklase.
"Omg, she's about to Cry. What a cry baby. So ugly, No Family, and now she's a cry baby."
Ang nakangising saad ni Loreign dahilan para kunin ko ang aking bag at dali daling pumunta sa Cr nang hindi pinapansin ang mga tawanan at kan-tiyawan ng aking mga ka klase.
"Papa, sagutin mo naman Please..."
Ang naiiyak kong saad habang nanginginig ang aking kamay na nakahawak sa aking Cellphone. Ilang ulit na nag ring pero kalaunay nag Call ended ito. Paulit ulit kong tinawagan ang Cellphone ni Papa pero paulit ulit rin itong pinapatay. Dahil sa aking panghihinayang ay naisipan kong isang Call nalang at titigilan kona.
"Hello Papa-"
Mabilis akong napangiti dahil sa huling tawag ko ay sinagot rin ito ni Papa. Laking tuwa ko at mabilis na nagsalita.
"Ivanna naman! May importanteng Meeting ako ngayon! Wala akong oras para makipag usap sa iyo ngayon kaya please! Pleaseeeee! Not Now!"
Ang malakas na sigaw na narinig ko sa kabilang linya bago ito mamatay. Sa wakas. Matapos ang isang buwan. Sinagot rin ni Papa ang aking tawag. Pero bakit ganun? Hindi ba niya ako na miss? Ako na halos mabaliw na dahil sa pangungulila sa aking mga magulang.
"Shhhh... Baka busy lang talaga si Papa kaya ganun."
Ang pilit kong pangungumbinsi sa aking sarili. Pero may kung ano sa puso ko ang nasaktan at nadurog dahil sa narinig kong sagot ni Papa. It's been a month without Call pero nung meron na ay ganun nalang ang matatanggap ko. Ang nagpapasaya na ngalang sa akin ay ang Text na natatanggap kong tugon mula sa kanila kahit na late.
"Papa... I miss you... Mama i miss you... Mga kuya miss na miss kona kayo..."
Ang saad ko habang tuluyan ng umiiyak dito sa loob ng banyo. Lahat ng aking lungkot at hinagpis na nadarama ay hinayaan kong lumabas kahit ngayon lang. Wala na akong paki alam kung may makarinig man sa akin sa labas basta ang sa akin ay mailabas ko ang mabigat na emosyong matagal konang dinidibdib.
"I miss you so Much Papa."
Ang humahagulgol kong saad habang hinahaplos ang larawan naming dalawa ng aking Ama na ginawa kong Wallpaper. Kahit dito man lang ay parang nasisilayan ko ang nakangiti kong Ama habang akbay akbay ako. Labis labis ang pangungulila ko sa aking pamilya lalo na sa aking Ama.
Habang papauwi ako ay hinayaan kong maglandas ang aking mga luha habang malungkot na nakatingin sa mga establishimentong nadaraanan. Tingin nang tingin ang Taxi Driver sa akin pero hindi ako nito pinapake elaman sa pag iyak ko. Paulit ulit kong hiniling sa maliwanag na kalangitan na sana ay sunduin na ako dito ni Papa. Na kahit sana ay bisitahin man lamang niya ako. Pagkababa ko ng Taxi ay mabilis kong inayos ang aking sarili bago pumasok ss bahay nila Ninong Mike. Kahit na nalulungkot akong hindi ko kasama ang aking Pamilya ay hindi naman nagkulang si Ninong Mile sa pag aalaga sa akin. Itinuring ako nitong parang tunay na Anak na kahit papano ay na a appreciate ko ng sobra. He's so caring at palaging may oras na nakalaan sa akin kahit na sobrang busy niya sa trabaho. Palagi siyang may Free-from-work weekends para ipasyal ako at ibsan ang lungkot na nadadama ko.
β’
β’
β’
β’
β’
[AFTER 1 YEAR]
β’
β’
β’
β’
β’
"Hello Pa? I miss you. Aren't you going to visit me? It's been a year but you still didn't visit me. It's my Birthday today. And I need you."
Ang nalulungkot kong saad habang nag-iiwan ng Voice Message para kay Papa. It's been a year pero feeling ko napag iwanan na ako at nakalimutan. Ang araw namin ng pamilya ko ay magka salungat.
Kaya naman kapag tumatawag ako sa kanila ay tulog na sila or sasabihing pagod. It's just i felt na they don't need me anymore.
"Happy Birthday Ivanna."
Ang saad ko sa aking sarili habang pinupunasan ang luhang nagsisimulang mag ragasahan. Dapat immune na nga ako nito eh. Christmas, New year and so many holidays na hindi ko kasama ang pamilya ko, so why bother letting myself filled with sadness?
"Hooooooooo"
Ang pagpapakalma ko sa aking sarili pagkababa ko ng Taxi. Pinunasan ko ang kaninang luhang rumaragasa mula sa aking mga mata bago tumuloy sa Bahay nila Ninong Mike.
"Oh Ivanna. Nakauwi kana Pala. It's Good na maaga kang nakakauwi at hindi nag lalakwatsa. Magpalit kana at Magluto ng hapunan."
Ang saad ni Aunt Mildred habang ito ay nasa Sala at prenteng nakaupo habang nanonood sa TV.
"But, asan po si Yaya?"
Ang malumanay kong tanong habang habang nakatayo sa gilid nito. Tiningala ako nito bago sumsgot.
"She's Fired."
Ang simpleng sagot nito na nagpataka sa akin.
"Po? Bakit po?"
Ang naguguluhang tanong ko.
"She's fired and i fired her. Nahulian ko siyang nagnanakaw ng mga alahas ko kaya naman pinalayas kona."
Ang muling sagot nito na nagpagulat sa akin. Paano? Bakit? Our Yaya is so Kind kaya naman wala akong masabing masama ukol dito. Napakabait nito at halos siya na ang tumayong pangalawang nanay ko dahil sa labis labis nitong pangangalaga sa akin kaya naman sobra akong nagulat at hindi makapaniwala dahil sa sinabi ni Aunt Mildred.
"Hindi po magagawa ni Yaya iyan. Napakabait po niya para magnakaw."
Ang pilit kong pagtatanggol kay yaya.
"Oh, you don't believe me do you? Panoorin moto para naman ikaw na ang humusga kung totoo bang mabait iyang nanay nanayan mo."
Ang nakangising saad nito bago iabot sa akin ang kaniyang Cellphone. Pinindot ko ang Play Button ng Video at halos maiyak ako sa gulat nang mapanood ko ang Video ni Yaya na palihim na pumapasok sa kwarto nila Ninong Mike at kumuha ng mga Alahas ni Aunt Mildred. Hindi lang iisang araw kundi na compiled ang mga eksena kung saan nakita itong paulit ulit na pumupuslit at nagnanakaw ng mga alahas ni Aunt Mildred.
"Na-nasaan napo siya ngayon?"
Ang naiiyak kong tanong habang hirap na hirap tanggapin ang napanood kong pagnanakaw ni Yaya.
"Kinasuhan ko. Pinakulong ko."
Ang simpleng sagot nito bago kunin ang kaniyang Cellphone at muling ibalik ang tingin sa pinapanood.
"Kumuha nalang po tayo ng Ibang Yaya."
Ang suhestiyon ko na agad nitong ikinalingon sa akin.
"No! May trauma pa ako dahil sa nangyari at hindi ko kayang muling kumuha pa ng yaya. Baka maulit na naman ang nangyari. Alam mobang halos umabot ng isang Milyon ang nasimot ng nanay nanayan mo?"
Ang mabilis nitong sagot sa akin dahilan para ako ay matahimik. Kita ko nga ang labis na pagtutol mula sa kaniya.
"So mula ngayon ay ikaw na ang bahala dito sa bahay. Kinausap kona ang Daddy mo tungkol dito and HE said YES. Kaya ikaw na ang maglilinis, maglalaba, at magluluto. Don't worry baby dahil i will help you naman. Hindi naman ako ganun kasalbahe para alipinin ka, magalit pa sa akin ang Daddy mo."
Ang sagot nito na tuluyang nagpasuko sa akin. Walang gana akong umakyat at pumasok sa aking kwarto at nagpalit. Habang ako ay nagluluto ng aming Hapunan ay paulit ulit akong napapa buntong hininga dahil sa stress. Wala namang kaso sa akin kung ako ang maglinis ng bahay, maglaba at magluto dahil tinuruan naman ako ni Yaya kung paano gawin ang mga ito. Pero ngayon kasi ay marami akong school works na kailangang tapusin.
"Oh, Ivanna. What are you doing? Asan si Yaya? Bakit ikaw ang nagluluto?"
Napabaling ako sa pintuan ng magsalita si Ninong Mike. Nakarating na pala ito. Mabilis akong nagpunas ng kamay at nagmano kay Ninong.
"Uhm tinanggal napo ni Aunt Mildred."
Ang sagot ko rito. Kita ko rin sa mukha ni Ninong Mike ang pagtataka at pagka bigla.
"Ha? Bakit?"
Ang naguguluhan nitong tanong sa akin. Sasagot na sana ako pero siya ring dating ni Aunt Mildred.
"Dahil nagnakaw siya. Kung hindi pa ako pasikretong naglagay ng CCTV sa kwarto natin ay diko matutuklasan ang ginagagawa ng Nanay nanayan nitong si Ivanna.
Matagal na akong nagtataka at halos akalain konang mahina na ang memorya ko dahil diko mahanap hanap ang mga alahas ko, nasimot na pala ng babaeng iyon!"
Ang parang galit at naiinis na sagot ni Aunt Mildred habang naka pameywang itong nakaharap sa amin.
"Kukuha nalang tayo ng kapalit niya. You can't do this to Ivanna honey. We can't do this to her."
Ang saad ni Ninong Mike at wala ng magagawa pa kundi tanggapin ang katotohanan sa likod ng pag alis ni Yaya.
"No! May Trauma pa ako Hon! Paano kung dilang magnanakaw ang susunod!? Paano kung mas malala na ang mangyayari?"
Ang histerikal na saad ni Aunt Mildred habang hawak hawak ang braso ni Ninong Mike at pilit itong kinukumbinsi na wag nang kumuha ng Yaya.
"Pero Hon, mahihirapan nito si Ivanna."
Ang malumanay na sagot ni Ninong Mike habang nakatingin sa akin.
"No! Hindi yan. Tutulungan ko naman. It's just that wag muna ngayon. Wag muna tayong kumuha ng yaya ngayon Hon. I promise I'll help Ivanna in Household chores."
Ang muling pagmamakaawa ni Aunt Mildred bago ilagay ang kaniyang mga kamay papulupot sa batok ni Ninong Mike at hagkan ito sa gilid ng kaniyang Labi. Napabaling naman ako sa ibang direksyon dahil sa nasasaksihan.
"Okay Okay. I hope you Understand Ivanna. Don't worry because I'll help you too. Mas aagahan ko ang pag uwi para matulungan kita."
Ang may ngiti sa labing saad ni Ninong Mike habang kita sa mga mata nito na humihingi ng dispensa. Okay lang naman sa akin. It's not a big deal naman. Before my Father left kasi ay kumuha muna ito ng magiging katulong dito sa bahay nila Ninong Mike para ito ang maging substitute ko sa hati sa gawaing bahay.
"Okay lang po Ninong. Wala pong problema."
Ang nakangiti kong sagot habang ipinapakita na walang problema.
"See? Okay lang sa kaniya Hon."
Ang singit ni Aunt Mildred habang nakayapos parin sa katawan ni Ninong Mike at nakangiti ito ng malapad sa akin.
MATAPOS naming mag hapunan ay ako na ang nag presintang maghugas ng mga plato kahit na nagpupumilit si Ninong Mike na siya nalang. Alam kong pagod na pagod si Ninong Mike dahil sa itsura nito kaya naman hindi ko ito pinagawa o nagpatulong sa kaniya.
"Please...sagutin niyo napo..."
Ang paulit ulit kong bulong habang tinatawagan ang pamilya kong nasa pilipinad. Ang aking mga luha na naman ay pilit lumalabas kaya naman sumubsob nalang ako sa aking unan para pakawalan ang mga ito.
"Ivanna..."
Mabilis akong bumangon para pagbuksan ang kumakatok na si Ninong Mike. Pero bago iyon ay inayos ko muna ang aking sarili para hindi nito mahalata na umiiyak na naman ako. Baka pagod na itong makita akong palaging umiiyak at sa huli ay siyang pagpapatahan nito sa akin.
"Bakit po Ninong?"
Ang tanong ko rito habang nakayuko.
"Pwede ba akong Pumasok?"
Ang rinig kong saad nito kaya naman napaangat ako ng Tingin at binigyan siya ng pilit na ngiti bago papasukin sa aking kwarto.
Nauna akong lumapit sa aking kama at hayaang pumasok at isarado ni Ninong ang Pinto.
"Happy 14th Birthday Ivanna!"
Ang rinig kong saad nito kaya naman mabilis ko itong nilingon at ganun nalang ang hagulgol ko ng makita ko ang nakatayong si Ninong Mike habang may hawak hawak itong Cake na may Happy 14 Birthday Ivanna at may Candle pa. Habang kinakantahan ako ni Ninong Mike ay nakatayo lamang ako at umiiyak. Pinaghalong saya at lungkot ang aking nadarama. Saya dahil kahit papaano ay may isang taong nakaalala ng aking kaarawan. At lungkot dahil ni isa sa aking pamilya ay wala man lang nakaalala at bumati sa akin.
"Blow your Candle na Ivanna. Tahan na wag kanang Umiyak."
Ang natatawang saad ni Ninong Mike habang inilalapit nito ang cake sa akin. Sa huli ay natawa nalang din ako dahil sa ginagawang pagpapa cutr ni Ninong Mike.
"Ayan! Happy Birthday again my Baby Girl."
Ang nakangiting muling pagbati sa akin ni Ninong Mike nang mahipan ko ang kandila. Nakatanggap ako ng 14 na halik sa Pisngi mula kay Ninong Mike na aking ikinatuwa kaya naman napayakap ako dito at napaiyak sa kaniyang dibdib.
"Shhhhhh you're too emotional Ivanna. But it's okay. Go on. Iiyak molang yan."
Ang malumanay nitong saad habang himas himas ang aking likod.
"Tumawag naba ang Daddy mo?"
Ang tanong nito sa akin na siyang mas lalong nagpaiyak sa akin.
"I-it's been 1 week napong hindi tumutugon si Papa sa tawag at text ko. Miss na Miss kona po sila Ninong... Gusto kona pong umuwi."
Ang napapahagulgol kong sagot rito. Kita ko ang awa sa mga mata ni Ninong Mike pero hindi awa ang kailangan ko ngayon. Kailangan ko ang pamilya ko oh kahit sinoman sa kanila.
"Shhhhh I'll try to Contact your Dad. Wag kanang umiyak. Naiiyak narin ako eh."
Ang may pilit na ngiti sa labi ni Ninong Mike habang pilit akong pinapatahan.
"You know what Ivanna, what you need to do now is to be strong. Yang iyak mo? Hindi niyan maihahatid dito ang mga magulang mo. Pati ako naaasar narin sa papa mo dahil hindi kaman lamang nito natatawagan. The best thing to do now is Focus on your studies and remove those destruction. Don't beg for their attention baby. Ipakita mo sa huli na kaya mong hindi sila makita, you can still stand without them. Naaawa na ako sayo Ivanna. Kung pwede lang na ampunin kita at ilayo sa mga magulang mo ay ginawa kona. Nagiging miserable kana dahil sa kanila. Please, just once Ivanna, be strong and try to build your happy self."
Ang seryosong saad ni Ninong Mike na nagpatigil sa aking pag iyak. May kung ano sa kaniyang pangaral ang nagpagising sa akin. Siguro nga ay Tama sita. Just Once, ako naman. Sa Huli ay binigyan ko ng ngiti si Ninong Mike na sinuklian niya rin ng ngiti at ako'y niyakap.
"Kainin na natin itong Cake mo Ivanna, I chose what's best in the menu kaya excited naakong kainin ito."
Ang saad ni Ninong Mike bago ibigay sa akin ang isang tinidor.
"H-hindi poba natin Yayayain si Aunt Mildred?"
Ang tanong ko kay Ninong Mike.
"Sus parang hindi mo naman kilala ang Aunt Mildred mo. Hindi iyon kumakain ng matatamis dahil ayaw daw tumaba."
Ang natatawang tugon ni Ninong Mile na agad ko ring sinang ayunan. Model kasi si Aunt Mildred kaya naman maingat talaga ito sa katawan at sa mga kinakain. Isa rin ang kaniyang trabaho kung bakit hindi pa sila nagkakaanak ni Ninong Mike.
"Kain na..."
Ang muling paanyaya sa akin ni Ninong Mike habang ito'y nagsisimula nang lantakan ang Cakr. Napabungisngis naman ako dahil sa ang kalat nitong kumain. Nang tikman ko ang binili nitong Cake ay ang sarap nga. Nakakakalma ng pakiramdam.
"Ahah! Bago ko makalimutan, talikod ka muna Ivanna."
Ang naiangiting saad ni Ninong Mile kaya kahit naguguluhan ay sinunod ko ito. Ilang saglit pa ay may naramdaman akong malamig sa aking leeg.
"Happy Birthday Baby Girl. Sana magustuhan mo ang regalo ko."
Ang bulong nito sa akin bago niya kagatin ang aking tenga na ikinahagikhik ko.
"Thank you so much Ninong! Ang ganda po Nito!"
Ang nakangiti kong saad nang ako'y humarap sa kaniya. Hawak hawak ko ang necklace na kaniyang ibinigay bilang regalo. Kulay Gold ang kulay nito na may disenyong Diamond Butterfly.
"Anything for my Princess."
Ang may matamis na ngiting tugon nito bago ako subuan muli ng Cake. Dahil sa nangyari ay gumaan ang pakiramdam ko. Na kahit sa piling ni Ninong ay nagawa nitong ibsan at punan ang pangungulila ko sa aking Pamilya. Just Once.
β’
β’
β’
β’
β’
THIRD PERSON'S P.O.V.
[MANILA, PHILIPPINES]
"Ma! Bakit pa kailangang kunin mo ang mga Cellphone namin?"
Ang reklamo ng Binatang si Blake ng kunin ng kanilang Ina ang mga Gadgets nila.
"Wag kanang mag reklamo. Ngayon lang naman."
Ang sagot ng Ginang habang putol na isinisilid sa kahon ang cellphone ng mga Bata.
"Ma naman, I'm still typing ng Birthday wish ko kay Bunso eh. Baka magtampo yun kapag hindi ko binati."
Ang pagrereklamo ng Panganay na si Mark. Natigilan naman ang Ginang sa kaniyang ginagawa pero kalaunay muli itong nagpatuloy.
"A-ako nalang ang magsasabi. Basta hindi muna kayo pwedeng gumamit ng Cellhone niyo ngayon."
Ang sagot ng Ginang bago umalis dala dala ang mga kinumpiskang Cellphone ng mga bata.
"Mahal? Andito na ako."
Ang saad ng bagong dating na si Juan. Kita ang pagod sa mukha nito dahil ngayon lamang nakauwi mula sa kompanya.
Talagang sobrang busy nito dahil sa nagsisulputang aberya sa kaniyang trabaho.
"Oh andiyan kana pala. Magpalit kana at ipaghahanda kita ng makakain mo. Sabi ko kasi sayo dalhin mo nalang dito sa bahay ang trabaho mo eh. Yan tuloy inuumaga kana ng Uwi."
Ang saad ng Ginang habang tinutulungang hubaran ang kaniyang Asawa.
"Maliligo muna ako..."
Ang paalam ni Juan sa kaniyang Asawa bago pumasok sa banyo. Habang naliligo ang Mister ay siyang pagtunog ng Cellphone nito na agad pumukaw sa atensiyon ng Ginang.
Calling My Princess
Nang makita ng Ginang ang pangalan ng tumatawag ay agad na kumulo ang kaniyang dugo. Labis labis ang pagla disgusto ng Ginang sa kaniyang bunsong anak na babae kaya naman pinatay nito ang Tawag. At nang maulit pa ang pagtawag ay muli rin niya itong pinatay. Wala itong paki alam kung birthday ng kaniyang anak na babae, mas nangingibabaw ang kaniyang galit at hinananing.
"Sana wag kanang bumalik."
Ang nagngingitngit na saad ng Ginang habang nakatitig sa Cellphone ni Juan na ang wallpaper ay ang Picture ng kanilang anak na bunsong babae na si Ivanna.
My Princess sent a Voice Message
Pinindot ng Ginang ang mensahe dahil curious din ito sa kung ano ang nais sabihin ng bata sa kaniyang Ama.
"Hello Pa? I miss you. Aren't you going to visit me? It's been a year but you still didn't visit me. It's my Birthday today. And I need you."
Nang marinig ng Ginang ang mensahe ay mabilis niya itong binura para hindi makita ni Juan. May ngiti sa labi ang ginang matapos ang kaniyang ginawa.
Nagsimula ang kaniyang galit sa anak na babae mula ng ipinagbubuntis pa lamang niya ito.
Hanggang Tatlong[3] anak lamang ang Plano ng Mag asawang Suarez. Dahil nakaplano na para sa Ginang ang ma promote sa kaniyang trabaho bilang New Boss. Pero nasira lahat ang mga ito ng malamang buntis na naman siya at worst ay maselan pa. Wala siyang nagawa kundi ang iwan ang trabahong matagal ng pinaghirapang marating, at pabayaan ang oportunidad na sanay nasa kaniya na.
"Oh Hon, bakit ka nakatulala?"
Nabalik sa wisyo ang Ginang ng marinig ang boses ng kaniyang Asawa. Mula sa banyo ay lumabas ang Hubo't hubad na si Juan. Lantarang ibinalandra ang makisig at Machong katawan at hinahayaang bumuyangyang ang kaniyang b***t na hindi pa matigas.
"Uhm Nothing."
Ang simpleng tugon ng Ginang habang walang pake alam sa adonis na nasa kaniyang Harapan.
"Nakita moba ang Phone ko? Birthday pala ni Ivanna ngayon. Muntik konang makalimutan. I want to Video Call her."
Ang tanong ni Juancho habang nagpupunas ng Katawan at hinahanap ang kaniyang Cellphone na nasa kamay ng Asawa.
"Uhmmm hindi eh..."
Ang kinaiabahang tugon ng ginang. Dahil sa kaniyang narinig ay muling nabuhay ang kaniyang inis sa kaniyang anak na babae. Gusto niyang maging malungkot ang buhay ng anai na babae.
"Hon, i miss you..."
Ang malambing na saad ng Ginang habang lumalapit sa hubo't hubad na Asawa. Ito ang naisip na plano ng ginang para mawala sa isip ng mister ang kanilang bunsong anak na babae na ngayon ang kaarawan.
"Kantutin mo naman ako Hon... Matagal konang hindi nararamdaman ang b***t mo..."
Ang mapang akit na saad ng ginang ng makalapit ito sa kaniyang Mister.
"Ughhhhh Hon... M-mamaya na, i need to call I-ivanna..."
Ang nauutal at napapaungol na saad ni Juan habang dinadama ang pagsalsal ng Asawa sa kaniyang umiigkas na b***t.
"Mamaya na Hon, ako muna ang asikasuhin mo Please..."
Ang malanding saad ng Ginang bago luhuran ang Asawa. Pasimple nitong itinapon sa ilalim ng kama ang Cellphone ng Mister.
"f**k! Ughhhhhhhh!!!"
Ang umuungol na tugon ni Juan sa ginagawa ng Asawa. Kasalukuyang jinajakol ng Ginang ang 10 Pulgadang b***t nito habang nagsisimula ng maglabas ng Paunang katas.
'Ganyan nga Juan. Kalimutan mo ang Anak mo. Sa akin ka muna ngayon'
Ang nasa isip ng Ginang habang sinasalsal ng kaniyang dalawang kamay ang malasawang b***t ng Asawa.
Itutuloy...