Pinanood ko siya na ayusin ang pagkain na siya rin naman pala ang bumili. I remain seated in one of his seats. Kahit na inaayos niya ang pagkain ay wala pa ring palya ang panakaw-nakaw niya ng tingin na akala mo hindi ko nakikita.
“Madalas kang hindi kumain sa gabi?” tanong niya.
“Hindi naman, sa tuwing pagod tinatamad na ako magluto kaya natutulog na lang ako agad.”
Pero ngayon na nakikita ko ang mga pagkain na binili niya ay naramdaman ko bigla ang aking gutom. It smells good and the plating is quite impressive.
“Your job is stressful, you should always eat.”
Mahina akong humalakhak. “Lahat naman ng trabaho ay nakaka-stress, it is only a matter of managing it.”
Nilagyan niya ng kanin ang pinggan ko at ulam. Kahit ilang beses na niyang ginagawa ko iyon ay kahit kailangan yata a
